شعری از حافظ

In the hope of union, my very life, I’ll give up
As a bird of Paradise, this worldly trap I will hop
In the hope of one day, being your worthy servant
Mastery of both worlds I’ll gladly drop
May the cloud of guidance unload its rain
Before I am back to dust, into the air I rise up
Beside my tomb bring minstrels and wine
My spirit will then dance to music and scent of the cup
Show me your beauty, O graceful beloved of mine
To my life and the world, with ovation I put a stop
Though I am old, tonight, hold me in your arms
In the morn, a youthful one, I’ll rise up
On my deathbed give me a glimpse of your face
So like Hafiz, I too, will reach the top

مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم
طایر قدسم و از دام جهان برخیزم
به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی
از سر خواجگی کلمه مورد نظر شما در تالار فیلتر می باشد و مکان برخیزم
یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زان که چو گردی ز میان برخیزم
بر سر تربت من با می و مطرب بنشین
تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم
خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات
کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم
گر چه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش
تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم
روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده
تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم