الکسی لئونوف، یکی از فضانوردان پیشگام شوروی سابق که متولد 30 مه 1934 است، اولین فضانوردی بود که در سال ۱۹۶۵ در فضا راهپیمایی کرد. در 18 مارس به همراه فضانورد دیگری به نام پاول بلیایف (70 ـ 1925) با فضاپیمای وسخود 2اولین سفر فضایی خود را انجام می دهد. او اولین انسانی است که در فضا راهپیمایی می کند. آنها پس از 1 روز و 2 ساعت و 2 دقیقه پرواز به زمین باز می گردند. بخاطر خرابی دستگاه هدایت خودکار، فضانوردان مجبور می شوند که دور اضافی بدور زمین بچرخند و در یک جنگل که بسیار دورتر از محل فرود پیش بینی شده است، فرود می آیند. شب را در نقطه فرود سپری می کنند و آنجا مورد حمله یک دسته گرگ قرار می گیرند. در بازگشت لئونوف موفق به دریافت لقب قهرمان اتحاد جماهیر و نیز نشان لیاقت لنین می شود. نقاشیهای او از راهپیمایی فضایی اش از ارزش هنری بالایی برخوردار می شوند. این امر موجبات عضویت او در انجمن هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی را فراهم می آورد. او در این باره می گوید: «بیرون آمدم، دستم را به جایی بند کردم و یادم نمی آید که این کلمات را گفته باشم اما صدای من ضبط شده که گفتم “پس بالاخره زمین گرد است.” و بعد سکوت. می توانستم صدای قلبم را بشنوم و صدای نفسم را و هیچ صدای دیگری نبود. مشکلی که در این وضعیت پیدا شد این بود که حس می کردم انگشتانم با دستکش تماس ندارد و پاهایم آزاد و آویزان است. با خودم فکر می کردم چطور می خواهم برگردم؟ بعد متوجه شدم راه حل این است که فشار را کم کنم.» او می افزاید: «بدون اینکه چیزی بگویم فشار را ۰٫۲۷ کمتر کردم و کاملاً حواسم بود که نزدیک به فشاری هستم که نیتروژن در خون حباب می سازد و می جوشد. بیشترین چیزی که در یادم هست این گفته است: عالم هستی در زمان و مکان نامتناهی است، آسمان سیاه است به سیاهی زغال و ستاره ها روشنند و سوسو نمی زنند و بی شمارند. بعد همانطور که در آن فیلم گفته شد: باقی سکوت بود.» برای دیدن کلیپ صحبت های الکسی لئونوف به لینک زیر و کلید روی کلمه علم آروین مراجعه کنید. علم آروین
