پنج نکته راجع به ریش گذاشتن که نمی‌دانستید و جرات پرسیدنش را هم نداشتید

عایا با مطالب این آقا موافقین؟
منبع:سایت ویرگول
نویسنده اردشیر طیبی...

 

برای ما بچه‌های دهه‌ی شصت تراشیدن سیبیل یک گام بلند در «بزرگ شدن» بود. نمی‌دانم متولدین دهه هفتاد و یا هشتاد (اوه خدای من) هم چنین تابوهای مسخره‌ای دارند یا نه، ولی درست خاطرم هست اولین باری که سیبیلم را زدم کلی از خودم و اطرافیانم خجالت می‌کشیدم. اما هوس تراشیدن خیلی زود فروکش کرد. خانم‌ها شاید متوجه منظورم نشوند ولی آقایان خوب می‌دانند که هیچ مردی از تراشیدن ریش خوشش نمی‌آید و با این حال تقریبا همه این کار را می‌کنند. اما فقط عده‌ی کمی هستند که سرانجام تسلیم می‌شوند و دست از مبارزه با طبیعت بر می‌دارند.

 

۱- نگه‌داشتن ریش سخت‌تر از تراشیدن آن است
بله، گفتم که یکی از دلایل اینکه مردها ریش می‌گذارند این است که از تراشیدن روزمره‌ی صورت‌شان خسته می‌شوند. اما خیلی زود خواهید فهمید که ریش (به خصوص ریش بلند) به مراقبت و توجه بیشتری نیاز دارد. فقط کافی است beard grooming tips را گوگل کنید و نتایج آن را با how to shave your face مقایسه کنید.

پس چرا ۲ سال ریشم را نگه داشتم؟ اگر تنها دلیل‌تان برای بلند کردن ریش خلاص شدن از توجه مداوم به صورتتان باشد، احتمالا خیلی زود توبه می‌کنید و بر می‌گردید.

 

۲- همسر یا دوست دختر شما از ریش خوشش می‌آید، اما هنوز نمی‌داند
ضرب‌المثل معروفی بین ما ریشوها هست که می‌گوید:«مردی که به خاطر یک زن ریشش رو بزنه نه لیاقت اون ریش رو داره و نه لیاقت اون زن رو». نتیجه‌ی یک تحقیق در بریتانیا نشان می‌دهد که مد شدن ریش و سیبیل در فاصله‌ی سال‌های ۱۸۴۲ تا ۱۹۷۱ به تعداد زنان مجرد و آماده‌ی ازدواج نسبت عکس داشته. یعنی هر زمان که جمعیت زنان مجرد کمتر از مردان مجرد می‌شده و رقابت برای پیدا کردن زوج مناسب افزایش پیدا می‌کرده، سیبیل و ریش تبدیل به مد روز می‌شده است.


لینک یه سایت خارجی عم داد ک یه مقاله در این باره منتشر کرده بود...

 

۳- ریش شما را عضو یک گروه مخفی از رفقای ناشناخته می‌کند
اگر مثل من در تهران زندگی می‌کنید، احتمالا کمتر تجربه کرده‌اید که وقتی آدم‌های ناشناس از کنار هم می‌گذرند به هم لبخند بزنند و سری به نشانه‌ی سلام تکان بدهند. اما کافی است ریش‌تان از یک حدی بلندتر باشد (خودتان آن حد را خواهید فهمید) آن وقت است که اگر در خیابان از کنار یک مرد ریشوی دیگر گذر کنید خواهید دید که همشهری‌های‌تان آنقدرها هم که فکر می‌کردید عبوس نیستند. به شما این حس را می‌دهد که انگار عضوی از یک گنگ زیرزمینی هستید و فقط با علامت‌هایی خاص از وجود همدیگر مطلع می‌شوید. کسی هست که نخواهد عضو یک گنگ زیرزمینی مرموز باشد؟

 

۴- برند شخصی شما با ریش به یاد ماندنی‌تر می‌شود
هرچقدر هم که پذیرش ریش شما برای اطرافیان‌تان و دوستان‌تان سخت باشد، اما زمان زیادی نخواهد گذشت که دیگر شما با ریش‌تان شناخته می‌شوید و به خاطر می‌مانید. در این مدت هیچ جلسه‌ای نبوده که در جایی از آن صحبت به سمت ریش بلند من نرود و طرف مقابل شما هرچقدر هم در به خاطر سپردن چهره‌ها ناتوان باشد بعید است تا سال‌ها آن مرد ریشویی که روزی جلسه‌ای با او داشته را فراموش کند. اگر کار شما جوری است که جلسات متعدد می‌روید، حتما بلند کردن ریش را امتحان کنید.

 

۵- ریش بر روان شما اثر می‌گذارد
نمی‌دانم چقدر می‌توانم این مورد را به صورت عام به همه‌ی کسانی که ریش خود را بلند می‌کنند نسبت بدهم اما بلند کردن ریش به طور محسوسی روی پیشرفت شخصی‌ام اثر گذاشته است. تا قبل از این، من درگیری بزرگی با نیمه‌تمام رها کردن کارها و از این شاخه به آن شاخه پریدن داشتم، اما ریش گذاشتن یکی از طولانی‌ترین و سخت‌ترین کارهایی بوده که تا به حال شروع کردم و به سرانجام رساندم. بلند کردن ریش تصمیمی نیست که شما امروز بگیرید و فردا بدستش بیاورید. یک پروسه است، باید خارش هفته‌های اولش را تحمل کنید، ژولیدگی جزء جدایی‌ناپذیر صورت شما در دو ماه اول خواهد بود و تا به اندازه‌ای برسد که بتوانید مرتب و آراسته‌اش کنید دست کم سه ماه طول خواهد کشید. روزهایی را خواهید دید که تهران از سوی داعش تهدید می‌شود و افراد به شوخی شما را به تروریست‌ها نسبت می‌دهند و گاهی هم جدی جدی راه‌شان را کج می‌کنند تا از مقابل شما گذر نکنند. مراقبت و بهداشت روزانه‌ی ریش نیز تا زمانی که تصمیم به تراشیدنش نگیرید همراه شما خواهد بود.

 

من چون دخترم... هیچ ایده ای راجع حرفاش ندارم
اما جالب بود گفتم share کنمش...

 

تا حد زیادی درسته

 

من یه بار ریش گذاشتم ، یکی گفت خوبه ، یکی گفت بهت نمی یاد ، یکی گفت بلند تر کن ، یکی گفت کوتاه تر کن ، یکی گفت این جوری بزن ، یکی گفت اونجوری بزن ، خلاصه چند ماه همه رفقا نظر می دادند ، فی الواقع زدیمش رفت ...

 

آفتاب جان با وجود برادرهام و تجربه ی این موضوع نظر من اینه اصلا به مردی که با ریش میاد خواستگاری نباید اعتماد کرد مگر اینکه بدون ریش هم رویت بشه.
احتمالا توی اون دهه ها در انگلستان خیلی از دخترها شکست عشقی بدی خوردن.