دل نوشته هایی با سردار دل ها ، سردار سلیمانی

‏تو مگر چند نفر بودی که دنیایمان با رفتنت خالی شد؟

 

این دست‌ها که چوب علم را گرفته‌اند
بی‌شک چنین گلوی ستم را گرفته‌اند

نقاشی مداد رنگی؛ اثر هنرمند همدانی سرکار خانم زهرا طاوه‌ئی

 

همیشه قهرمانانِ سیاوش وار
جاویدند ...​

 

ولی سخت است تنها طی کنیم این آخرین خوان را ...​

 

‏گرچه این شهر شلوغ است
ولی باور کن...
آنچنان جای تو خالی ست
صدا می پیچد...

 

در هوایت بیقرارم..بیقرارم

 

اولین عید غدیر بی تو

 

داغی که هوس سرد شدن ندارد ....

 

تا بودی خوابمان آرام بود ...

 

از آن شبی که تو سوختی، همه چیز دارد میسوزد...
بغداد، تهران، بیروت، دلِ ما .... دلِ ما .... دلِ ما ....
تو آبی بودی روی آتش ها ....