بنام مهربانترين مهربانان اصولاً در هر زندگي عشق و محبت از ستونهاي اصلي نظام خانواده است كه در بعضي خانواده ها بعد از مدتي از زمان ازدواج دچار مسائل و مشكلاتي مي شود كه اگر به آن توجه اساسي نشود به مرور باعث از هم پاشيدن زندگي خانوادگي مي شود. در اين مقاله سعي مي شود راههاي تداوم عشق و علاقه و ابراز محبت بين زوجين اشاره شود تا سلامت روحي و رواني و تداوم زندگي زوجين را روزبه روز افزايش دهد: اصولاً در هر زندگي عشق و محبت از ستونهاي اصلي نظام خانواده است كه در بعضي خانواده ها بعد از مدتي از زمان ازدواج دچار مسائل و مشكلاتي مي شود كه اگر به آن توجه اساسي نشود به مرور باعث از هم پاشيدن زندگي خانوادگي مي شود. در اين مقاله سعي مي شود راههاي تداوم عشق و علاقه و ابراز محبت بين زوجين اشاره شود تا سلامت روحي و رواني و تداوم زندگي زوجين را روزبه روز افزايش دهد: ¤ عدم كاربرد كلمات منفي: در زندگي اموري هم چون طعنه زدن، تحقير كردن، مقايسه زن و شوهر با ديگران جو شاد و صميمي خانواده را به كانون خصومت و دشمني تبديل مي كند. ¤ ابراز محبت به يكديگر: از عواملي كه شادي و علاقه زوجين را بيشتر مي كند ابراز علاقه به يكديگر است كه اين كار نبايد ويژه دوران نامزدي و اوايل زندگي باشد. ¤ توجه دقيق عاشقانه به همديگر: زن و شوهر با توجه دقيق به حرفها و نگاه هاي طرف مقابل به او نشان مي دهند كه واقعاً به او علاقمند هستند كه گاهي زن و شوهر حتي فرصتي نمي گذارند تا حرف طرف مقابل را گوش دهند تا اينكه او را درك كنند. ¤ به جاي متهم كردن بايد سؤال پرسيد: زوجين بايد به جاي پيش داوري و طرح مسائل اختلاف برانگيز از يكديگر سؤال كنند كه به چه علت اين كار را كردي و در اين موقع پاسخ طرف مقابل نه تنها ما را از شك خارج مي كند بلكه به راحتي مشكلي كه به علت درك اشتباه ما به يك موضوع بغرنج تبديل مي شد ديگر حل شده است. ¤ عدم طرح مسائل خانوادگي در نزد ديگران: زن و شوهر بايد اين را بپذيرند كه يك خانواده تشكيل داده اند و خودشان در حل مسائل خانه آگاهتر از هر كسي هستند و پدر و مادر آنها چون در منزل آنها نيستند شايد با درك غلط خود آن مسائل را نه تنها حل نكرده بلكه آن موضوع را حاد و پيچيده تر مي كنند و در اين ميان همسرمان نيز ديگر رابطه صميمي با ما برقرار نمي كند. ¤ با لجبازي اشتباه همسرتان را تلافي نكنيد: گاهي يكي از زوجين به علت عدم درك و تجربه كافي كار اشتباهي را مرتكب مي شود در اين ميان اگر با لجبازي در صدد انتقام گرفتن باشيم و اين اشتباهات را به ديگران بگوييم زندگي خود را به دست خود تباه كرده ايم.¤ يادآوري خاطرات شاد دوران زندگي: بايد زوجين گاهي خاطرات خوبي كه از دوران نامزدي و اوايل زندگي داشته اند را به همديگر بگويند تا تازه بودن رابطه آنها را تداوم بخشد و تكرار آن جو خانواده را گرم كند. ¤ صبر و حوصله در برخورد با مسائل: بارها پيش آمده كه يكي از زوجين در مقابل بعضي از مسائل ناخوشايند همسرش سكوت كرده و بعداً با صبر و حوصله و عدم شتاب آن مسائل را با همسرش مطرح و حل كرده. اين گذشت باعث شرمنده شدن طرف مقابل شده است و سعي كرده با مهرباني با همسرش آن خوبي را جبران كند. ¤ تنوع داشتن در زندگي: اكثر زنان خانه دار چون بيشتر اوقات در خانه هستند زندگي برايشان يكنواخت و خسته كننده مي شود و اين جا وظيفه مرد است كه با اندكي تفريح و مهماني و يا ديگر برنامه ها آن خستگي و بي حوصلگي را از وجود زن و فرزند خارج كند و در اين مواقع مرد بايد خود را جاي همسرش بگذارد كه اگر يك روز (مثل ايام تعطيل) سر كار نباشد و در منزل باشد چه كسالت و خستگي برايش ايجاد مي شود. ¤ عدم وجود قانون خشك و زياد در محيط خانه: زوجيني كه انعطاف پذير بوده و نمي خواهند حرف حرف خودشان باشد و چشم پوشي و نرمش نسبت به هم دارند بيشتر مي توانند كانون گرم خانواده را مستحكم تر كنند و آن را از مشكلات و ناراحتي ها حفظ كنند. ¤ درك صحيح زن و شوهر از يكديگر: زوجين به اين مسئله بايد توجه كنند كه هيچ انساني خصوصيات عاطفي و جسمي و عقلاني يكساني با ديگري ندارد. زن و شوهر مي توانند با درك صحيح اين موضوع از طرح مسائل مثل اين كه مي خواهم تو هم مثل من باشي و يا مثل برادر و خواهرم باشي و مثل من فكر كني خودداري كنند و همديگر را با تمام احساسات و خصوصيات منحصر به فرد مورد پذيرش قرار دهند.روابط و رابطه بین زن و شوهر رابطه زن و شوهر، رابطه عاشق و معشوق، رابطه تن و تنپوش، رابطه همرهان طریق کمال و معناگر محبّت و ایثار است. رابطه زن و شوهر، به قدمت خلقت آدم، به قداست متعالیترین ارزشها، به عظمت گستره هستی، به برکت همه نسلها در همه عصرها و تجلیگر اولین تعامل حقّه انسانهاست. رابطه زن و شوهر، سرچشمه همه عاطفهها و بستر گیراترین رابطههاست. زن ، مرادش را در حسن رابطه با شوهر مییابد و شوهر، آرامش را در گرو وجود زن میداند. رابطه زن و شوهر جلوهای از برترین هنر زندگی و کاملترین شکل ارتباط انسانی است. رابطه زن و شوهر آمیزهای است از زیباترین تلاقی چشمها، گیراترین تبادل کلامها، هماهنگترین تپش قلبها، همسوترین اندیشهها، استوارترین گامها و پر رمز و رازترین محرمیتها. رابطه زن و شوهر، مناسبترین بستر برای رویش شکوفههای حیات و مطلوبترین زمینه برای پدیدآیی پر جاذبهترین رفتارهاست. رابطه زن و شوهر، حیاتیترین پاسخ به فطریترین نیاز زندگی فردی و اجتماعی انسان است. رابطه زن و شوهر، بیانی از حقیقت و ضرورت بنای خانواده و زنجیره جوامع انسان است. رابطه زن و شوهر، رابطه مهرورزی و محبتپذیری، عهد و وفا، گذشت و ایثار، سخاوت و احسان، مودت و مروّت، صداقت و درستی، صفا و صمیمیّت، راه و رهرو، خورشید و نور، چشمه و آب، پرنده و بال، اوج و پرواز، دل و دلدار، چشم و نگاه، اندام و لباس، چراغ و روشنی، باغ و باغبان، گل و گلدان، سبزه و بهار، گلبرگ و ریحان، انگشتر و نگین، لبخند و نشاط، طبیب و درمان، رحمت و نعمت و سرانجام مثالی از رابطه علی(ع) و فاطمه(س) است. رابطه زن و شوهر، آزمون دوباره توان انسان در حفظ حرمتها و ارزشها، تکریم خویشان و نزدیکان و تأیید و تقویت منزلت همسر است. رابطه زن و شوهر، یعنی برخوردار شدن از آراستهترین، گرانبهاترین، زیباترین، راحتترین، پردوامترین و گرمابخشترین تنپوشها. آری، رابطه زن و شوهر به فرموده خالق انسانها همچون رابطه قامت و لباس است، و این لباس گرمابخش جسم و جان، معناگر حیات و جلوهگر وحدت است. زیباترین رابطه میان زن و شوهر زمانی برقرار میشود که هر دوی آنها با اندیشهای متعالی و انگیزهای قوی تلاش کنند که یکدیگر را مورد حمایت عاطفی خود قرار دهند و در ارضای نیازهای فطری و روانی همدیگر از هم پیشی گیرند. زن برای شوهر لباسی زیبا و جذاب و شوهر برای زن پوششی آراسته و برازنده باشد. همچون رابطه لباس و بدن، گرمابخش و آرامشگر یکدیگر باشند و همدیگر را زیبا و آراسته و با کمال و موقر جلوه دهند. کاستیها و خطاهای هم را بپوشانند و همدل و همراز یکدیگر باشند. ضعفها و نارساییهای یکدیگر را حتی برای نزدیکان خود بازگو نکنند، تا چه رسد به آشنایان و بیگانگان. به زندگی همدیگر تنوع و نشاط ببخشند و هر روز بهتر از اولین روز آشنایی، بر جاذبههای بصری و کلامی و خوشایندیهای رفتاری خویش بیفزایند. با خریدارترین نگاه به چهره هم بنگرند، گیراترین کلام خود را تقدیم یکدیگر کنند، پرجاذبهترین رفتارها را در ارتباط با هم به نمایش بگذارند و با حسن ارضای نیازهای فطری و روانی یکدیگر، همدیگر را در برابر آفتهای اجتماعی و محرکهای مخرب شخصیّت مصون نمایند. زنها و شوهرها فقط و فقط در زندگی مشترک و تعامل متقابل با همدیگر میتوانند همه مهارتهای زناشویی و جاذبههای بالقوّه کلامی و بصری و رفتاری خود را فعلیّت بخشند، چرا که همه انسانها از نافذترین جاذبههای حیاتی بهرهمند هستند و تنها بستر مشروع و مطلوب تبلور همه این جاذبهها در ارتباط با همسر است و بس. زن و شوهر موفق آنانی هستند که جز با زبان محبّت و تکریم با هم سخن نمیگویند و همواره از خزانه دلشان، کلام زرین و خوشایند و گفتار شفابخش و درمانگر جان و آرامشگر روان را برگزیده، در فضای سرشار از نشاط و آرامش تقدیم یکدیگر میکنند. رابطه زن و شوهر موفّق به گونهای است که در آن زبان تهدید، تنبیه، تحقیر و تخریب شخصیت جایی ندارد، هر چه هست زبان محبّت، صداقت و صمیمیّت، شجاعت و عدالت، ایثار و احسان، شکر و سپاس و تأیید و تکریم است. دروغ و بدزبانی، تندخویی و بداخلاقی، غیبت و تهمت، افترا و استهزا، ناسپاسی و قدرناشناسی، بیتفاوتی، قهر و عصبانیت از آفات رابطه مطلوب زن و شوهر است. محور رابطه زن و شوهری که در اندیشه اداره و ادامه یک زندگی پویا، مولّد و پربرکت هستند، همدلی و یکرنگی، صبوری و خویشتنداری و گذشت و ایثار است. خودمحوری، خودبینی، خودتوجهی، خودخواهی، خودپسندی، خودنمایی و خودکامگی از آفتهای شکلگیری زندگی مشترک موفق است. سرمایه برقراری و استمرار رابطهای خوشایند و موفق میان زن و شوهرها، کفویت، همسری و همراهی، همگامی، همسویی، همفکری، حقگویی، حقجویی، وارستگی از وابستگیهای نفسانی و تعصّبات ناروای خویشاوندی و قوی است. در زندگی همسران موفق، رابطه زنها و شوهرها با مادر، خواهر، پدر، برادر و دیگر نزدیکان نه تنها نمیتواند کمترین اثر ناخوشایندی بر روابط فیمابین ایشان بگذارد، بلکه بر حسن سلوک و اعتماد متقابل و شیرینی زندگی مشترک آنها میافزاید. در واقع حسن تدبیر و تنظیم دایره و دامنه ارتباط با خویشان، دوستان و آشنایان با همفکری و همدلی زن و شوهر بلنداندیش و والا همت معنا مییابد و محور و معیار اصلی از ارتباطات خویشاوندی و عاطفی، تأمین نیازهای فطری و رضایتمندی خاطر یکدیگر است. برای برقراری و استمرار رابطه پردوام، پربرکت و مسرّتبخش میان زن و شوهر و پیشگیری از سردیها و سردمزاجیها، بدبینی و سوءظنها و قهر و ستیزهای خانوادگی، هر دو نفر (هم زن و شوهر) باید به خاطر داشته باشند که همچون دوران تجرّد دورانی که عقد و پیمان زندگی مشترک و جدیدی را امضا نکرده بودند، نمیتوانند به لحاظ وابستگیهای عاطفی، بخش قابل توجهی از وقت، فکر و احساس خود را به مادر و خواهر، پدر و برادر و ... اختصاص دهند. در یک زندگی مشترک موفّق، زن و شوهر فهیم همه سعی و تلاش خود را در جهت جلب رضایت خاطر و فراهم ساختن آسایش و آرامش روان و نشاط درونی یکدیگر مبذول میدارد و از این رو ضمن ابراز محبّت نسبت به خویشان و تکریم شخصیّت ایشان به رسالت و مسوولیت خطیر «همسری» اندیشیده، محبّت و عطوفت خود را در همه حال تقدیم به «همسر» مینمایند. آری، مرکز ثقل و شاخص و میزان همه ارتباطات زن و شوهرهای بصیر و همسران فهیم با خویشان، نزدیکان، دوستان و آشنایان، حفظ و تقویت حسن رابطه، غنای پیوند عاطفی، اعتماد متقابل و احساس امنیت میان همدیگر است. لذا هر رابطه و ارتباط با دیگری که براساس ارزیابی منطقی و روانشناختی بر رابطه گرم و صمیمی و پیوند عاطفی زن و شوهر خدشهای وارد نماید، باید مورد تجدید نظر قرار گیرد و به طور قطع با نگرشی جامع و احساس مسوولیت، در آن تعدیلی صورت پذیرد، ولو اینکه این رابطه با مادر و پدر و خواهر و برادر باشد.
