میخوام یه فیلم ایرانی بسازم که توش: وقتی زن حالت تهوع داره حامله نیست منشی وقتی یکی سرشو میندازه پایین میره تو اتاق، نگه آقای رئیس من گفتم جلسه دارین اما گوش ندادن مادر خونه نگه پدر و دختر خوب خلوت کردینا محمدرضا شریفی نیا رو هم بهش نقش یه مرد تک همسر بدم در خونه و زنگ تلفن رو میزنن دویست نفر به هم نگاه نکنن بگن یعنی کی میتونه باشه یه پرستار هم باشه داد نزنه: چه خبرتونه آقا، اینجا بیمارستانه آدمای پولدار خونشون دوبلکس نباشه ازون راه پله ها هم نداشته باشه آدم خوبه اسمش داريوش و پژمان و هوشنگ باشه، آدم بده مصطفی و مجتبی و حسن و حسین و... تو بیمارستانم آدرس میپرسی نگه انتهای راهرو ، سمت چپ آدم پولدارا هم حسرت مهر و صفای زندگی فقیرا رو نخورن سربازش شمالی نباشه اسمشم قاسمی نباشه نوشیدن آب پرتقال و پوشیدن حوله ی رُبدوشامبر دلیل بر پولداری نباشه سیدجواد هاشمی بسیجی نباشه و تو فیلم شهید نشه شوهر نرگس محمدی نمرده باشه و خوشبخت و شاد باشه دختری که كوله پشتی داره فراری و خراب نباشه برای عروسیا هم سیب و هندونه نندازن تو حوض و دوتا مرد روی چهارپایه چراغای رنگی وصل نکنن تو حیاط، با میزای فلزی و صندلیای روکش مخملی قرمز وقتیم لیوان افتاد زمین اومدن شیشه خرده ها رو جمع کنن دستشونو نبرن وقتى يه پولدار فرارى تو خونه ى يه فقيره پناه گرفته ، صبح بلند نشه ببينه فقيره نيست لباساشو بپوشه بخواد فرار كنه بعد يهو فقيره درو باز كنه درحالى كه چند تا سنگک تو دستشه بگه كجا انشالله، نون تازه گرفتم صبونه بخوريم بعد نونا رو بزاره رو تختى كه تو حياطه و صورتشو تو حوض بشوره آدم پولدارا تو خونشون تردمیل نباشه و صبح با به حوله رو شونه ورزش نکنن و بعد یه لیوان آب پرتقال بخورن رویا نونهالی هم یه نقش مادر مهربون و دلسوز بازی کنه و کلا مثبت باشه و بهش نگن عه ناتاشاس
