امّا والدین می توانند به کودک از طریق ترغیب آنها به تمرین مهارت های اجتماعی ، کمک کنند. یک شیوه مؤثر برای کمک به کودکان برای بهبود یا اصلاح یک مهارت اجتماعی ، ترغیب آنها به تمرین یا بازی در یک نقش است. در این بین والدین و کودکان می توانند از عروسک استفاده کنند. گاهی اوقات والدین در حین گفتگو با دیگران ، در حضور فرزندشان می گویند : او خجالتی است و این یک اشتباه بزرگ از جانب والدین است و کودک در این مواقع بیشتر باور می کند که خجالتی است و بنابراین خجالتی هم رفتار می کند. والدین آگاه هرگز برچسب منفی به کودکان خویش نمی زنند. بزرگسالان اغلب هنگام مواجه شدن با کودکان خجالتی ، با گفتن عباراتی مانند: « او خجالتی است ، وای... طفلی چقدر خجالتیه ، این بچه حرف زدن یاد نداره ، مثل بچه گی فلانی خجالتیه» و از این دست ، این نکته را بارها بیان می کنند و این عمل اثر بسیار نامطلوبی روی کودک گذاشته و خجالتی بودن وی را تشدید می کند. حال تکلیف والدین در اینگونه مواقع چیست؟ والدین آگاه در این موارد باید به سرعت و با شیوهای دوستانه و همراه با یک لبخند ، با این عبارات مخالفت کنند و یک توجیه دیگری بدون برچسب گذاری ارایه دهند و اینکار را می توانند در غالب بیان عباراتی مانند: « نه او خجالتی نیست فقط گاهی اوقات کمی طول می کشد تا با دیگران گرم بگیرد» ، انجام دهند. برای اینکه باب گفتگو را با کودکان کمرو و خجالتی باز کنید ، سعی کنید وی را به طور غیر مستقیم زیر نظر گرفته و علایق خاص او را به سرعت کشف کنید و با ظرافت تمام و ابتدا در جمع اعضای خانواده و بعد در اجتماعات دیگر و با حضور افراد بیشتر ، موضوعی را پیش کشیده و وارد بحث شوید که نتیجه آن پس از چند دقیقه منجر به بحث در مورد علایق کودک خجالتی شما شود و با ترفندی خاص او را وارد این بحث نمایید.
