بارش شهابی بَرساوُشی یکی از مهمترین بارشهای شهابی سالیانه است. بیشینهٔ نرخ ساعتی سرسویی این بارش غالباً در حدود ۱۰۰ است. این بارش شهابی از تودهٔ ذرّات برجایمانده از دنبالهدار سوئیفتتاتل به وجود میآید و معمولاً از بیست و هفتم تیر تا سوم شهریور (بیش از یک ماه) فعّال است که بازهٔ زمانی بلندی برای بارش شهابی بهشمار میآید. اوج این بارش شهابی معمولاً هرساله در حدود بیست و دوم مرداد رویمیدهد. کانون این بارش در صورت فلکی ذاتالکرسی و در نزدیکی مرز آن با صورت فلکی برساووش واقع شدهاست، ولی در گذشته که اندازهگیری و سنجشِ دقیقِ مکانِ نورباران بارشهای شهابی میسّر نبود، اخترشناسان مکان کانون این بارش شهابی را در برساوش میدانستند و به همین دلیل آن را برساوشی نامگذاری کردند. به دلیل سنّت پابرجایی نامها در اخترشناسی، این نام نیز همچون بسیاری موارد دیگر تا به امروز حفظ شده و باقی ماندهاست.
