ياد تو

دست هاي التماسم را فشرد​

رفت واحساس مرا با خود نبرد​

ياد تو هر شب صدايم مي كند​

در حريم شب رهايم مي كند​

تو سكوت مبهم آيينه اي​

در غم ديرينه ، در آيينه اي​

تو چه هستي؟ لطف بي پايان عشق​

ياور شب هاي بي پايان عشق​

من به پاي عشق تو فاني شدم​

طرحي از اندوه و ويراني شدم​

سردي رخسار زردم را ببين​

اين گل پژمرده از غم را بچين​