برخی از رفتارهایی که والدین باید در مورد فرزندان خود به آنها توجه ویژهای داشته باشند: ۱) به کودک خود برچسب نزنند. ۲) او را با کودکان دیگر مقایسه نکنند. ۳) بیش از حد توان او از او انتظار نداشته باشند. ۴) طبیعت کودک خود را (درونگرا و برونگرا) ، نفی نکنند. ۵) از حمایت بیش ازحد کودک خود بپرهیزند. ۶) به جای او تصمیم نگیرند و به جای او مشکلاتش را حل نکنند. ۷) از احساس دلسوزی، ترحم و مداخلهی حمایتگرانه پرهیز کنند. ۸) از محکوم کردن او در نزد دیگران به ویژه همسالان اجتناب کنند. ۹) همهی خواستهها و توقعات فرزند خود را برآورده نکنند. ۱۰) تا حد امکان او را تنبیه بدنی نکنند. ۱۱) از کلمات توهینآمیز و سبک پرهیز کنند. ۱۲) حس انتقام و کینهتوزی را به او القا نکنند. ۱۳) قوانین و مقررات مدرسه را در نزد کودک به تمسخر نگیرند. ۱۴) مشکلات عاطفی کودک را در نزد او بیان نکنند. ۱۵) از پاداشهایی که جنبهی رشوه و باجخواهی دارد، پرهیز کنند. ۱۶) از آموزشهای زودرس و یا دیررس، به ویژه در مسائل جنسی، به کودکان پرهیز کنند. ۱۷) از سرکوب نیازهای کودکان خودداری کنند. ۱۸) با همهی فرزندان خود با روش یکسان برخورد نکنند و انتظار یکسان نیز نداشته باشند. ۱۹) در برابر کودک از نزاع و درگیری بین خود و همسرشان خودداری کنند. ۲۰) از یاری کردن دائمی کودک در انجام تکالیف درسی او خودداری کنند. ۲۱) از جهت دادن و برجسته کردن استعدادهای خاص او زودتر از موعد خودداری کنند. ۲۲) سوالات و کنجکاویهای مربوط به مسائل جنسی او را سرکوب نکنند.
