برخی گردشگران از خیر گشت و گذار در تهران میگذرند زیرا فکر میکنند که پایتخت چیزی بیشتر از فرودگاه بینالمللی امام خمینی و فرودگاه مهرآباد ندارد. اما در واقع چنین نیست. تهران به عنوان شهر موزهها شناخته شده است و محوطهها و بناهای تاریخی با قدمتهای مختلف در گوشه کنار شهر از چشم گردشگران و حتی (برخی مردم محلی) پنهان شدهاند. میدان سی تیر حتی بسیاری از مردم محلی این میدان را نمیشناسند. میدان سی تیر جایی است که مذاهب مختلف به آرامی درکنار هم سالیان درازی را سپری کردهاند، یک کنیسه، یک کلیسا و یک آتشکده زرتشتی در اطراف خیابان سنگفرش سی تیر بنا شدهاند. در طول جنگ جهانی دوم، اسقف اعظم یهودی-لهستانی میزبان پناهندگان یهودی لهستانی بود و با افزایش جمعیت آنها، دومین کنیسه آشکانازی (نوعی سنت آلمانی-لهستانی) در مجاورت کنیسه اصلی بنا شد. کلیسای مریم مقدس در آن سوی خیابان و روبهروی آتشکده آدریان واقع شده است. آتش مقدس این آتشکده از معبدی در یزد آورده شده است. وقتی در این منطقه راه میروید مراقب موتورسواران بیملاحظه باشید. جمعه بازار تعطیلات آخر هر هفته، پارکینگ مجتمع خرید چند طبقه «پروانه» تبدیل به جمعه بازاری میشود که دیدن آن واجب است، حتی اگر تمایلی به خرید نداشته باشید. چند طبقه اول پارکینگ به فروشندگان عتیقهجات مختلف، از تزئینات خانگی گرفته تا عکسهای قدیمی، صفحههای گرامافون و خود گرامافون تعلق دارد. جلوتر که بروید، محصولات منحصربهفرد دستساز و یک گالری نقاشی هنرمندان محلی را خواهید دید که به قیمتی بسیار پائینتر از قیمت بازار عرضه میشوند. تا آنجا که میتوانید زود بروید که به انبوه جمعیت بر نخورید و گزینههای بیشتری برای انتخاب داشته باشید. نشانی: میدان جمهوری، بین خیابان فرودسی و کوچه شیروانی، پارکینگ مجتمع تجاری پروانه ده ونک منطقه آرام ده ونک در شمال میدان شلوغ ونک، یکی از قدیمیترین محلههای تهران است. باغهای وسیع این منطقه از دیرباز مشهور بودهاند اما امروزه جاذبه گردشگری اصلی روستا در کوچههای باریک (که برخی از آنها تنها 90 سانت عرض دارند)، درهای چوبی و دیوارهای گلی خشک شده مقابل آفتاب نهفته است. باغ ایرانی این منطقه به سبک باغهای ایرانی هخامنشی طراحی شده و به ویژه در فصل گل دادن لالهها تبدیل به مکانی بسیار زیبا و مناسب برای عکاسی میشود. زورخانه قدیمی ونک یکی از آثار ثبت شده در فهرست جهانی میراث فرهنگی غیرمنقول یونسکو است. کلیسای ارمنی آپوستولیک (وابسته به پاپ) سنت میناس یکی دیگر از جاذبههای تاریخی این منطقه است. در تور مسافرتی خود حتما از این محله دیدن نمایید. نشانی: تهران، خیابان صابری، باغ ایرانی باغ نگارستان در فضای آشفته مرکز تهران، وجود چنین نقطه آرامی شما را شگفتزده میکند. کاخ نگارستان، تفرجگاه تابستانی دوره قاجار، بعدها تبدیل به اولین دانشگاه مدرن ایران شد. زبانشناس مشهور ایرانی مرحوم علیاکبر دهخدا مجموعه گرانسنگ «لغتنامه دهخدا» را در همین دانشگاه به رشته تحریر درآورد. امروزه این کاخ تبدیل به موزه شده و در آن از برخی شاهکارهای کمالالملک نگهداری میشود. کافه فضای باز این موزه بسیار دوستداشتنی است و از محبوبیت فراوانی برخوردار است. اگر خوش شانس باشید میتوانید زیر گنبد حافظیه، بنایی که به تقلید از حافظیه شیراز در اینجا بنا شده است، بنشینید. نشانی: تهران، باغ نگارستان عمارت مسعودیه عمارت مسعودیه یکی از زیباترین عمارتهای تاریخی عصر قاجار است. گذشته از اهمیت تاریخی و قدمت آن (ساخته شده به سال 1879) میتوانید فرهنگ و تاریخ آن دوران را در کافه دنج عمارت با معماری سنتی و پنجرههای رنگی حس کنید. پرسنل این کافه از میان بازیگران تئاتر محلی انتخاب شدهاند. پیادهروی در اطراف باغها و فوارهها پایان خوبی برای تجربه دلپذیر بازدید از این عمارت زیبا خواهد بود. نشانی: تهران، خیابان ملت، عمارت مسعودیه آرامگاه ظهیرالدوله آرامگاه ظهیرالدوله در خیابان دربند، شمال میدان تجریش، خانه ابدی ماندگارترین هنرمندان و چهرههای فرهنگی ایران است. این آرامگاه که به نام آرامگاه شعرا نیز معروف است، میزبان مشاهیری چون غلامحسین درویش خان (نوازنده و آهنگساز)، ایرج میرزا (شاعر قرن نوزدهم) و بانوی شعر نوی ایران، فروغ فرخزاد است. صدای همهمه پرندگان در درختان کهنسال ظهیرالدوله به این آرامگاه حال و هوایی شاعرانه میدهد، آرامگاهی که میعادگاه مشتاقان برای ادای احترام به هنر و فرهنگ ایرانی است. نشانی: تهران، دربند، آرامگاه ظهیرالدوله موزه مقدم دانشگاه تهران این عمارت مجلل عصر قاجار به محمدتقی خان احتساب الملک یکی از درباریان تعلق داشته است. فرزند او محسن احتساب الملک پس از پایان تحصیلات در رشتههای نقاشی، تاریخ هنر و باستانشناسی به همراه همسر فرانسویاش «سلما» به ایران بازگشتند و در عمارت مقدم ساکن شدند. این خانه از سه بخش بیرونی، اندرونی و سرایداری تشکیل شده که حاوی مجموعهای از نفیسترین کاشیهای ایرانی است. استاد مقدم با الهام از فضاهای سنتی ـ تاریخی بسیاری از آثار ارزشمند جمعآوری شده مانند کاشیها، قطعات سنگی تراشیده شده و غیره را در جای جای این عمارت قدیمی نصب کرده است. زیبایی باغهای سبک ایرانی این عمارت از وصف خارج است و به بازدیدکنندگان خسته از فضای شلوغ شهری آرامش هدیه میکند. نشانی: تهران، خیابان امام خمینی، موزه مقدم برجهای آ.اس.پ این برجهای سه گانه مسکونی اوایل دهه 50 شمسی ساخته شدند. 23 طبقه هر کدام از این برجها زمانی خانه بسیاری از شخصیتهای برجسته ایرانی بودند. با وجود اینکه خود برجها در حال حاضر وضعیت مناسبی ندارند، ولی طبقه همکف آنها مملو از کافه و رستوران بوده و بین مردم تهران محبوبیت دارد. غذاهای خانگی ایرانی در «کافه دنج مهتاب» و انواع نودلها و سوشیهای لذیذ آسیایی در «واسابی» تنها دو نمونه ازغذاخوریها و کافههایی هستند که در اینجا خانه کردهاند. اگر به دیدن برجهای آ.اس.پ رفتید، حتماً به «گالری اکنون» سر بزنید و از تلفیق هنر مدرن با مد و جواهرات سنتی ایرانی دیدن کنید. نشانی: تهران، برجهای آ.اس.پ خیابان ناصرخسرو قدیمیترین خیابان تهران، خانه برخی از شناختهشدهترین بناهای تاریخی تهران است. در سفر تاریخی در طول این خیابان ابتدا از مقابل مدرسه دارالفنون اولین مدرسه مدرن ایرانی میگذرید که در دوره ناصرالدینشاه و زیر نظر امیرکبیر ساخته شد. اندکی جلوتر، نزدیک به کوچه مروی عمارت سبک گوتیک «سرای روشن» یکی از اولین مراکز تجاری ایران قرار دارد. برجهای دوقلوی شمسالعماره از پشت عمارت سر به فلک کشیدهاند و بازار عتیقه و پارچه کوچه مروی با مغازهها، بوتیکها و غذاهای خیابانی لذیذ روبهروی آن قرار دارد. تماشاگه زمان در محله مرفهنشین زعفرانیه در شمال تهران، موزه زمان به ما نشان میدهد که گرانقیمتترین متاع عالم در اعصار مختلف چگونه اندازهگیری میشده است. این موزه در یک عمارت زیبای هشتاد ساله، یکی از عظیمترین مجموعههای ساعت، ساعت مچی و ابزارهای زمانسنجی مانند ساعت شنی، ساعت خورشیدی و دیگر زمانسنجهای باستانی از سرتاسر جهان را در معرض دید علاقمندان قرار داده است. کافه فضای باز کنار موزه به بازدیدکنندگان فرصت میدهد تا از فضای باغهای ایرانی اطراف لذت ببرند و این عمارت زیبا را تحسین کنند. نشانی: تهران، خیابان سرلشگر فلاحی (زعفرانیه)، نبش چهارراه پرزین بغدادی، موزه ساعت تماشاگه زمان منبع nextholiday
تهران شهر زیبا و ارزشمندیه.. خداروشکر این شانس رو داشتم که زیاد سفر کنم..تجربه کنم..لمس کنم و برداشت های خودم رو داشته باشم..حقیقتا این شهر ارزش دوست داشتن رو داره.افسوس که زیر فشار توسعه غیراصولی ش ،میراثِ زیباش نادیده گرفته شده
تهران هم تهران قدیم مثل ده ونک که بازار کوچکی داشت وباریک والان جای خالی ان کبابی که نان وکباب وریحان می فروخت یا جاهای قدمی که الان دیگه نیست
