روزهای گذشته و مرورش فقط یک امر خاطرهانگیز نیست. گاه محصولات فضای تکنولوژی روند زندگی مردم جهان را نه فقط در سطح، بلکه در عمق، تغییر میدهند، سونی یا «واکمن» یکی از آن بزنگاهها را ساخت و این مطلب که بخشهایی از آن را از «کالا سودا» برداشتیم در وصف همین ماجراست. واکمن سونی و نوار کاست، سرگرمی نوستالژیک ظهرهای گرم تابستان بسیاری از بچههای دهه 60 و 70(خورشیدی) است که آن روزها سرگرمی تکنولوژیکی جز آتاری و یا در موارد محدودی ویدئوهای VHS نداشتند. اکنون 41سال از آن روزها گذشته و واکمن سونی 41 ساله شده است. دلایل محبوبیت واکمن سونی چه بود؟ اول جولای 1979(همان سالی که در ایران انقلاب شد!) تاریخی بود که سونی اولین واکمن مدل TPS-L۲ را به عنوان Soundabout مشهور بود عرضه کرد و طولی نکشید که این واکمن به فروش مجدد رسید. این واکمن اصلی اولین دستگاه پخش قابل حمل نبود، اما اولین دستگاهی بود که عملیات ضبط کردن را انجام نمیداد. ضبط کنندههای کاستی قابل حمل اغلب توسط خبرنگاران استفاده میشود؛ اما این واکمن با سازگاری با هدفونهای سبک وزن جدید به طور خاص برای موسیقی طراحی شده بود و در نهایت توانست دنیا را تغییر دهد. پیش از این رادیوهای کوچک و قابل حمل ترانزیستوری به بازار آمده بودند، اما با عرضه واکمن بود که افراد امکان یافتند برای اولین بار محتوایی که دوست دارند به آن گوش دهند را خودشان انتخاب کنند. مشخصات اولین واکمن سونی طبق گفته نیویورک تایمز، اولین نسخه واکمن حدود یک پوند وزن(حدود 450 گرم) و حدود 200 دلار(به قیمت امروز، البته گران میشود!) قیمت داشت. این واکمن دارای دو جک هدفون و یک دکمه بود که دو نفری از طریق هدفون به یک موسیقی گوش میدادند، میتوانستند در حین گوش دادن به هدفون با یکدیگر صحبت کنند و یا با یک میکروفون آواز بخوانند. تجربه اجتماعی با دیگران حین گوش کردن آهنگ این اساسا آخرین باری بود که هر کسی نگران این بود که حین گوش دادن به موسیقی در هدفون، تجربه صحبت در دنیای خارج را از دست میدهد، میتوانید یک تجربه اجتماعی داشته باشد. بعدها و با گسترش استفاده از سی دی در سالهای 2000 میلادی، واکمنها به جای نوارکاست قادر به پخش سی دی و مشهور به CDMan بودند و میلیونها دستگاه از آنها در سراسر جهان به فروش رفت. اکنون 41 سال از ساخت این دستگاه میگذرد و کم کم به تاریخ پیوسته است. واکمن این اجازه را داد که افراد در خلوت خود نیز موسیقی گوش کنند و موسیقی را به بخشی از زندگی شخصی خود تبدیل کنند. این یک اختراع تحولگرایانه است که به بخشی از فرهنگ ما تبدیل شده است، از آن دست اختراعات که در گسترش اگزیستانسیالیسم یا همان فردیتگرایی تاثیر زیادی داشت، اختراعاتِ سبک زندگی عوض کن! منبع: kalasoda
دانیال خودت دهه شصتی هستی ؟ خیلی درباره ما تاپیک میزنی اخه : )) آره با واکمن میرفتی مدرسه ینی دیگه لاکچری بازی : )) وصلش میکردیم به کمریِ شلوار مدرسه زیر مانتوهای گشادمون معلوم نبود :دی
یادش بخیر ، سال 84 واکمن خریدم. 7 هزار تومن چه صداهایی از خودم و خانواده و دوستان ضبط کردم باهاشون مصاحبه کردم، گیگیلی شون کردم :)) هنوزم نوار این فایل رو دارم واکمن هم کار میکنه. دلم میسوزه برای کسایی که لحظات خاطره انگیزی که با واکمن داشتیم رو تجربه نکردن
کاپیتالیست شما بودید که خریدید. من یه درب و داغونش رو باز هزار خواهش از برادرم گرفتم. درش هم شکسته بود و میفتاد یه کاست سیاوش قمیشی و یه چسب نواری همیشه کنارش بود..
وقتی 5سالم بود ، خالم اونموقع مجرد بود و جوان ! کلاس موسیقی میرفت ... برای اینکه صدا استاد شونو ضبط کنه خیلی واکمن لازم بود. برای تولدش یه واکمن خریدیم خیلی خوشحال شد.. . چه دلم تنگ شد برای اون موقعا!.. انگار اونموقع همه چی بهتر بود.. هرچی دنیا پیشرفته تر میشه ، حال دلمون بد میشه!
دانیال همش خودتُ قاطیِ دهه شصتیا کن، همششششش منم یه واکمنِ طوسی داشتم، یادمه با یه کم اصرار بابا برام خرید.. کاست هایِ کانون زبانُ توش گوش میدادم و یه کاست ضبط شده از صدایِ بچگیام که شعر خونده بودم و بابا برام رکورد کرده بود و کاست هایی که آبجیم از رادیو ... فردا رکورد کرده بود و البته شبا نمایش هایِ رادیوییِ رادیو نمایشُ گوش میدادم، صداهایِ میکائیل شهرستانی، فریبا متخصص و و و همه شون هنوز یادمه.. تا یه مدت هم تله تئاترهایِ شبکه ۴ رُ دنبال میکردم^_^ و اما رادیو جوان و صدایِ محمودرضا قدیریان باعث شد برم همه عکساشُ پیدا کنم و در نهایت بازیشُ تو ستاره سهیل ببینم، خیلی خوشم میومد ازش خلاصه همین الان فهمیدم با فرشته الوسی ازدواج کرده ای بابااا