نکات عکاسی از کهکشان راه شیری

عکاسی از کهکشان راه شیری
ممکن است دیدن کهکشان راه شیری با چشمان خودتان یک تجربه حیرت انگیز باشد اما این امر تنها در تاریکی مطلق می تواند به دست آید. حتی در حالیکه ستاره ها در مناطقی با آلودگی نوری، قابل رویت هستند، زیبایی کهکشان راه شیری، که با تمرکز روی ستارگان، گاز و گرد و غبار ایجاد می شود، در مناطق با آلودگی نوری محو شده و دیده نمی شود.



قبل از تمرین عکاسی، شما نیاز به درک چند نکته درباره ظاهر کهکشان راه شیری دارید:

• بخشی که شما می خواهید عکس بگیرید در واقع مرکز کهکشان است، که در تمام طول سال قابل رویت نیست. در نیمکره شمالی، بین آوریل و سپتامبر بهترین زمان مشاهده کهکشان راه شیری است. در طول آوریل و مه تقریبا همسو با افق (بهترین زمان برای پاناروما راه شیری) است، در حالی که در ماه ژوئن تا سپتامبر بیشتر حالت عمود می شود.
• بر خلاف عکاسی Star trail، در هنگام عکسبرداری از کهکشان راه شیری هدف رسیدن به یک تصویر واضح از ستارگان به عنوان نقاط و نه رد ستارگان است.
• در آغاز فصل کهکشان راه شیری، در اواخر شب بالاتر از افق قابل رویت است و با گذشت روزها زودتر قابل رویت است.
• گرفتن یک عکس خوب نیازمند ویرایش بسیار زیاد به منظور تأکید بر رنگ ها و اشکال راه شیری است.

از قبل برنامه ریزی کنید
قبل از بیرون رفتن برای عکاسی از کهکشان راه شیری، برخی برنامه ریزی ها باید انجام شود:

• مکان یابی خود را با دقت انجام دهید.(هیچ جای شانسی وجود ندارد). چندین مورد باید مورد توجه قرار گیرد، اما مهمترین نکته این است که شما نیاز به یک مکان کاملا تاریک دارید، تا آنجا که ممکن است از آلودگی نوری دور باشید. توجه کنید که در شب هاله نوری شهر حتی از فاصله بسیار دور قابل مشاهده است، بنابراین تا آنجا که ممکن است از منابع نوری دور شوید.
  منطقه تاریک تر، در نتیجه کهکشان راه شیری واضح تر و شفاف تری قابل مشاهده است.

• یک آیتم جالب به عنوان تکیه گاه (لنگر) در عکس خود نظر بگیرید. تنها عکاسی از کهکشان راه شیری کافی نیست، شما به یک پیش زمینه زیبا جهت ایجاد عکسی جالب و منحصر به فرد نیاز دارید. یک درخت بزرگ پیدا کنید، یک صخره جالب، یک اسکله در دریاچه، یا هر مورد دیگر را به عنوان تکیه گاه (لنگر) خود استفاده کنید. سعی کنید پیش زمینه شما با چشم انداز کهکشان راه شیری مطابقت داشته باشد.
• اطلاعاتی در مورد آب و هوا و قمر (ماه) کسب کنید. برای گرفتن یک عکس خوب و تمیز شما به یک آسمان خوب، واضح و تاریک نیاز دارید. دوره زمانی را که ماه در آسمان شب قابل رویت نیست انتخاب کنید. و مطمئن شوید که هواشناسی هوای بیش از حد ابری را پیش بینی نکرده باشد. رطوبت بالا نیز مناسب نیست، چون ممکن است رطوبت بر روی لنز شما انباشته شود و منجر به یک فریم تار شود.

تجهیزات خود را آماده کنید
قبل از راه افتادن مطمئن شوید که مجهز شده اید به:

• یک دوربین DSLR با یک باتری با شارژ کامل. متاسفانه هر دوربین DSLR (یا بدون آینه) برای شما کار نخواهد کرد. شما باید قادر به انتخاب حداقل ISO 2000 و حتی ترجیحا بالاتر باشید.
• فضای خالی کافی بر روی کارت حافظه. عکاسی با فرمت RAW برای پردازش عکس بسیار مهم است.
• یک لنز زاویه باز. هر لنزی بین ۱۰-۲۰ میلی متر نتایج خوبی به شما می دهد. شما همچنین می توانید با لنز زوم عکاسی کنید اما نتایج گیرایی و تاثیر کمتری خواهند داشت. یک دیافراگم گسترده برای دسترسی به ISO پایین تر نیز ضروری است.
• سه پایه قوی، ثابت. هنگام مستقر کردن آن، مطمئن شوید که هیچ چیز مانند باد باعث لرزش آن نشود.
• کنترل از راه دور (Remote) همچنین می تواند کمک کند اما اجباری نیست. می توانید دوربین خود را در حالت Delay یا Self-timer تنظیم کنید.

شروع کنید
تنظیمات Single frame:
اگر چه شما ممکن است بخواهید تا آنجا که ممکن است بیشترین حجم تصویری را از کهکشان راه شیری نشان دهید، که به تنهایی امکان پذیر نیست. اگر می خواهید بینندگان خود را واقعا تحت تاثیر قرار دهید، عکس شما نیاز به یک پیش زمینه قوی دارد. همچنین شما باید این را در نظر بگیرید که داشتن کل کهکشان راه شیری در قاب شما غیر ممکن است و عکاسی پاناروما ممکن است یک راه حل مناسب باشد.

در اغلب موارد، ساخت ترکیب بندی در شب و در تاریکی مطلق بسیار دشوار و یا حتی غیر ممکن است. بنابراین، بهتر است قبل از رسیدن کامل شب و تاریک شدن برای دیدن در موقعیت موردنظر مستقر شوید. آخرین دقیقه از روز بهترین زمان برای برنامه ریزی و ساخت ترکیب بندی می باشد. به یاد داشته باشید مکان مورد انتظار برای کهکشان راه شیری در آسمان را مدنظر قرار دهید. استفاده از یکی از نرم افزارهای آسمان به شما کمک می کند تا برنامه ریزی کنید.



اولین عکس را عنوان پیش زمینه فریم خود بگیرید. اگر می خواهید پیش زمینه بصورت یک شبح (بدون جزییات) باشد پس همه چیز خوب است، اما اگر می خواهید جزئیات بخوبی نشان داده شوند، شما حداقل نیاز به یک فریم روشن دارید. این فریم به چند روش قابل دستیابی است:

• عکاسی یک فریم در طول گرگ و میش (در پردازش قابل ادغام است)
• استفاده از ISO بالا و عکاسی با نوردهی طولانی (Long Exposure).
• استفاده از یک منبع نور خارجی مانند فلش (با فلش بهتر است از یک ژل CTO برای درجه حرارت درست استفاده کنید.)

هدف شما در اینجا گرفتن یک فریم با ظاهر خوب از پیش زمینه انتخابی است. بهتر است از چندین تنظیمات استفاده کنید، مثلا ISOهای مختلف، زمان نوردهی، تنظیمات روشنایی، که بعدا قادر به انتخاب بهترین نتیجه باشید. زمانی که راضی باشید می توانید ادامه دهید.

دوربین خود را در وسیع ترین دیافراگم بر روی لنز خود تنظیم کنید، بالاترین ISO قابل تحمل، فوکوس دستی تا بی نهایت، و طولانی ترین سرعت شاتر ممکن با توجه به چرخش زمین (پایین را ببینید).

انتخاب سرعت شاتر صحیح:

• اگر نوردهی شما بیش از حد طولانی باشد، چرخش زمین بر فریم شما تاثیر می گذارد و ستارگان به صورت کمان یا رد در فریم شما ظاهر خواهند شد.
• طولانی ترین سرعت شاتر ممکن را با استفاده از قانون ۵۰۰ به گونه ای محاسبه کنید که ستاره ها شفاف و واضح باشند. این قانون بوسیله فاصله کانونی، زمانی را که رد حرکت ستاره در تصویر شما دیده می شود تعیین می کند. در واقع محاسبه بدین گونه است: ۵۰۰ تقسیم بر فاصله کانونی که نتیجه معادل زمان در ثانیه (سرعت شاتر) می باشد. این محاسبه برای دوربین های فول فریم می باشد ودر دوربین های کراپ دار نیاز به اضافه کردن ضریب کراپ برای محاسبه است. (۱٫۶ برای کانن / ۱٫۵ برای نیکون). در اینجا چند مثال موجود است:
  • با استفاده از فاصله کانونی ۱۰mm در یک سنسور فول فریم: ۵۰ = ۱۰/۵۰۰٫ شما می توانید با این دوربین و لنز سرعت شاتر تا ۵۰ ثانیه را استفاده کنید.
  • با استفاده از فاصله کانونی ۱۰mm در یک سنسور کراپ کنون: ۳۱٫۲۵ = (۱٫۶ * ۱۰) / ۵۰۰٫ شما می توانید با این ترکیب سرعت شاتر تا ۳۱ ثانیه را استفاده کنید.
  • با استفاده از فاصله کانونی ۱۰mm در یک سنسور کراپ نیکون: ۳۳٫۳۳= (۱٫۵ * ۱۰) / ۵۰۰٫ شما می توانید با این تجهیزات سرعت شاتر تا ۳۳ ثانیه را استفاده کنید.

تنظیمات پاناروما
هیچ تغییری در تنظیمات دوربین برای عکسبرداری پاناروما وجود ندارد.

شما ممکن است بخواهید ظاهر کهکشان راه شیری را درنظر بگیرید. اگر نسبتا افقی است این یک ایده خوب برای یک پانارومای گسترده است، درواقع نشان دادن آن از یک سمت به سمت دیگر. اگر عمودی است، شما ممکن است بخواهید یک پانارومای به سمت بالا بسازید.

در یک پاناروما توصیه می شود که شما یک همپوشانی ۳۰٪ داشته باشید، اما هنگام عکسبرداری در شب بدلیل دید کمتر رعایت این موضوع دشوار است، بنابراین بهتر است همپوشانی بیشتری بین فریم ها باشد. بهتر است که جانب احتیاط را در نظر بگیریم، تا اینکه بعدا شکافی بین فریم های نهایی باشد.

هنگام عکسبرداری یک پاناروما از کهکشان راه شیری ممکن است بخواهید یک وضعیت عمودی به دوربین خود بدهید. اگر چه شما به فریم های بیشتری از یک طرف به طرف دیگر نیاز دارید اما شما آسمان بیشتری را در فریم نهایی خود دارید و البته احتمال گرفتن کل کهکشان راه شیری نیز بیشتر می شود. اگر در وضعیت Landscape عکاسی می کنید، ممکن است شما نیاز داشته باشید برای گرفتن کل کهکشان راه شیری به همراه زمین بصورت دو سطحی عکاسی کنید.





پردازش عکس های کهکشان راه شیری
فریم های کهکشان راه شیری نیاز به مقدار زیادی پردازش دارد، که خود نیازمند مقاله ای جداگانه است. راه های زیادی برای پردازش عکس های کهکشان راه شیری وجود دارد، که به نرم افزارهای مورد استفاده شما و سلیقه شخصیتان بستگی دارد.

من با لایت روم و فتوشاپ کار می کنم. با لایت روم شروع کرده، از Dehaze و لغزنده Clarity ،Tone adjustments، saturation و noise reduction استفاده می کنم. پس از رسیدن به بهترین نتیجه ممکن، به وسیله فتوشاپ برخی تنظیمات اضافی را با بازی کردن با Curve layer انجام می دهم.





منبع:فوتولی