یه روز میاد دوباره دستهای من و تو برای عشق یه فصل موندنی می سازه صدای تو می پیچه بازهم توی کوچه می خونی از عاشقی و هوای تازه بی تو منم خسته ی راه ، یه بی نشونه پرنده ای شکسته پر ، بی آشیونه بی تو غریبه گشتم ، با همه سرگذشتم رو تن تنهایی هام ، اسم تو رو نوشتم
گفته بودی روزی برمی گردی اما من ازهمان روزها هم توراتصویری مبهم بیش نمی دانستم كه بابیدارشدنم به پایان میرسی بامن بودی ولی دلت بی من بود جسمت بامن بود ولی روحت بی من ازباتوبودن می گفتی ولی درخیالت اثری ازمن نبودازمن بسیار میگفتی اما حیف كه دروغی بیش نبود حالا درنظرم تصویرمبهم یك خیالی. . .یك خیال
وقتی که بگن تو مردی . وقتی میگن غصه خوردی چشمای من پره اشکه . چرا تو من و نبردی؟ من میام سر مزارت . میگم ای عزیز رفته قربون قلب صبورت تو چرا من و نبردی؟ مگه من نبودم جونت؟! مگه من به تو نگفتم بار زیادی ندارم توی راه و تو مسیرا . کار زیادی ندارم گفته بودم من و با خودت ببر پیشت بمونم گفته بودم اذیت نمیکنم. آواز نمیخونم چرا رفتی بی من و باید بیام اینجا بشینم چرا باید بیام و خاک و ببینم این چه کاری بود که کردی و گذاشتی که تنها باشم گفته بودم که منم ببر میخوام اونجا باشم چمدونم بسته بود بزرگ نبود . نمیدادم دست تو خسته بشی حالام عیب نداره دیر نشده توی راه باهات نبودم عزیزم توی خواب منتظرم بیا . فقط بگو بیا اگرم نخواستی تو . چمدوننم نمیارم نمیارم..............
نمی توانم از عشقم برایت بگویم این است داستان من آوازی عاشقانه خواهم خواند تنها برای تو خواهم خواند گرچه هزاران فرسنگ دوری امااین احساس نیرومند است نزد من بیا مرا چشم انتظار مگذار شبی دیگر بی تو اینجا باشم دیوانه خواهم شد دیگری نیست هیچ کس دیگری نیست هیچ عشق دیگری نمی تواند جای تو را بگیرد یا با زیبایی تو برابری کند همچنان خواهم خواند تا روزی که ترا با آواز عاشقانه ام افسون کنم این لحظه کجایی عشق من ؟ من ترا اینجا می خواهم تا در آغوشم بگیری قلب مرا که می تپد و به نرمی زمزمه می کند دریاب می خواهم که ترا در آغوش بگیرم ترا نزد خود می خواهم نزد من بیا مرا چشم انتظار مگذار
بازهم برای تو مینویسم تا بدانی که یادتو در لحظه لحظه من جاریست. باز هم از دیوارهای فاصله عبور میکنم ودر ژرفای لحظه باتوبودن گم میشوم و در آن لحظه رویایی اوج در دریای بی پایان چشمانت غرق میشوم تا در آن لحظه در نگاه تو گم شوم تا خودم را بیابم واز زندان لحظه های بی تو رها شوم.....شاید بتوانم به رویای با توبودن برسم و چه رویای شیرینی است رویای با توبودن رویایی که دست من را به دستان گرم تو میرساند.آنگاه من در گرمای وجود تو ذوب میشوم در آن زمان دیگر زبان از سخن گفتن عاجز است. در این رویای دلنشین تنهای دلهای ما هستند که باهم نجوا میکنند، گویی از پیوند دستهای ما روح ما هم به هم پیوند خورده و چه زیباست رویای با توبودن.......
آمدم پیش تو تا عشق تو را باور کنم کوزه خاکی دل را پیش تو ساغر کنم آمدم تا در میان دستهای ناز تو نغمه ای زیبا تر از مینا بسازم سر کنم آمدم تا در بغل چون کودکی خوابم کنی دستهایت مهد خود ،بالین خود ان سر کنم آمدم تا روی من از اشک شوقت تر شود چهره ام از نور رویت همچنان اختر کنم آمدم تا حال دل پیش تو گویم نیک روی غنچه پژمرده تنهائیم پرپر کنم
اي كاش وقتي نگاهم مي كردي چشمانم را مي بستم اي كاش وقتي لبخند مي زدي سراسر وجودم غرق در شادي نمي شد اي كاش صدايت حرف هاي نا گفته ي قلبم را تكرار نمي كرد اما....واي بر من واي بر من كه چشمانم را گشودم ونگاه هاي معصوم و شيرينت را به تماشا نشستم واي بر من كه با لبخند هايت , لبخند زدم وبا شنيدن صدايت معرفت را شناختم واي بر من كه دل را اسير عشقي نابود نشدني كردم
وقتی تو با من نیستی از من چه می ماند از من جز این هر لحظه فرسودن چه می ماند از من چه می ماند جز این تکرار پی در پی تکرار من در من مگر از من چه می ماند غیر از خیالی خسته از تکرار تنهایی غیر از غباری در لباس تن چه می ماند از روزهای دیر بی فردا چه می آید؟ از لحظه های رفته ی روشن چه می ماند؟
هنوز هم فراموشت نکرده ام بااین که فراموش شده ام هنوز هم صدایت را می شنوم با این که صدایم نکرده ای هنوز هم همه جا می بینمت با این که به دیدنم نیامده ای هنوز هم با عشق تو پا بر جام با این که خودت را زیر بار عشق دیگری شکسته ای هنوز هم همان طور مقدس دوست میدارمت با این که زندگی خود را به تباهی کشانده ای هنوز هم چشمانی به اشتیاق نگاهت منتظرند با این که چشم به چشم دیگری دوخته ای هنوز هم دلواپس دل نگرانی های توام با این که از همه ادما بریده ای هنوز هم نمی توانم گرد غم رو روی صورتت تحمل کنم با این که شنیده ام خودت را باخته ای هنوز هم دوست دارم شانه ام تکیه گاهی برای شانه ات باشد با این که شانه هایم زیر بار این عشق شکسته است هنوز هم از امید حرف میزنم با این که تو از زندگی خدا حافظی کرده ای هنوز هم نمیدانم دست سرنوشت چرا گره دوستی ما را گسست با این همه میدانم من هنوز به تو ایمان دارم و تو..........
نمیگم دلم گرفته آخه انگار که شکسته نمیگم پراز غباره آخه گریه شیشه شو شسته نمیگم دلم خزونه آخه باد برگ هارو برده نمیگم خونه تارتاره آخه خورشید خونمو سوزونده نمیگم تو آسمونها تک ستاره ای ندارم آخه ابرهای سیاه رو چه جوری کنار بگذارم نمیگم ساعت عشق رو لحظه لحظه می شمارم آخه میون این همه غصه مگه من ثانیه دارم؟! نمیگم زندگی سخته،قصه جوونه غصه نداره آخه مگه میون سوز و سرما جوونه زندگی داره؟ نمیگم به زیر بارون چترا هیچ سقفی ندارن آخه اشک سرد و بارون واسه من چه فرقی دارن نمیگم شبم سیاه نیست،نور مهتاب اینجا خوار نیست آخه تو دل خاموش و سردم،رنگ شب برام که تار نیست نمیگم دل پروانه ی تنها دیگه امیدی نداره آخه پروانه دیگه هیچ دلی نداره
