دوست عزیزی که پیامت را "سین" میکنی، میخونی، اما جواب نمیدی، خیلی بیفرهنگی! این جمله و جملههای مشابه عصبانیتی است که برخی افراد در شرایطی که پیامشان از سوی دوست و همکلاسی، قوم و خویش، همکار و مدیر، استاد و مربی و ... بیپاسخ مانده است، بروز میدهند. در پیامرسانهای پرکاربردی مثل واتسآپ یا تلگرام این قابلیت وجود دارد که اگر برای کسی پیامی میفرستید، مطمئن بشوید که او پیام را دریافت کرده، دیده و خوانده است. معمولا تیک آبی نشانه دیده شدن یا به اصطلاح «سینشدن» (Seen) پیام است. این قابلیت، معضلاتی هم ایجاد کرده است. برای مثال اگر فرد مقابل پیام شما را دید و همان موقع جواب نداد یا کلاً از هر پاسخی اجتناب کرد یا نتوانست، ممکن است از او ناراحت شوید. ناراحت و دلخوری عدهای به حدی است که این موضوع را مستقیم یا غیر مستقیم مطرح میکنند و معمولاً دوستی را که پیامشان را با تأخیر جواب داده است، بیفرهنگ و ضد اجتماعی میخوانند. آیا این افراد حق دارند عصبانی بشوند از اینکه مخاطبشان پیام آنها را بیجواب گذاشته یا به محض مشاهده پیام، جواب نداده است؟ چنین فردی را باید بیفرهنگ بدانیم؟ دوران گردش اطلاعات برای پاسخ به این پرسشها، امین رفیعیپور - متخصص روانشناسی سلامت- ضمن تأکید بر ضرورت فرهنگسازی درباره نحوه استفاده از فناوریهای جدید از جمله پیامرسانهای اینترنتی، میگوید: بهتر و شایستهتر است به همه پیامهایی که دریافت میکنیم جواب بدهیم، آن هم بهموقع. اما ممکن است همیشه شرایط جواب دادن وجود نداشته باشد. ممکن است فرد فراموش کند یا به دلیل جایگاه و موقعیتی که دارد، مشغله زیادی داشته باشد و امکان پاسخ بهموقع به پیامهای دریافتی نداشته باشد. این روانشناس با اشاره به اینکه باید برای استفاده از اینترنت، فضای مجازی و پیامرسانها زمینهسازی و فرهنگسازی کنیم، به ایسنا میگوید: در دورهای هستیم که حجم اطلاعات منتقلشده از طریق پیامرسانها به حدی بالاست که گاه نمیتوانیم همه آنها را بخوانیم و جواب دهیم. حتی در برخی مواقع و مناسبتها مثل عید نوروز، ممکن است صدها پیام دریافت کنیم و اگر قرار باشد همه اینها را همزمان و بلافاصله جواب بدهیم، امکان دارد به زندگی خصوصی و کاری مان آسیب برسد. با این اوصاف، نمیتوانیم به راحتی درباره کسانی که پیام ما را جواب ندادهاند، یا بهموقع و بلافاصله بعد از دیدن آن، پاسخ ندادهاند، انگ بیفرهنگ بودن بزنیم. بهتر است از قضاوت عجولانه بپرهیزیم. خودمان را جای طرف مقابل بگذاریم. جایگاه و موقعیت او را در نظر بگیریم و امکان این را بدهیم که شاید او به دلیل مشغله بالا نتوانسته پیام ما را پاسخ دهد. البته قابل انکار نیست که عدهای هم به دلیل اهمال و کوتاهی پیام مخاطب خود را پاسخ نمیدهند، اما بیشتر افراد قصد بیاحترامی ندارند بلکه جایگاه و موقعیت آنها مانع این میشود که پیامهای دریافتی خود را بهموقع پاسخ دهند. به هر حال قضاوت درباره دیگران ساده نیست. افرادی که از دوست و نزدیکان خود به دلیل جواب ندادن پیامهایشان دلخور میشوند چه کنند؟ بهترین کار این است که صادقانه و با اقتدار ناراحتی خود را از نحوه مواجهه فرد مقابل مطرح کنند. بنا به گفته رفیعیپور، افرادی که از پاسخ ندادن بهموقع به پیامهایشان دلخور میشوند؛ قطعاً باید بهطور مستقیم، به صداقت و صراحت ناراحتی خود را ابراز کند و از فرد مقابل دلیل اینکه پیام او را میخواند، اما با تأخیر جواب میدهد، جویا شود. البته گاه لازم است فردی که از این موضوع رنج میبرد و از جواب با تأخیر دیگران ناراحت میشود؛ دلیل ناراحتی را در خود جستوجو کند. شاید میزان حساسیت او خیلی بالاست یا از نبود اعتماد بهنفس کافی رنج میبرد. این روانشناس تأکید دارد: توصیه میشود، ضمن برنامهریزی برای کارها و امور شخصی، در فرصتهایی مناسب به پیامهای دریافتی پاسخ داده شود. ضمن اینکه میتوانیم پیامها را دستهبندی و از مهمترینها شروع کنیم. به هر حال نباید فراموش کنیم کسی که پیامی برایمان فرستاده، حس و خواستهای داشته و بهتر است که پیام او را در اولین فرصت جواب بدهیم. در این باره محمدرضا ایمانی -روانشناس و متخصص رفتارشناسی- نیز با بیان این نکته که هر فردی برنامهریزیهایی برای زندگی خود دارد و در طول روز ساعاتی را برای استراحت، ساعاتی را برای کار و امور شخصی در نظر میگیرد، به ایسنا توضیح میدهد که قطعاً زندگی انسانها به گوشی موبایل یا دریافت و ارسال پیام خلاصه نمیشود، بنابراین نه تنها دوستان، بلکه حتی اعضای خانواده هم نمیتوانند انتظار داشته باشند که حتما به همه پیامهای آنها پاسخ داده شود. باید بپذیریم که هر کسی زندگی خود را دارد و ارتباطات کنونی به حدی گسترده است که گاه مدیریت و هدایت این ارتباطات متنوع بالاتر از حد توان زندگی اجتماعی ما است. از سوی دیگر گاهی افراد نیاز دارند، قبل از پاسخ دادن به پیامها درباره آن فکر کنند و گاه تأخیر در پاسخگویی با این هدف است. شاید هم وقتی پیامی برای کسی ارسال میکنیم؛ او درگیر مسائل دیگری است. در نتیجه اگر کسی به پیام ما جواب نداد یا با تأخیر جواب داد، لزوما به این معنا نیست که او قصد بیاحترامی یا توهین دارد. یا فرد بیادبی است. در نتیجه نباید همه مسائل را از زوایه دید خودمان نگاه کنیم بلکه باید خودمان را جای افراد دیگر بگذاریم. نمیتوانیم به این دلیل که کسی پیام ما را جواب نداده، او را بیفرهنگ بنامیم. هر چند که این اصطلاح، واژه معتبری هم نیست، چون اساساً در جامعهشناسی مقولهای به اسم «بیفرهنگی» یا «بافرهنگی» نداریم. هر آنچه از انسانها سر میزند، در صورت عمومیت پیدا کردن و فراگیر شدن با عنوان فرهنگ از آن یاد میشود که در قالبهای مختلف از جمله آداب و رسوم ظهور و بروز پیدا میکند. این رفتارها یا این فرهنگ یا مثبت است و سازنده یا مخرب و منفی. فرهنگی که با قواعد عرفی، ارزشهای عمومی و هنجارهای مورد قبول، سازگار باشد، مثبت است و برعکس، فرهنگی که با اینها سازگار نباشد و آنها را تضعیف کند، مخرب است و طبیعتاً مشکلاتی را برای جامعه ایجاد میکند که در اصطلاح عمومی به آن فرهنگ بد یا منفی میگوییم.
رئیس گروه روانشناسی دانشگاه «استینیه» استانبول پیرامون افسردگی در ایام قرنطینه ضمن تاکید بر اهمیت فعالیت بدنی و تغذیه سالم در تقویت سیستم ایمنی بدن خاطرنشان کرد که اضطراب بیش از حد در این فرایند بر سلامت تأثیر منفی خواهد گذاشت. استاد «ریتا کریسپی اولگن» پیرامون افسردگی ماندن در خانه، لغو برنامههای کاری و تفریحی و احساس محبوس شدن و کمحوصلگی شدید پس از شیوع ویروس کرونا در جهان، اظهار داشت: در این ایام فعالیت بدنی و تغذیه سالم در تقویت سیستم ایمنی بدن اهمیت زیادی دارد. ضطراب بیش از حد نیز بر سلامت مان تأثیر منفی خواهد گذاشت. وی خاطرنشان کرد: همه میتوانند تحت تأثیر کرونا ویروس قرار بگیرند. این بیماری با همه یکسان رفتار میکند. همه در حال طی کردن یک روند هستیم. استاد اولگن با اشاره به گسترش و فراگیر شدن کوید-19 در سراسر جهان، گفت: در این دوره که بخش بزرگی از جامعه به علت شیوع این بیماری همه گیر به دنیای درونی خود روی آوردند، باید از این فرآیند برای کشف مجدد خود استفاده کنند. این روانشناس با تاکید بر اینکه «در این ایام کرونایی و قرنطینه خانگی اخبار منفی یا ضد و نقیض رسانههای مجازی پیامدهای اضطراب و افسردگی و بی خوابی را به همراه خواهند داشت»، بیان کرد: «وقتی اضطراب زیاد میشود، زندگی سخت تر میشود. افسردگی بیش از حد فشار سیستم ایمنی بدن را تحت تاثیر قرار میدهد. ما باید از اضطراب دوری کنیم. ما باید مراقب باشیم و از رسانههای اجتماعی به صورت انتخابی در این زمینه استفاده کنیم. به همین منظور میتوانیم از برنامههای کاربردی در تلفنهای هوشمند استفاده کرده و تمرینات مختلفی را انجام دهیم.» به گفته وی «بهتر است با همان روال هر روزه رفتن به محل کار، در ساعت مشخص از خواب بیدار شوید. ما از وقتی که در خانه تنها هستیم در یک محیط اجتماعی نیستیم. این وضعیت گاهی اوقات میتواند مضر باشد، اما میتوانیم ترسهای خود را رفع کرده و از این فرصت برای بازگشت به دنیای درونی خود و ارزیابی خودمان استفاده کنیم.» پروفسور اولگن، در ادامه گفت: «باید از این دوره نامشخص و منفی معانی مثبتی به دست آوریم. شاید این دوره بتواند به ما در درک ارزش عزیزانمان بیشتر کمک کند و به نارضایتیها پایان دهد. تصمیم بگیریم که سالم زندگی کنیم و به تغذیه خود توجه کنیم. در این راستا میتوان اهداف جدیدی را تعیین کرد و به جلو حرکت کرد. ممکن است مواردی وجود داشته باشد که ما آنها را به تعویق انداخته و غفلت کردهایم را انجام دهیم. شاید بتوانیم کتابهایی را بخوانیم که پیش از این وقتی برای آن نداشته ایم، شاید بتوانیم بنویسیم، با فرزندانمان وقت بگذرانیم.» وی همچنین پیشنهاد کرد: میتوانیم اولویتهای خود را مرور کنیم. به عبارت دیگر، می توانیم از خودمان بپرسیم «آنچه تاکنون انجام داده ایم برای جامعه چقدر مفید هستند، خواسته های ما چیست، اولویت های ما چیست؟» با اندیشه اولویت های خود را تعیین کنیم. برای کسانی که در خانه تنها هستند پیگیری احوال دوستان، اقوام و آشنایان میتواند کمک زیادی کند. این تا حد زیادی باعث کاهش میزان استرس، تشویش و نگرانیها در فرد میشود. با خانواده و دوستان خود که مدتهاست با آنها ارتباط برقرار نکردهاید، از طریق تلفن و دیگر شبکه های اجتماعی میتوانید صحبت کنید. مرجع : جماران
محققان چینی دریافتند که یک چهارم از بیماران مبتلا به کروناویروس، یا سیگاری هستند یا تجربه سیگاری بودن در گذشته را دارند. در مقابل، تنها ۱۱ درصد از بیماران مبتلا، دارای علائم خفیف مانند سرفه و تب، سیگاری بودند. یک مطالعه دیگر که توسط متخصصان ووهان انجام شده است، نشان میدهد که احتمال پیشرفت بیماری در سیگاریها بیشتر است. اتحادیه اروپا اعلام کرد که سلامت امروز افراد با سیگاری بودن آنها ممکن است در خطر بیفتد و این افراد بیشتر مستعد ابتلا به این ویروس هستند. اما با این حال، این دادهها بسیار کم قابل اطمینان هستند و پزشکان خواهان انجام آزمایشهای بیشتر شدند. یک گروه از کارشناسان معتقدند که مدارک و شواهد برای محکوم کردن افراد سیگاری کم است و این دادهها بیشتر مبتنی بر فرضیات هستند و خواستار مدارک بیشتر برای اثبات این فرضیه شدند. استعمال دخانیات به ریه آسیب میزند و خطر ابتلا به سایر عفونتهای تنفسی از جمله آنفلوآنزا را افزایش میدهد. سازمان بهداشت جهانی میگوید که ۳۰۰ میلیون نفر در چین سیگار میکشند تقریبا یک پنجم از جمعیت این کشور و یک سوم از جمعیت کل جهان. محققان بیمارستان زونگنان دانشگاه ووهان به این نتیجه رسیدند که تنها ۱.۴ درصد از ۱۴۰ بیمار بستری سیگاری بودهاند. یا دونگ گائو و همکارانش در ژورنال آلرژی نوشتند: «جالب این جاست که فقط دو نفر سیگاری و هفت نفر دیگر، قبلا سیگاری بودند. از ۹ بیمار سیگاری، سه نفر علائم خفیف و شش نفر دیگر علائم شدید داشتند.» محققان افزودند:«رابطه بین استعمال دخانیات و کروناویروس مشخص نیست. اما مشخصا نتیجه عفونت در افراد سیگاری شدیدتر است. مطالعه دیگری که در مجله نیوانگلند منتشر شد، نشان داد که تنها ۱۱.۸ درصد از بیماران دارای علائم خفیف، سیگاریهای فعلی هستند. این میزان برای افرادی که بستری یا فوت شدهاند، دوبرابر (۲۵.۸) درصد) بود. این مطالعه همچنین نشان داد که ۶۷ درصد از بیماران، مبتلا به سرفه هستند. علائم شایع دیگر شامل خستگی، سردرد و ایجاد خلط است. مترجم: ملیکا قراگوزلو منبع: dailymail
آیا جمعیت سیگاری های چین یک سوم جمعیت جهان است ؟ فکر کنم یک بیست و چهارم باشه از این نظر گفتم که ممکنه همه اطلاعات این مقاله با بی دقتی تهیه شده باشه چون این قسمت پر رنگ هم شده به هر حال سیگار نباید کشید و تبلیغ سیگار هم نباید کرد و در داستانها و نوشته ها و فیلم های سینمائی و عکسها نباید از سیگار اثری وجود داشته باشد . و بهتر است تولید و فروش سیگار متوقف شود چون نولید و فروش سیگار که از قضا منبع در آمد بزرگی برای دولتها است جنایت علیه بشریت است و سیگار احتیاجی به کرونا ندارد چون مرگ و میرش بیشتر از کرونا میباشد
مهارت خودآگاهی به این معنی است که بتوانید به شناخت دقیق و درستی از خود دست پیدا کنید. خود آگاهی یعنی فهم صحیحی از نگرش ها، آرا، عقاید، اندیشه ها، هیجان ها، توانایی ها، مهارت ها و کاستی هایتان داشته باشید. اگر شناخت درستی از خودتان نداشته باشید در انتخاب های مهم و سرنوشت ساز زندگی با مشکلات زیادی رو به رو خواهید شد. برای تقویت مهارت خود آگاهی، باید فرصتی فراهم کنید تا دربارۀ خود بیاندیشید و از خود سوال کنید که "من کیستم؟" در واقع تلاش کنید که نقاط ضعف و قوت خود را شناسایی کنید. برای به دست آوردن این شناخت می توانید دربارۀ خصوصیات خود با افراد نزدیک خود گفت و گو کنید و نظر آن ها را نیز جویا شوید.
همدلی همدلی یعنی اینکه فرد بتواند زندگی دیگران را حتی زمانی که در آن شرایط قرار ندارد درک کند. همدلی به فرد کمک می کند تا بتوانند انسانهای دیگر را حتی وقتی با آنها متفاوت است بپذیرد و به آنها احترام گذارد. همدلی روابط اجتماعی را بهبود می بخشد و به ایجار رفتارهای حمایت کننده و پذیرنده ، نسبت به انسان های دیگر منجر می شود.
ارتباط مؤثر این توانایی به فرد کمک می کند تا بتواند کلامی و غیر کلامی و مناسب با فرهنگ ، جامعه و موقعیت، خود را بیان کند بدین معنی که فرد بتواندنظرها ، عقاید ، خواسته ها ، نیازها و هیجان های خود را ابراز و به هنگام نیاز بتواند از دیگران درخواست کمک و راهنمایی نماید. مهارت تقاضای کمک و راهنمایی از دیگران ، در مواقع ضروری، از عوامل مهم یک رابطه سالم است.
روابط بین فردی این توانایی به ایجاد روابط بین فردی مثبت و مؤثر فرد با انسانهای دیگر کمک می کند. یکی از این موارد ، توانایی ایجاد روابط دوستانه است.که در سلامت روانی و اجتماعی ، روابط گرم خانوادگی ، به عنوان یک منبع مهم روابط اجتماعی ناسالم نقش بسیار مهمی دارد.
تصمیم گیری این توانایی به فرد کمک می کند تا به نحو مؤثرتری در مورد مسائل تصمیم گیری نماید. اگر کودکان و نوجوانان بتوانند فعالانه در مورد اعمالشان تصمیم گیری کنند ، جوانب مختلف انتخاب را بررسی و پیامد هر انتخاب را ارزیابی کنند ، مسلما در سطوح بالاتر بهداشت روانی قرار خواهند گرفت.
