مردم عرب خوزستان در ماه رمضان مراسم ها و آئین های بسیاری دارند ،این ماه با پختن غذاهای مخصوص همراه است. پختن غذاهایی نظیر "محلبيه" (فرنی)، سمبوسه، هریس، تشریبه را که همه ی عربهای خوزستان می شناسند و در ماه رمضان بویش در کوچه ها می پیچد، همچنین ماقوده را که از نشاسته درست می شود نیز بر سر سفره افطار می بینیم.تمام این موارد از جمله رسوم رایج در بین شهروندان عرب استان خوزستان است . یکی از این رسم ها مراسمی است با نام "گرگیعان" شب 15 ماه رمضان بچه های کوچک عرب خوزستان بعد از افطار به کوچه و پس کوچه های اهواز، ویس، آبادان، خرمشهر، شادگان و سوسنگرد و دیگر شهرها و روستاهای توابع آن ها می روند تا آئین سنتی ای را که اجدادشان در کودکی به جا می آوردند را برپا کنند، بچه ها با شور و شعف به کوچه ها روانه می شوند، دختر و پسر با بر گردن انداختن کیسه هایی از پیش تهیه شده برای جمع آوری عیدی و شیرینی و پوشیدن لباس های محلی خود که پسران با پوشیدن دشداشه و دختران با پوشش عبا (چادر عربی) بر سر به درب خانه ها برای دریافت شیرینی و عیدی ماه مبارک می روند. گفته میشود این مراسم به مناسبت میلاد نوه پیامبر اسلام یعنی امام حسن (ع) به جا مانده است. اجرای مراسم گرگیعان با شعارهای مختلفی همچون نام آن در بین عرب های مسلمان همراه است، در این میان بچه های عرب خوزستانی پشت در خانه ها شعر می خوانند : "ماجینه یا ما جینه حل الکیس و انطینا" (آمدیم و آمدیم – در کیسه را باز کن و به ماعیدی وشیرینی) بده، اگر اهالی خانه مثلا در پشت بام باشند خطاب به آنها می گویند: "یا اهل سطوح تنطونه لو نروح" (ای افرادی که بالای پشت بام ایستاده اید - به ما عیدی می دهید یا برویم؟ همچنین ممکن است بچه هایی که دست جمعی برای گرفتن عیدی به کوچه ها می روند، دو گروه شوند و گروه نخست بگوید:" گرگیعان و گرگیعان " و گروه دوم جواب دهد:" الله یعطیکم رضعان " (خدا به شما بچه دهد یا اینکه " گرگیعان و گرگیعان - الله ایخلی اولیدکم ( خدا پسر کوچولوی شما را نگه دارد، این دو گروه ممکن است به دو گروه دختر و پسر نیز تقسیم شود. در این مراسم، اهالی خانه ها به بچه ها که هر یک سبدی را در دست دارد ، باسورک (بادام)، شیرینی و عیدی می دهند این مراسم تا پاسی از شب نیمه ماه رمضان ادامه می یابد . . ریشه شناسی لغوی "گرگیعان" تعابیر و روایت های مختلفی درباره ریشه این کلمه مطرح شده است درباره معنی کلمه "گرگیعان" یا "قرقیعان" /ghərghian/، برخی معتقدند این کلمه از "قرع الباب " به معنای در زدن گرفته شده به این علت که کودکان درب خانه ها را برای دریافت شیرینی و عیدی می کوبند نظر دیگری که در باب معنی "گرگیعان" آمده است که می گوید این واژه از کلمه "قرّة العین"/ghorætolain/ (عبدالنبی قیم، فرهنگ معاصر میانه، 1385، 642) گرفته شده که به معنای نور چشم است. اجرای مراسم گرگیعان با نام های مختلف در بین مردم منطقه وجود دارد که اجرای آن نیز با اشعار خاصی همراه است برای نمونه مردم بغداد آن را "ماجینه" //mæȡȜiæ می نامند و اهالی جنوب عراق به آن "کرکیعان" می گویند در کشورهای حوزه خلیج فارس، بحرینی ها آن را "قرقاعون"، قطری ها به نام "قرنقعوه"و مردم کویت و عربستان به نام" قریقعان" می گویند این آئین در کشورهای عمان نیز "قرنقشوه" و در امارات "من حق اللیله" خطاب می شود در میان مردم عرب خوزستان چون در برخی مواقع، قاف، گاف تلفظ می شود لذا مراسم "قرقیعان" با تلفذ بومی "گرگیعان" خوانده می شود. این مراسم همه ساله به صورت خود جوش بواسطه ی کودکان کم سن و سال برگزار می شود.
