بهترین راه درمان آبسه مقعدی در شرایطی که آبسه به طور طبیعی تخلیه نمی شود، تنها درمان آبسه مقعدی قطعی بریدن و تخلیه آبسه است. پس از تخلیه چرک که تحت بیهوشی موضعی یا عمومی توسط جراح انجام می شود، میزان ناراحتی کاهش می یابد. پس از جراحی، بیماران اغلب در همان شب یا روز بعد از بیمارستان مرخص می شوند. پس از تخلیه چرک، بیمار باید 3 تا 4 بار به مدت 20 دقیقه در یک لگن آب گرم با چند قطره بتادین بنشیند تا ناحیه چرک ضدعفونی شود و سپس آن ناحیه باید بانداژ شود. این کار حدود دو هفته یا تا زمانی که سوزش کاملاً برطرف شود ادامه می یابد. اگر جراح تشخیص دهد که التهاب قابل توجه است، خشک کردن چرک تزریقی یا خوراکی برای بیمار انجام می شود. اگر ناراحتی ناشی از برش وجود داشته باشد، ممکن است مسکن تجویز شود .به طور معمول، سوزش در عرض یک هفته کاهش می یابد. در شرایطی که آبسه به خودی خود تخلیه نمی شود، تنها درمان قطعی بریدن و تخلیه آبسه است. پس از تخلیه چرک که تحت بیهوشی موضعی یا عمومی توسط جراح انجام می شود، شدت ناراحتی کاهش می یابد. درمان آبسه مقعد چقدر طول می کشد؟ پس از جراحی آبسه، بهبودی دو روز تا دو ماه طول می کشد. پس از لیزر آبسه، بیمار در اسرع وقت به وضعیت طبیعی باز می گردد و زمان بهبودی به میزان قابل توجهی کمتر از جراحی باز و معمولی خواهد بود. بستگی به عمق و ماهیت آبسه و همچنین همراهی آن با کیست یا فیستول مقعدی دارد. علاوه بر این، میزان بهبود زخم برای هر فرد متفاوت است، بنابراین بدون شک در طول دوره بهبودی پس از جراحی آبسه مفید خواهد بود. چه مدت طول می کشد تا یک برش جراحی با آبسه بهبود یابد؟ معمولا از روز دوم به بعد زخم آبسه بیمار بسیار کوچک می شود و به سمت محو شدگی می رود. کلیه زخم ها بین 9 تا 15 روز به صورت معمولی و در افراد عادی با سرعت بهبودی متوسط درمان می گردند. مراقبت های بعد از عمل جراحی آبسه مقعد بیمار باید در یک حوضچه آب گرم با چند قطره بتادین سه تا چهار بار در مجموع 20 دقیقه بنشیند تا چرک تخلیه و خشک شود و ناحیه چرک ضدعفونی شود و سپس پانسمان شود. تا زمانی که التهاب به طور کامل فروکش کند، که حدود دو هفته طول می کشد، این روند ادامه دارد. اگر جراح تشخیص دهد که التهاب شدید است، ممکن است به بیمار آنتی بیوتیک تزریقی یا خوراکی نیز داده شود. اگر برش دردناک باشد، ممکن است مسکن تجویز شود. در بیشتر موارد، سوزش در عرض یک هفته از بین می رود. بهترین روش برای تخلیه و برداشتن آبسه استفاده از لیزر است زیرا به بافت خوب اطراف آن آسیب نمی رساند و ناحیه ای که بریده می شود با سرعت قابل توجهی بهبود می یابد. از وقتی که بابت این مقاله از وبسایت با موضوع عوارض درمان نکردن آبسه مقعدی گذاشتید، بسیار سپاسگذاریم. منبع: https://bneh.ir/
آبسه پرینه یک وضعیت آزاردهنده و دردناک است که در اثر گرفتگی غده مقعد ایجاد می شود. خوشبختانه، آبسه ها قابل درمان هستند و معمولاً منجر به عوارض جدی نمی شوند. آبسه مقعدی یک حفره عفونی پر از چرک در نزدیکی مقعد یا راست روده است. فیستول مقعدی یک تونل کوچک است که از دهانه داخل کانال مقعد به یک سوراخ بیرونی در پوست نزدیک مقعد ایجاد می شود. فیستول اغلب از یک آبسه مقعدی قبلی یا فعلی ناشی می شود.حدود 50 درصد از افراد مبتلا به آبسه دچار فیستول می شوند. با این حال، فیستول می تواند بدون آبسه نیز رخ دهد. شایع ترین نوع آبسه، آبسه مقعدی است که اغلب به صورت تورم دردناک جوش مانند در نزدیکی مقعد ظاهر می شود. ممکن است قرمز رنگ و گرم باشد. درمان آبسه مقعدی با لیزر به عنوان بهترین راه درمان آبسه مقعدی توصیه می شود که به جای برش آبسه با تیغ و چاقوی جراحی، از فیبر نوری لیزر برای تخلیه آبسه استفاده می شود و هیچ یک از عوارض جراحی را نخواهد داشت. آبسه مقعدی چیست غدد کوچک درست در داخل مقعد بخشی از آناتومی طبیعی هستند. اگر غدد مقعد مسدود شوند، ممکن است منجر به عفونت شود. هنگامی که عفونت جدی است، اغلب منجر به آبسه می شود. باکتری ها، مدفوع یا مواد خارجی نیز می توانند غدد مقعدی را مسدود کرده و باعث ایجاد آبسه شوند. بیماری کرون، سرطان، تروما و تشعشعات می تواند خطر عفونت و فیستول را افزایش دهد. آبسه مقعدی می تواند دلایل مختلفی داشته باشد: شقاق مقعدی (پارگی در کانال مقعد که عفونی می شود) عفونت های مقاربتی مسدود شدن غدد مقعدی عوامل خطر برای آبسه مقعدی عبارتند از: کولیت بیماری های التهابی روده مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو دیابت دیورتیکولیت بیماری التهابی لگن داشتن چند شریک جنسی آبسه های پری آنال در مردان بین 20 تا 60 ساله بیشتر است. علائم بیمار مبتلا به آبسه ممکن است : قرمزی یا تورم در ناحیه اطراف ناحیه مقعد یا کانال داشته باشد. دردی که معمولاً ثابت، ضربان دار و هنگام نشستن بدتر می شود. ترشح چرک سایر علائم رایج عبارتند از : احساس بیماری یا خستگی، تب و لرز. بیماران مبتلا به فیستول دارای علائم مشابه و همچنین تخلیه از دهانه نزدیک مقعد هستند. اگر این علائم هر چند هفته یکبار در همان ناحیه ظاهر شوند، مشکوک به فیستول میشوند.گاهی اوقات تب تنها علامت آبسه های عمیق مقعدی است. آبسه مقعدی چگونه تشخیص داده می شود؟ اکثر آبسه ها یا فیستول های مقعدی بر اساس یافته های بالینی تشخیص داده می شوند و مدیریت می شوند. گاهی اوقات، تصویربرداری مانند اولتراسوند، سی تی اسکن یا MRI می تواند به تشخیص و مدیریت آبسه های عمیق تر کمک کند و ممکن است برای مشاهده تونل فیستول استفاده شود. چه تفاوتی بین هموروئید و آبسه وجود دارد؟ هموروئید توده های سختی هستند که در داخل راست روده یا خارج از مقعد شما ایجاد می شوند و می توانند ناراحت کننده باشند یا باعث خونریزی شوند. بر خلاف آبسه، هموروئید عفونت نیست. هموروئید وریدهای متورم است که اغلب خود به خود با کرم های بدون نسخه مثل پماد آنتی هموروئید از بین می روند. آبسه ها دردناک تر و بزرگتر از هموروئید هستند. بواسیر سفت تر است، در حالی که آبسه ها در لمس گرم و حساس هستند. آبسه می تواند عوارضی ایجاد کند و در صورت عدم درمان منجر به تب، لرز و سایر علائم شود. بواسیر معمولا بیشتر آزاردهنده است. در مورد بواسیر و روش های مختلف درمان آن در پرتو کلینیک بیشتر بخوانید. درمان آبسه مقعدی درمان آبسه مقعدی در بیشتر مواقع تخلیه و جراحی است. جراحان کولورکتال در این زمینه متخصص هستند. برای اکثر بیماران، آبسه را می توان با جراحی از طریق یک روش ساده تخلیه کرد: برش و درناژ جراحی رایج ترین درمان برای انواع آبسه مقعدی است و معمولاً موفقیت آمیز است.یک برش در پوست نزدیک مقعد ایجاد می شود تا عفونت تخلیه شود. این کار را می توان در مطب جراح با بی حسی موضعی یا در اتاق عمل تحت بیهوشی عمومی انجام داد. برخی از بیماران مبتلا به بیماری شدیدتر ممکن است نیاز به جراحی های متعدد داشته باشند. بیمارانی که به دلیل دیابت یا مشکلات خود ایمنی به عفونت های شدیدتر مبتلا می شوند، ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشند. گاهی اوقات می توان جراحی فیستول را همزمان با جراحی آبسه انجام داد. فیستول اغلب چهار تا شش هفته پس از تخلیه آبسه ایجاد می شود. گاهی ممکن است فیستول تا ماه ها یا حتی سال ها بعد رخ ندهد. بنابراین جراحی فیستول معمولا یک روش جداگانه است که می تواند به صورت سرپایی یا همراه با بستری در بیمارستان انجام شود. سعی نکنید آبسه مقعدی را خودتان به تنهایی تخلیه کنید. پزشک می تواند آبسه را در مطب خود با بی حس کننده و یک سوزن کوچک تخلیه کند. پزشک برشی در آبسه ایجاد میکند تا چرک و مایع خارج شود. در مورد آبسه بزرگ یا عمیق، ممکن است نیاز به بیهوشی عمومی در بیمارستان باشد. در بیشتر موارد، نیازی به بخیه نخواهید داشت و بانداژ روی آن ناحیه گذاشته می شود. آنتی بیوتیک برای آبسه مقعدی آنتی بیوتیک ها به تنهایی در درمان آبسه یا فیستول موثر نیستند. اگر بیمار دارای مشکلات ایمنی، شرایط خاص دریچه قلب یا عفونت باکتریایی پوست باشد، علاوه بر جراحی، ممکن است آنتیبیوتیک نیز مورد نیاز باشد. ارائه تاریخچه پزشکی دقیق به پزشک و انجام معاینه فیزیکی مراحل مهمی برای تصمیم گیری در مورد نیاز به آنتی بیوتیک است. درمان خانگی آبسه مقعدی برخی از آبسه های مقعدی را می توان در خانه با استفاده از کمپرس گرم و حمام سیتز درمان کرد. برخی از پزشکان ممکن است پیشنهاد دهند آبسه به خودی خود بدون جراحی تخلیه شود. از آنجایی که این امر به عوامل مختلفی بستگی دارد، مراجعه به پزشک توصیه می شود. اگر آبسه به خودی خود باز شود، در معرض خطر گسترش عفونت هستید. چه مدت طول می کشد تا آبسه مقعدی بهبود یابد؟ سه یا چهار هفته طول می کشد تا آبسه تخلیه شده به طور کامل بهبود یابد. طبق گفته انجمن جراحان کولون و رکتوم آمریکا(fascrs.org) ، حدود نیمی از افرادی که آبسه مقعدی دارند، دچار فیستول مقعدی (تونل عفونی بین پوست و مقعد) می شوند. اگر آبسه خود به خود ترکید چه کنیم؟ اگر آبسه مقعدی خودش ترکید، ناحیه را تمیز نگه دارید. محل را با آب و صابون بشویید، سپس آن را با باند بپوشانید. هنوز هم ممکن است عفونی شود یا باعث عفونت شود، بنابراین چند روز مراقب آن باشید تا از بهبودی آن مطمئن شوید. امکان عود آبسه بعد از درمان جراح شما در مورد مراقبت های مناسب پس از جراحی به شما توصیه می کند. متأسفانه، با وجود درمان مناسب و بهبودی کامل، آبسه یا فیستول ممکن است عود کند. اگر آبسه عود کند، نشان می دهد شاید فیستول وجود دارد که باید درمان شود. اگر فیستول عود کند، احتمالاً برای درمان به جراحی اضافی نیاز خواهد بود. استفاده از کاندوم در طول رابطه جنسی از جمله رابطه مقعدی، می تواند به جلوگیری از آبسه مقعدی کمک کند. برای نوزادان و کودکان نوپا نیز، تعویض مکرر پوشک و تمیز کردن کودک هنگام تعویض پوشک می تواند به پیشگیری از آبسه کمک کند. برای درمان آبسه مقعدی به چه پزشکی باید مراجعه کنیم؟ جراح کولون و رکتوم. جراحان کولون و رکتوم متخصص در درمان جراحی و غیر جراحی بیماری های کولون، رکتوم و مقعد هستند. آنها در درمان بیماریهای خوشخیم و بدخیم کولون، رکتوم و مقعد به خوبی تبحر دارند و میتوانند معاینات غربالگری معمول را انجام دهند و در صورت لزوم، عارضه را با جراحی درمان کنند. معمولاً توصیه می شود روزی سه یا چهار بار ناحیه آسیب دیده را در حمام آب گرم (sitz) خیس کنند. ممکن است برای کاهش درد و ناراحتی، نرم کننده های مدفوع توصیه شود. عوارض بعد از جراحی آبسه مقعدی می تواند شامل موارد زیر باشد: عفونت شقاق مقعد عود و بازگشت آبسه جای زخم بعد از اینکه آبسه مقعدی یا فیستول بهبود یافت، بعید است که مشکل عود کند. نتیجه گیری آبسه پرینه یک وضعیت آزاردهنده و دردناک است که در اثر گرفتگی غده مقعد ایجاد می شود. خوشبختانه، آبسه ها قابل درمان هستند و معمولاً منجر به عوارض خطرناک نمی شوند. برخی از شرایط می تواند خطر ابتلا به آبسه مقعدی را افزایش دهد. هرگونه برآمدگی یا ندول در ناحیه رکتوم خود را کنترل کنید و در صورت تجربه علائم عفونت مانند تب و لرز به پزشک مراجعه کنید. در بیشتر موارد، تخلیه آبسه با جراحی در مطب بهبود می یابد. https://asemooni.com/
سرطان مقعد یک بیماری خطرناک می باشد که عوامل وراثتی، اکتسابی و سبک زندگی افراد در به وجود آمدن آن نقش زیادی دارند. در این مطلب همراه ما باشید تا با بیماری سرطان مقعد، علائم، علتها و نحوه درمان عارضه به طور کامل آشنا شوید. سرطان مقعد چیست؟ سرطان مقعد، که به کارسینوم کانال مقعد نیز شناخته می شود، همانطور که از نامش پیداست، به ایجاد بافت سرطانی در ناحیه مقعدی و نشیمنگاهی گفته میشود. مقعد، رکتوم، راست روده و … از بخشهای دستگاه گوارش هستند که آخرین بخش آن مقعد است. می دانیم که مقعد وظیفه خارج کردن مدفوع و انجام اجابت مزاج را بر عهده دارد؛ به وجود آمدن بافت عفونی در این ناحیه سرطان مقعدی تلقی می گردد که علائم و علتهای متعددی به همراه دارد. خونریزی یکی از شایع ترین نشانه های وجود عارضه در ناحیه مقعدی است که برای تشخیص انواع بیماری آنها می توان آن را تحت بررسی قرار داد. در ادامه با ما همراه باشید تا با علتها و علائم های این بیماری و حتی نحوه درمان آن آشنا شوید. علائم سرطان مقعدی زنان و مردان علائم سرطان مقعد تا زمانی که توسط پزشک متخصص مورد بررسی قرار نگیرد، با انواع عارضه ها و بیماری های دیگر ناحیه نشیمنگاهی مانند بواسیر، شقاق، زگیل مقعد، هماتوم ، فیستول، آبسه، پرولاپس رکتوم و … مشابه است. بنابراین در زمان احساس علائم این چنینی نترسید و به متخصص بیماری های مقعد مراجعه کنید. برخی از شایع ترین علائم سرطان مقعد احساس وجود توده درد شدید خونریزی احساس تغییر در نحوه اجابت مزاج و حرکات شکمی خارش و سوزش شدید خروج ترشحات عفونی مقعد علت سرطان مقعدی چیست؟ سرطان مقعد که یک نوع سرطان غیرمعمول است، مانند بسیاری از انواع سرطان ها در اثر جهش ژنتیکی و تبدیل سلول های طبیعی به سلول غیر طبیعی به وجود می آید. تکثیر سلول های طبیعی بدن به گونه ای است که زمانی این سلول ها خواهند مرد؛ اما سلول های سرطانی علاوه بر رشد و تکثیر، از بین نرفته و حتی رشد و در نقاط بدن پیشرفت می کنند. همچنین بی توجهی به برخی بیماری های عفونی نیز خطر ابتلا به سرطان مقعد را به همراه خواهد داشت. همچنین برخی از سایر علتهای سرطان مقعدی عبارت اند از: فیستول مقعد درمان نشده ابتلا به ویروس اچ پی وی و حتی زگیل مقعد داشتن شرکای جنسی متعدد التهاب یا عفونت های مزمن و درمان نشده مصرف برخی از دارو ها کشیدن سیگار یا مصرف برخی دارو ها کهولت سن همچنین یکی از نکات مهمی که باید بدانید؛ این است که ویروس پامیلومای انسانی در بیشتر افراد مبتلا به سرطان مقعد وجود داشته و یک عامل جدی و خطرناک شناخته می شود. بنابراین استفاده از کاندوم هنگام برقراری رابطه جنسی و رعایت نکات مراقبتی را فراموش نکنید. نحوه تشخیص سرطان مقعد به دلیل مشابه بودن علائم بیماری که به سرطان مقعد مبتلا است و فردی که به سایر بیماری های نشیمنگاهی همچون هموروئید ، شقاق یا فیستول مبتلاست؛ نحوه تشخیص سرطان مقعد تنها با مشاهده و معاینه بصری امکان پذیر نیست. برخی از انواع نحوه تشخیص این بیماری شامل موارد زیر است: معاینه فیزیکی: بررسی بصری و معاینه فیزیکی این بیماری جهت بررسی عارضه و علائم ها که ممکن است با وارد کردن انگشت به داخل رکتوم و مقعد همراه باشد معاینه درون رکتوم: آندوسکوپی و پروکتوسکوپی دو روش دیجیتال هستند که پزشک با وارد کردن لوله نازک که دوربین به آن متصل است و داخل رکتوم را بررسی و معاینه می کند. نمونه برداری: یکی از دقیق ترین روشهای تشخیص سرطان مقعد، نمونه برداری مستقیم از ناحیه و عارضه است که توسط متخصص و آزمایشگاه انجام میشود. سونوگرافی: سونوگرافی نیز پرکاربرد ترین روش تصویربرداری درون بدن است که به منظور تشخیص بسیار از بیماریها از آن کمک گرفته می شود. درمان سرطان مقعد سرطان به هرگونه ای که باشد، از چالش های زیادی برای درمان برخوردار است. انتخاب روش درمانی مناسب نیز برای درمان سرطان مقعد وابسته به عواملی چون شدت حاد یا خفیف بودن عارضه، خوش خیم یا بدخیم بودن توده، میزان پیشرفت و … است. اما به طور کلی برخی روشهای درمان سرطان مقعد هستند که عبارت اند از: جراحی جراحی یکی از رایج ترین روشهای درمان انواع سرطان است. این روش به گونه ای است که پزشک غدد یا تومور های سرطانی را از بافت بدن جدا می کند. این روش بسیار رایج بوده و پزشک معمولا پس از انجام این روش چندین روش شیمی درمانی تجویز می کند. اما گاهی اوقات بافت تومور یا سرطان مقعدی به قدری پیشرفت کرده که راست روده یا سایر نواح بدن را نیز درگیر خود کرده است. در این زمان پزشک با عمل جراحی سخت تر برای برداشت عارضه و نواحی درگیر آن اقدام می کند. خارج کردن بخشی از روده، بافت مقعد یا رکتوم، سبب این می شود که فرد به راحتی نتواند اجابت مزاج داشته باشد و پزشک (بر روی شکم)، برای او یک حفره جهت دفع مدفوع ایجاد می کند. پرتو درمانی (رادیو تراپی) سرطان مقعد استفاده از اشعه ایکس و پروتون ها جهت از بین بردن سلول های سرطانی بدن یک روش جدید می باشد که مورد استفاده قرار می گیرد. تنگ و یا سخت شدن کانال مقعد، حساس و قرمز شدن پوست، آسیب به سایر نقاط بدن از جمله عوارضی است که این روش به همراه دارد. پرتو درمانی دارای دو نوع داخلی و خارجی است که در یک نوع دستگاه داخل بدن فرد و در نوع دیگر دستگاه اشعه را از بیرون بدن می فرستد. شیمی درمانی شیمی درمانی مشهور ترین روش برای درمان انواع سرطان شمرده می شود. در این روش پزشک با تزریق انواع دارو های مربوطه اقدام به از بین بردن سلول های سرطانی و غیر طبیعی میکند. یکی از عوارض استفاده از شیمی درمانی برای سرطان، اسیب به سیستم گوارش و رشد مو است که باعث می شود بیماران انگیزه خود را از دست بدهند. کلینیک نشیمنگاه
هموروئید، شقاق، آبسه، فیستول و زگیل از شایع ترین مشکلات و بیماری های ناحیه مقعدی در زنان و مردان می باشد. بیماری های مقعد یا آنورکتال شرایطی هستند که ناحیه مقعد و رکتوم را تحت تاثیر قرار می دهند. اختلالات رایج مقعد و رکتوم شامل هموروئید، شقاق مقعد و فیستول مقعدی است. برای اکثر افراد، بیماری های مقعدی موجب نگرانی و خجالت و همچنین درد فیزیکی است. در ادامه انواع بیماری های مقعدی را بررسی می کنیم و نکات لازم برای پیشگیری و درمان را ذکر خواهیم کرد. (قسمتی از این مطلب از سایت پرتو کلینیک برگرفته شده است) مقعد چیست مقعد قسمتی از مجرای روده است که از کانال عضلانی لگن و اسفنکترهای مقعدی عبور می کند. این روزنه نهایی است که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می شود. در بزرگسالان، مقعد ۴ تا ۵ سانتی متر طول دارد. نیمه پایینی کانال مقعد دارای انتهای عصبی حساسی است و زیر پوشش آن رگهای خونی و در قسمت میانی آن غدد ریز مقعدی متعددی وجود دارد. بیماری های مقعدی چیست؟ همانطور که غذا هضم می شود، از دستگاه گوارش عبور می کند. مواد زائد باقی مانده به شکل مدفوع از بدن دفع می شود که مدفوع نامیده می شود. اختلالات مقعدی بر مقعد، ناحیه ای که مدفوع از آن خارج می شود، تأثیر می گذارد. مقعد انتهای دستگاه گوارش است که به خارج از بدن متصل می شود. اختلالات رکتوم بر رکتوم، ناحیه بالای مقعد که در آن مدفوع قبل از دفع در بدن نگه داشته می شود، تاثیر می گذارد. انواع بیماری های مقعدی انواع مختلفی از بیماری های مقعدی وجود دارد، از عارضه های جزئی مانند خارش مقعد تا نگرانی های مهم تر مانند زگیل: آبسه مقعدی شقاق مقعدی فیستول مقعدی هموروئید بی اختیاری مدفوع افتادگی راستروده شقاق مقعدی شقاق شکاف یا پارگی خطی در پوشش کانال مقعد است. شقاق مقعدی زمانی اتفاق میافتد که مدفوع بزرگ و سخت دهانه مقعد را بیش از حد کشیده و آنودرم ظریف را پاره کند. ممکن است شقاق مقعدی به دلیل اسهال طولانی مدت، بیماری التهابی روده یا بیماری های مقاربتی که ناحیه مقعد را درگیر می کند، ایجاد شود. شقاق مقعدی حاد (کوتاه مدت) معمولا سطحی و کم عمق هستند، اما شقاق مقعدی مزمن (طولانی مدت) ممکن است در عمق آنودرم گسترش یابد و تا سطح عضله زیرین نمایان شود. آبسه مقعد آبسه مقعد مجموعه ای متورم و دردناک از چرک و عفونت در نزدیکی مقعد است. اکثر آبسه های مقعدی به دلایل نامشخص خود به خود به وجود می آیند. آنها از یک غده مقعدی کوچک منشا می گیرند که بزرگ می شود و محل عفونت زیر پوست ایجاد می شود. بیش از نیمی از آبسه های مقعدی در جوانان بین ۲۰ تا ۴۰ سال رخ می دهد و مردان بیشتر از زنان مبتلا می شوند. اکثر آبسه های مقعدی نزدیک دهانه مقعد قرار دارند. فیستول مقعدی فیستول مقعدی یک تونل باریک غیرطبیعی است که پس از تخلیه آبسه مقعدی باقی مانده است. فیستول بخش میانی کانال مقعد را به سطح پوست متصل می کند. پس از تخلیه آبسه مقعدی (چه به صورت خود به خود چه توسط پزشک)، حداقل در نیمی از موارد فیستول مقعدی ایجاد می شود. گاهی اوقات باز شدن فیستول در سطح پوست دائماً باعث ترشح چرک یا مایع خونی می شود. ممکن است، دهانه فیستول به طور موقت بسته شود و باعث شود آبسه مقعدی قدیمی دوباره به صورت یک مجموعه دردناک چرک ظاهر شود. هموروئید یا بواسیر بواسیر معمولاً باعث درد نمی شود. با این وجود، گاهی اوقات رگ های خونی در هموروئید کوچک در لبه دهانه مقعد می توانند لخته شوند ("ترومبوزه"). بواسیر ممکن است با یک دوره یبوست یا اسهال ایجاد شود. هنگامی که ترومبوز رخ می دهد، هموروئید خارجی متورم، سفت و دردناک می شود و گاهی اوقات با ترشحات خونی همراه است. علائم و نشانه های بیماری های مقعدی اگرچه هر چهار اختلال مقعدی باعث ایجاد نوعی ناراحتی یا درد مقعدی می شود، علائم دیگر بسته به مشکل خاص مقعدی متفاوت است. برای شقاق مقعدی، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد: درد در ناحیه مقعد: که اغلب به صورت تیز و سوزن سوزن توصیف می شود و معمولاً هنگام دفع شدیدتر می شود. خونریزی خفیف مقعدی: معمولاً مقداری خون قرمز روشن حین اجابت مزاج یا روی دستمال توالت دیده می شود. علائم آبسه مقعدی عبارتند از: یک توده سفت و حساس یا متورم در ناحیه مقعد و اطراف آن که ممکن است بزرگ شود. گاهی اوقات تب، لرز و احساس بیماری به طور کلی. علائم و نشانههای فیستول مقعدی، ممکن است شامل موارد زیر باشد: درد خفیف در اطراف مقعد: در ناحیهای متمرکز است که آبسه مقعدی قدیمی یا خود به خود تخلیه شده است یا توسط پزشک با جراحی باز شده است. تخلیه مداوم خون، چرک یا مخاط بدبو از ناحیه مقعد. علائم آبسه مقعدی، که ممکن است در صورت مسدود شدن دهانه خارجی فیستول و فعال شدن مجدد آبسه قدیمی ایجاد شود. علائم و نشانههای هموروئید خارجی ترومبوزه، عبارتند از: تورم و بیرون زدگی سفت و دردناک در دهانه مقعد گاهاً ترشحات خونی، اگر سطح هموروئید شکسته شود. علائم مرتبط با بیماری های مقعدی بسته به نوع خاصی از اختلال که تجربه می کنید متفاوت است. برخی از علائم شایع اختلالات آنورکتال عبارتند از: یک ترک قابل مشاهده در پوست مقعد خونریزی بعد از اجابت مزاج، همراه درد یا بدون درد اسهال و یبوست گاز و نفخ خارش یا سوزش در ناحیه مقعد توده و بیرون زدگی یا تورم در داخل و اطراف ناحیه مقعد درد در حین یا بعد از اجابت مزاج درد یا ناراحتی در ناحیه مقعد خونریزی یا ترشح از مقعد برخی از اختلالات مقعدی ناشی از عوامل محیطی مانند رژیم غذایی و سبک زندگی است. به عنوان مثال، نشستن طولانی مدت می تواند یک عامل خطر برای ابتلا به هموروئید باشد. سایر اختلالات آنورکتال می تواند همراه با یک بیماری زمینه ای اولیه مانند بیماری التهابی روده رخ دهد. در برخی موارد، برخی داروها و درمان ها می توانند خطر ابتلا به بیماری های آنورکتال را افزایش دهند. بیماری های مقعد چگونه تشخیص داده می شود؟ هنگامی که علائم خود را توصیف کردید، پزشک سوالاتی در مورد سابقه پزشکی و شیوه زندگی شما می پرسد که به تشخیص بیماری مقعدی کمک می کند. بسته به علائم شما، پزشک ممکن است در مورد موارد زیر از شما سوال بپرسد: عادات روده به ویژه سابقه هرگونه یبوست سابقه پزشکی، سابقه خونریزی مقعدی، بیماری التهابی روده، بیماری های مقاربتی یا پرتو درمانی برای سرطان مصرف داروهای بدون نسخه که ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد داشتن رابطه جنسی مقعدی یا سابقه ضربه به مقعد در مرحله بعد، پزشک یک معاینه فیزیکی از شکم، و سپس یک معاینه خارجی از ناحیه مقعد و یک معاینه دیجیتالی (انگشتی) رکتوم انجام می دهد. معمولاً پزشک آندوسکوپی (قرار دادن یک ابزار لوله مانند در مقعد برای مشاهده داخل کانال مقعد) و سیگموئیدوسکوپی (تلسکوپ برای بررسی رکتوم و پایین کولون) را نیز انجام می دهد. فرآیند تشخیص در کلینیک بیماری های مقعدی شامل تعدادی آزمایش غربالگری مختلف است: معاینه فیزیکی و سابقه پزشکی بیمار معاینه رکتال دیجیتال کولونوسکوپی آزمایشات تصویربرداری، مانند سونوگرافی یا MRI پیشگیری از بیماری های مقعدی با جلوگیری از یبوست از شقاق و بواسیر جلوگیری میکنید. با افزودن تدریجی فیبر بیشتر به رژیم غذایی خود و با نوشیدن ۶ تا ۸ لیوان آب در روز مدفوع خود را نرم کنید. از پودرهای مکمل فیبر استفاده کنید.. تمیز کردن ملایم ناحیه مقعد تعویض مداوم لباس زیر و خشک نگه داشتن مقعد استفاده از کاندوم هنگام انجام رابطه مقعدی هرگز جسم خارجی را وارد مقعد نکنید. درمان بیماری های مقعدی پزشک باید نوع اختلال مقعدی را تشخیص دهد. پس از تشخیص، بسته به نوع اختلال، درمان ممکن است شامل جراحی باشد یا نباشد. اگر جراحی لازم باشد، پزشک از بیهوشی مناسب برای جلوگیری از احساس درد در این ناحیه استفاده می کند. درمان شقاق مقعدی برای درمان شقاق حاد، پزشک ابتدا توصیه میکنند از یبوست پیشگیری نمایید. ممکن است یک پماد دارویی موضعی را روی شقاق بمالید و چندین بار در روز ناحیه مقعد را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در آب گرم خیس کنید ("حمام سیتز"). برای درمان شقاق مزمن، جراحی می تواند مشکل را در بیش از ۹۰ درصد موارد از بین ببرد. درمان آبسه مقعدی برای تخلیه چرک، آبسه مقعدی باید توسط پزشک باز شود. این روش برش و درناژ نامیده می شود و می تواند به عنوان یک روش سرپایی انجام شود، به خصوص اگر جوان هستید و آبسه نزدیک به دهانه مقعد است. اکثر آبسه های مقعدی پس از تخلیه توسط پزشک بهبود می یابند. برخی از آنها به فیستول مقعدی تبدیل می شوند. اگر فیستول بهبود آبسه را پیچیده کند، فیستولوتومی هم فیستول و هم آبسه باقیمانده را در اکثر بیماران کاملاً از بین می برد. درمان فیستول مقعدی عمل جراحی فیستول برای باز کردن سقف مسیر فیستول ("فیستولوتومی")، موثرترین درمان است. پزشک مجرای عفونی را باز می کند و بقایای آبسه مقعدی قدیمی را می تراشد. زخم را باز می گذارند تا از پایین به بالا بهبود یابد. اگر فیستول با بیماری کرون همراه باشد، درمان به سمت بیماری کرون با داروهای ضد التهابی همراه با آنتی بیوتیک هدایت می شود. درمان هموروئید خارجی ترومبوز شده معمولاً هموروئید به آرامی خود به خود ناپدید می شود. این فرآیند را می توان با مصرف مکمل فیبر برای نرم کردن مدفوع و همچنین با ("حمام سیتز") تسریع کرد. اگر هموروئید به طور غیرعادی دردناک باشد، پزشک یک عمل جراحی جزئی تحت بی حسی موضعی برای برداشتن هموروئید لخته شده انجام می دهد. منبع : روزنامه آسیا
شقاق مقعدی یک پارگی در اطراف مقعد و قسمت انتهایی روده است و ممکن است حرکات روده را بسیار دردناک کند و حتی منجر به درد چندین ساعته بعد از دفع شود. در ادامه ی مطلب با نگاه کردن به عکس بیماری شقاق مقعدی میتوان پی برد که آیا به این بیماری مبتلا هستید یا خیر. شقاق مقعدی معمولا یک مشکل کوتاه مدت (یا مزمن) همراه با علائمی کمتر از ۶ هفته است و اگر علائم بیشتر از ۶ هفته به درازا کشید مزمن میشود. درمان نوع مزمن سخت تر است و جراحی شقاق پیشنهاد میشود و شاید نشان دهنده ی علائم دیگری از یک بیماری مانند: بیماری کرون کولیت اولسراتیو برای درمان شقاق لیزر مناسب ترین راه است. لیزر شقاق به صورت سرپایی و بدون درد و خونریزی در یک جلسه نیم ساعته انجام می شود. در برخی موارد خونریزی شقاق شدیدتر میشود و شکاف بزرگتر میشود که در این حالت بیماری مزمن محسوب میشود و برای درمان شقاق مقعدی باید با پزشک مشورت کرد. عکس انواع شقاق مقعدی در زیر نشان داده شده است: عکس شقاق بعد از عمل تا ۱ هفته بعد از عمل از انجام فعالیت های شدید خودداری کنید. سه بار در روز و بعد از هر بار اجابت مزاج در چند روز اول حمام سیتز (به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در آب گرم بنشینید). اگر در دوران نقاهت دچار خونریزی، ترشح یا خارش شدید نگران نباشید. طبیعی است. عکس شقاق و بواسیر شقاق مقعدی پارگی یا ترک در مقعد شما است. گاهی اوقات شقاق با هموروئید اشتباه گرفته می شود. بواسیر رگهای خونی ملتهب در داخل یا خارج از مقعد هستند. هم شقاق و هم بواسیر اغلب از دفع مدفوع سفت به وجود می آیند. ممکن است فرد همزمان به شقاق و بواسیر با هم دچار شده باشد و تشخیص آن سخت باشد. گرچه برخی از علائم و نشانه های این دو بیماری مشابه هم هستند اما علت و نحوه درمان شقاق و بواسیر با هم متفاوت است. عکس شقاق و بواسیر را در ادامه مشاهده می کنید: منبع: عکس شقاق مقعدی[فیشر بیرون زده+مزمن+بعد از عمل]
سرطان مقعد رشد سلول هایی است که از کانال مقعد شروع می شود. کانال مقعد یک لوله کوتاه در انتهای رکتوم است. مدفوع هنگام خروج از بدن از طریق کانال مقعدی عبور می کند. سرطان مقعد می تواند علائمی مانند خونریزی مقعدی، خون در مدفوع و درد مقعد ایجاد کند. سرطان مقعد چیست سرطان مقعد بیماری است که در آن سلول های بدخیم (سرطانی) در بافت های مقعد تشکیل می شوند. بیشتر سرطان های مقعد مربوط به عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یا همان ویروس عامل زگیل تناسلی و زگیل مقعد است. علائم سرطان مقعد شامل خونریزی از مقعد و ایجاد توده اطراف مقعد است. عکس سرطان مقعدی اکثر سرطان های مقعد با روش ترکیبی شیمی و پرتو درمانی بهبود می یابند. در تصاویر سرطان مقعدی کارسینوم سلول سنگفرشی مقعد قابل مشاهده است: آیا سرطان مقعدی درمان دارد در گذشته، اکثر افراد مبتلا به سرطان مقعد برای درمان سرطان جراحی میکردند. این عمل شامل ایجاد راهی جدید برای خروج مواد زائد از بدن می شود. امروزه بیشتر درمان سرطان مقعد شامل شیمی درمانی و پرتودرمانی است. با این روش، ممکن است نیازی به جراحی نباشد. انتخاب گزینه درمان به موارد زیر بستگی دارد: اندازه تومور اینکه آیا سرطان به غدد لنفاوی گسترش یافته است یا خیر؟ سرطان در چه مرحله ای است؟ جایی که تومور در مقعد است آیا بیمار مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) است یا خیر؟ آیا سرطان پس از درمان اولیه باقی می ماند یا عود می کند؟ منبع: سرطان مقعد چیست؟آیا کشنده است؟(درمان)
آیا رابطه مقعدی باعث گوشت اضافه میشود از شایع ترین دلیل های گوشت اضافه مقعدی، رابطه جنسی از راه مقعد می باشد که باعث اصطکاک و کشیدگی مکرر پوست، آسیب به عضلات اسفنکتر و بی اختیاری مدفوع شده و زخم مقعدی را به همراه دارد. با گذشت زمان در صورتی که زخم خود به خود خوب شود به شکل گوشت اضافی بیرون مقعد باقی می ماند. عوارض گوشت اضافه مقعدی (اگر درمان نشود) گوشت اضافه مقعدی اگر درمان نشود و بیرون مقعد باقی بماند، بعد از اجابت مزاج در تمیز کردن مقعد مشکل ایجاد می کند. می تواند باعث کثیف شدن لباس زیر و خارش مقعد (خارش آنی) شود. ممکن است به طور متناوب متورم و دردناک و باعث التهاب و درد مقعدی شود. علاوه بر این بیرون ماندن و یا آویزان شدن یک تکه گوشت اضافه مقعدی حس ناخوشایندی است و زیبایی پوست اطراف مقعد را هم درگیر می کند به همین دلیل است که بسیاری از افرادی که فقط گوشت اضافه در ناحیه مقعد خود دارند و هیچ درد و خونریزی هم ندارند، اقدام به عمل برای برداشتن آن می کنند. چگونه از ایجاد گوشت اضافه مقعدی پیشگیری کنیم؟ پس از برداشتن و از بین بردن گوشت اضافه مقعدی، با پزشک در مورد راهکارهایی برای جلوگیری از ایجاد آن در آینده صحبت کنید. این اقدامات را در خانه امتحان کنید تا از ایجاد علائم بیشتر در پوست مقعد جلوگیری کنید: یک ملین یا مکمل فیبر مصرف کنید تا مدفوع نرمتر و راحتتر دفع شود. قبل از اجابت مزاج یک ژل روان کننده را روی مقعد بمالید تا مدفوع راحت تر دفع شود. بعد از هر بار اجابت مزاج، مقعد را تمیز و ضدعفونی کنید تا از اصطکاک و تحریک جلوگیری شود. با خوردن فیبر کافی حرکات روده ها را منظم نگه دارید و از یبوست جلوگیری کنید. داشتن یک رژیم غذایی سالم و حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش در هفته از زور زدن بپرهیزید. زمان نشستن در توالت را محدود کنید. در طول روز ۶ تا ۸ لیوان آب بنوشید. وزن خود را کنترل کنید. منبع: تکه گوشت اضافه مقعدی
