مارادونا هم به تنهایی آرژانتین را قهرمان جهان نکرد

گفتگوی اختصاصی ورزش سه با ستون نویس روزنامه "اوله"
مارادونا هم به تنهایی آرژانتین را قهرمان جهان نکرد
خوان پابلو مندس، ستون نویس روزنامه اوله، در گفتگو با ورزش سه در مورد شرایط تیم ملی آرژانتین، دلیل افت این تیم در یکی دو سال اخیر و نتایج احتمالی این تیم در جام جهانی روسیه صحبت کرد.


به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی آرژانتین در آخرین دیدارش در مرحله مقدماتی جام جهانی 2018 با پیروزی 3-1 مقابل اکوادور توانست بلیت سفر به روسیه را به دست بیاورد؛ اما نمایش های این تیم در ماه های اخیر که حتی با تعویض مربی هم تغییر چندانی در آن ایجاد نشد، تردیدهای زیادی در مورد موفقیت این تیم در جام جهانی ایجاد کرد. به همین بهانه با خوان پابلو مندس، ستون نویس روزنامه آرژانتینی اوله، معروف ترین روزنامه ورزشی آمریکای جنوبی، گفتگو کردیم که در ادامه می خوانید:











فکر می کنم 24 ساعت خیلی پرفشاری را سپری کردید.

درست است. هم استرس بازی و هم فشار کار. مخصوصا که در همان دقیقه اول گل خوردیم و فکر می کردیم دیگر جایی در جام جهانی نخواهیم داشت. این مطمئنا یکی از بدترین تجربه های آرژانتین در دوره های مقدماتی جام جهانی بود.



مسی بعد از بازی گفت که اگر آرژانتین به جام جهانی نمی رسید، هواداران خیلی عصبانی می شدند و او از این موضوع می ترسید. اگر این اتفاق می افتاد و آرژانتین حذف می شد، هواداران آرژانتینی چه واکنشی نشان می دادند؟

خب طبیعی است که هواداران خیلی ناراحت می شدند. اگر این اتفاق می افتاد، امروز شبیه به یک عزای عمومی می شد و هواداران چه در خانه و چه در محل کار فقط به این موضوع فکر می کردند و ناراحتی شان کاملا قابل مشاهده بود. برای آنها غیبت تیمی با این همه ستاره در جام جهانی اصلا پذیرفتنی نبود.



چرا تیمی که این همه ستاره دارد، تا این اندازه به مسی وابسته است؟

چون مسی تنها ستاره واقعی آرژانتین است. دیبالا بازیکن فوق العاده ای برای یوونتوس است، آگوئرو بازیکن فوق العاده ای برای سیتی است، ایکاردی بازیکن فوق العاده ای برای اینترمیلان است؛ اما در تیم ملی آرژانتین، هیچ یک از آنها در سطحی که در باشگاه های شان بازی می کنند، نیستند. فقط مسی است که همان کیفیت را به تیم ملی آرژانتین می آورد و تنها ستاره ماست و تنها بازیکنی که نمی شود هیچ انتقادی به او کرد.

البته مسئله دیبالا کمی تاکتیکی هم هست. خود او گفته که دوست دارد در همان پستی بازی کند که مسی بازی می کند. در واقع فضای حرکتی او همان جایی است که مسی می تواند بهترین عملکرد را داشته باشد. اما اگر شما جای خورخه سامپائولی باشید، ترجیح می دهید از کدامیک استفاده کنید؛ مسی یا دیبالا. فکر می کنم جواب واضح است. البته سامپائولی به عنوان سرمربی باید راهکاری پیدا کند تا بتواند ارتباط بهتری بین آنها ایجاد کند.



انتظار می رفت بعد از انتخاب خورخه سامپائولی به عنوان سرمربی آرژانتین، شرایط این تیم تغییر کند و این تیم راحت تر به جام جهانی برود اما عملا این اتفاق رخ نداد. چرا؟

مشکل تیم به تفاوت فوتبالی که سرمربی قبلی و فعلی آرژانتین می خواستند ارائه بدهند، مربوط است. ادگاردو بائوسا که حتما می دانی الان سرمربی عربستان است، علاقه ای به فوتبال هجومی نداشت و تیمش را براساس دفاع-ضدحمله شکل داده بود. اگر به بازی های آرژانتین مقابل برزیل و بولیوی در دوره بائوسا نگاه کنید، می بینید که آرژانتین اصلا حمله نمی کند. اتفاقا در هر دو دیدار هم شکست خوردیم. برعکس او، سامپائولی فقط به دنبال حمله کردن است. در تیم او همه بازیکنان باید حمله کنند. بنابراین برای بازیکنان دشوار بود که در مدت کوتاهی، شکل بازی شان را تغییر بدهند و این به یک مشکل بزرگ برای آرژانتین تبدیل شد.











با این شرایط فکر می کنید آرژانتین می تواند در جام جهانی به موفقیت برسد؟

خب خیلی سخت است. فقط 8 ماه به رقابت ها مانده و سامپائولی زمان زیادی برای اینکه بازیکنانش را با هم هماهنگ کند و آنطور که می خواهد از آنها بازی بگیرد، ندارد. در حالی که سایر تیم های مدعی شرایط شان بهتر است. مثلا یواخیم لوو 12 سال است که در تیم آلمان حضور دارد. لوپتگی دو سال با اسپانیا کار کرده، تیته هم با برزیل این شرایط را دارد. بنابراین نمی توان انتظار یک انقلاب را از سامپائولی داشت. او در مدت کوتاهی باید تصمیمات مهمی بگیرد. مثلا اینکه با سه مدافع بازی کند یا چهار مدافع. یا اینکه از مجموع بازیکنان هجومی اش، از کدام ها در ترکیب اصلی استفاده و کدام ها را کنار بگذارد.

مثلا در مورد دی ماریا، می بینیم که او هیچ وقت در بازی های بزرگ، کمکی به آرژانتین نکرد. نه در جام جهانی برزیل، نه در کوپا آمه ریکا و نه در مقدماتی جام جهانی. به نظر می رسد مشکل او ذهنی است.



از زمان مرگ خولیو گروندونا، رئیس سابق فدراسیون فوتبال آرژانتین که بیش از 30 سال ریاست این فدراسیون را برعهده داشت، این فدراسیون تغییرات زیادی داشت. این تغییرات هم در ناکامی آرژانتین در مقدماتی جام جهانی موثر بود؟ فکر می کنی با مسئولان فعلی، فوتبال آرژانتین در مسیر درستی حرکت می کند؟

مطمئنا نه. کلودیو تاپیا در این مدتی که ریاست فدراسیون فوتبال آرژانتین را برعهده داشته، عملکرد خوبی نداشته. دو مثال برای تان می زنم. فکر می کنید چرا تاتا مارتینو تصمیم به ترک تیم ملی آرژانتین گرفت؛ چون 5 ماه حقوق نگرفته بود. چطور می توان انتظار داشت مربی ای که 5 ماه دستمزد دریافت نکرده، تمرکز کافی برای رساندن تیم به جام جهانی داشته باشد. به همین دلیل تصمیم گرفت استعفا بدهد. مورد دوم در همین دیدار مقابل اکوادور. رئیس فدراسیون فوتبال آرژانتین یک جادوگر را همراه خود به کیتو برد. این یک فاجعه است. فقط باید دیوانه باشی که چنین کاری انجام بدهی.



پیش بینی تان در مورد جام جهانی چیست؟ آرژانتین می تواند قهرمان شود؟

راستش فکر می کنم دو تیم شانس اصلی قهرمانی در جام جهانی هستند. آلمان و برزیل. بقیه تیم ها به اندازه آنها مدعی نیستند. حتی اسپانیا هم مانند چند سال قبل نیست.

اینکه آرژانتین در جام جهانی چه می کند به قرعه هم بستگی دارد. باید منتظر بمانیم و ببینیم آنها با چه تیم هایی همگروه می شوند. اما فکر می کنم آرژانتین در نهایت تا یک چهارم نهایی پیش می رود و در بهترین حالت تا نیمه نهایی؛ اما قهرمان نخواهد شد. چون ما فقط یک بازیکن داریم، لیونل مسی و او به تنهایی نمی تواند تیم را قهرمان کند.



اما مارادونا در جام جهانی مکزیک 1986 آرژانتین را به تنهایی قهرمان کرد؟

این حرف درستی نیست. مارادونا در آن جام تنها نبود. درست است که مارادونا بهترین و مهمترین بازیکن ما بود؛ اما آرژانتین در آن رقابت ها بازیکنان خیلی خوبی داشت. خورخه بوروچاگا، لوئیس براون، خورخه والدانو، همگی بازیکنان خیلی خوبی بودند. در فینال جام که آرژانتین 3-2 آلمان را برد، مارادونا گلزنی نکرد. این بازیکنان بودند که گل زدند و آرژانتین را قهرمان کردند. مارادونا به تنهایی آرژانتین را قهرمان نکرد و مسی هم نمی تواند.