بهترین جمله یا پاراگراف از كتابی كه خوندید رو اینجا بنویسید..

* موقع رانندگی از خودم پرسیدم چرا با دیگران فرق دارم. شاید چون در بین مردها بزرگ شده بودم؛ زنی دور و برم نو و هرگز در معرض معیار دوگانه که جامعه افغانی با آن روبروست نبوده ام . شاید علتش این بود که بابا پدر افغانی غیر معمولی بود، آدم آزاداندیشی که با معیارهای شخصی زندگی می کرد، آدم خودرایی که از آن رسوم اجتماعی استقبال می کرد که مناسب می دید و به باقی رسوم بی اعتنا بود.اما به نظرم دلیل اصلی بی اعتنایی به گذشته ثریا این بود که خودم گذشته تاریکی داشتم. از همه ی زیر و بالای پشیمانی و حسرت خبر داشتم.

* یکی از معلمهای نوشتن خلاق در ایالت سن خوزه همیشه درباره کلیشه ها می گفت: ((مثل طاعون از آن بپرهیزید)). بعد به شوخی خودش می خندید. همه کلاس هم با او می خندیدند، اما من همیشه فکر می کردم کلیشه ها به غلط محکوم شده اند. چون غالبا خودشان مرده اند. در خور بودن مثل کلیشه ای در سایه ی آن است که سرشت این مثل کلیشه ای است. مثلا مثل "فیل در اتاق" را در نظر بگیرید. هیچ چیز نمی تواند درست تر از این لحظات اولیه تجدید دیدار مرا با رحیم خان توضیح دهد.


* همیشه داشتن و از دست دادن آزاردهنده تر از نداشتن از اول است.




بادبادک باز | خالد حسینی | ترجمه مهدی غبرائی

 

*****
...ﻓﺮار ھﻤﯿﺸﻪ ﻧﺸﺎن ﺷﮑﺴﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ وﺳﯿﻠﻪ ﻓﺘﺢ ھﻢ ﺑﺎﺷﺪ...!

اﻧﺪﯾﺸﻪ ھﺎی ﻣﺘﯽ | ﺑﺮﺗﻮﻟﺖ ﺑﺮﺷﺖ | مترجم: بهرام حبيبی

 

در یک روز، در یک ساعت، همه چیز ممکن است درست شود! نکته اصلی این است که دیگران را مثل خودتان دوست بدارید. این نکته ی اصلی است، همه چیز است. به هیچ چیز دیگری احتیاج نیست. آن وقت بلافاصله خواهید فهمید که چطور می شود همه چیز را درست کرد. این حقیقتی است قدیمی. حقیقتی که بارها و بارها گفته شده، ولی باز هم بین انسان ها ریشه ندوانده!
آگاهی بر زندگی برتر از خود زندگی است،
شناخت قوانین خوشبختی برتر از خوشبختی است.
این است چیزی که باید با آن بجنگیم!
و من خواهم جنگید،
علیه آن خواهم جنگید!
اگر همه ی ما می خواستیم،
همه چیز را می شد بلافاصله درست کرد...!

رویای آدم مضحک | مجموع هفت داستان کوتاه | فیودور داستایفسکی | مترجم: رضا رضایی

 

گوشِ راستم سوت می کشد ،
حتما داری از من حرف میزنی..
دلم را به این خرافات خوش می کنم ،
که از تو حرف بزنم........

مجموعه شعر فکر کنم باران دیشب مرا شسته امروز«تو» ام | کامران رسول زاده

 

هرچه اندوه درون شما را بیشتر بکاود،جای شادی در وجود شما بیشتر میشود. مگر کاسه ای که شراب شما را در بردارد همان نیست که در کوزه کوزه گر سوخته است؟ مگر آن نی که روح شما را تسکین می دهد، همان چوبی نیست که درونش را با کارد خراشیده اند؟ هرگاه شادی می کنید ، به ژرفای خود بنگرید تا ببینید که سرچشمه شادی به جز سرچشمه اندوه نیست...

پیامبر و دیوانه | جبران خلیل جبران | مترجم: نجف دریا بندری