تربیت فرزند

ندو و گرنه می افتی!

علی رغم تمام توجه شما به محافظت از کودک، به کار بردن این نوع جملات باعث می شود کودک بیفتد، زیرا به او القا می کنید منتظرید که او به زمین بخورد و این برای کودکی که تلاش می کند مستقل باشد بسیار مضر است. بهتر است در این موارد بگویید: "قبل از دویدن از محکم بودن بند کفش هایت مطمئن باش." در این صورت شما در مورد اشکال کفش صحبت کرده اید نه ناتوانی کودک..

 

چـرا مـثـل فلانی نـیستی؟

با مقایسه کـودکـان، آنـهـا احـسـاس مـی کـنـنـد در مرتبه پایین تری قرار گرفته اند و این راه مناسبی برای وا داشتن آنها به فعالیت نیست. زمانی که کودک خود را پایین تر از دیگری احساس کند ، روحیه خود را می بازد و دست از فعالیت خواهد کشید. شما باید ضعف و قوت کودکان را بپذیرید و آنها را بر اصلاح رفتار خودشان تشویق کنید


️

 

از ۵ درخواست, ۳ مورد را انجام دهید،

۱ مورد را با تاخیر

و ۱ مورد را رد کنید...

با این روش ، صبر و تحمل «نه » شنیدن را در فرزندتان افزایش خواهید داد!

 

به فرزندتان براي تلاش‌هايش پاداش دهيد و نه براي نتيجه تلاش‌هايش.

چون اينگونه، شما از كودكی او را "تلاش گرا" تربيت می‌كنيد نه"نتيجه گرا"

 

هر کودک از چیزهای خاصی هراس دارد،مثل آب استخر یا دریا!
به هیچ وجه او را مجبور نکنید یکباره با ترسش روبرو شود و ترس او را مسخره نکنید.
اگر کودک به تدریج با ترسش کنار نیامد، به پزشک مراجعه کنید.


️

 

هر کودک از چیزهای خاصی هراس دارد،مثل آب استخر یا دریا!
به هیچ وجه او را مجبور نکنید یکباره با ترسش روبرو شود و ترس او را مسخره نکنید.
اگر کودک به تدریج با ترسش کنار نیامد، به پزشک مراجعه کنید.


️

 

مهارت «نه» گفتن را به کوچولوهایتان بیاموزید. روزی که برای اولین بار با دلیل و منطق به شما "نه" گفتند را در دل جشن بگیرید.
برخی والدین به فرزندان خود می‌آموزند که همیشه باید به حرف بزرگ‌ترها گوش کرد و همیشه حق با بزرگ‌ترهاست اما در واقع، این آموزش کاملا غلط است.
کودک باید یاد بگیرد که گاهی هم به خواسته‌های دیگران «نه» بگوید. چون در غیر این صورت کودک خود را تسلیم هر نوع خواسته‌ بیمارگونه و آزاردهنده‌ای خواهد کرد.

دکتر هلاکویی

 

چرا کودک، وسایلش را به بقیه نمی‌دهد؟
کودک تا قبل از سه سالگی، وسایلش را مانند اعضای بدنش می‌داند. و هرگز نمی‌پذیرد دیگران را سهیم کند و نباید از او انتظار داشت دستش یا پایش را به کسی بدهد!
تا سه سالگی به او نگویید: محمد کوچیکه ، توپت رو بهش بده! کودک اگر تمایل داشت، وسایلش را به دیگران می‌دهد وگرنه او را مجبور نکنید. و در چنین مواردی حواس بچه کوچک‌تر را پرت کنید.
این یکی از دلایلی‌ست که می‌گوییم کودک پس از سه سالگی وارد مهد شود.
حدود چهار سالگی می‌تواند وسایلی که مربوط به خودش نیست، ولی اجازه استفاده از آنها را دارد، با دیگران به اشتراک بگذارد. (مثل تلویزیون، تلفن)
در پنج سالگی علاقه به اشتراک گذاشتن پیدا می‌کند و اسباب بازی‌هایش را به دوستانش می‌دهد.

پس صبور باشید و فرزندتان را درک کنید.

 

شب ادراری در کودکان : علت ها و درمان
زندگی یک چرخه است. در بین چالش هایی که به عنوان یک مادر با آن روبرو خواهید شد، شب ادراری ممکن است یکی از آنها باشد. در اینجا به شما می گوییم که شب ادراری چیست و روش های مداخله با آن چگونه است.

انواع شب ادراری :
در اینجا دو نوع شب ادراری وجود دارد:
شب ادراری تک علامتی اولیه : برخی از کودکان هرگز نمی توانند پر شدن مثانه خود را در طول شب کنترل کنند. گفته می شود که این کودکان به شب ادراری اولیه مبتلا هستند. اکثر کودکان به این مشکل مبتلا هستند. هیچ علتی برای این امر وجود ندارد.
شب ادراری تک علامتی ثانویه : برخی از کودکان به طور ناگهانی کنترل خود را برای نگه داشتن ادرار در مثانه از دست می دهند. در اکثر موارد، دلیل این امر استرس در خانواده است.

علت های شب ادراری در کودکان :
چندین عامل وجود دارد که ممکن است موجب شب ادراری در کودکان شود. در اینجا به مهم ترین این موارد اشاره یم کنیم:
– داشتن مثانه کوچکتر از حد متوسط
– یبوست مزمن
– استرس شدید
– تاخیر در رشد سیستم عصبی مرکزی
– سابقه فامیلی
– ساختار خواب غیر معمولی
باید این نکته را به ذهن بسپارید که شب ادراری کی از مشکلات معمولی در دوران کودکی محسوب می شود. بنابراین، علت هر چه باشد، ممکن است کودک شما هم به این اختلال مبتلا باشد. اما این دلیل نمی شود که نگران این موضوع شوید.

علائم شب ادراری در کودکان :
علائم شب ادراری در کودکان عبارتند از :
– خیس کردن مکرر رختخواب
– خیس کردن لباس ها
– در یک دوره سه ماهه، حداقل هفته ای دوبار خودش را خیس کرده باشد

چگونه شب ادراری تشخیص داده می شود ؟
اگر کودک شما سابقه خیس کردن رختخواب دارد و بیشتر از پنج سال دارد، می توانید برای ارزیابی او را نزد پزشک ببرید. پزشک برای تشخیص شب ادراری چند آزمایش پیشنهاد خواهد کرد که به صورت زیر می باشد:
– بررسی فشار خون
– معاینه دستگاه تناسلی بیرونی
– معاینه شکم
– معاینه عصب شناختی
– تجزیه و تحلیل ادرار

درمان شب ادراری در کودکان ؟
اکثر شب ادراری های ملایم نیازی به مداخله پزشکی ندارند. خوشبختانه، اکثر کودکان تا رسیدن به دوران نوجوانی به طور کامل بهبود می یابند.
اما این کودکان به درمان نیاز دارند. برخی از ترفندها وجود دارند که می توانید بر شب ادراری کودک خود غلبه کیند:

1. هشدارها
می توانید یک سیستم هشدار نصب کنید که وقتی زنگ خورد بفهمید رختخواب خیس است. به این ترتیب کودک شما هم می فهمد که رختخواب خود را خیس می کند. این هشدارها بهترین درمان برای شب ادراری محسوب می شوند.

2. آموزش مثانه
نگران نباشید، از آنچه که فکر می کنید، سخت نیست! تمام آن چیزی که احتیاج دارید، تنظیم یک برنامه زمان بندی است تا در آن موقع کودک را در فواصل منظم به دستشویی ببرید. این تمرین به کودک شما یاد خواهد داد که چگونه به مدت طولانی ادرار خود را نگه دارد. آموزش مثانه، یکی از ابزارهای اولیه در درمان شب ادراری می باشد.

3. پاداش
دادن پاداش ، به کودک شما انگیزه می دهد تا بتواند ادرار را برای مدت طولانی تری در مثانه نگه دارد. می توانید به او اسباب بازی جایزه بدهید یا هر چیزی که مطمئنید کودکتان از آن خوشش خواهد آمد.

جدا از اصلاح رفتاری، شب ادراری ممکن است به درمان دارویی احتیاج داشته باشد. اما اگر کودک شما کمتر از شش سال دارد، درمان دارویی توصیه نمی شود.

چگونه از شب ادراری پیشگیری کنیم :
متاسفانه، تا زمانیکه کودک در استرس و همراه با مشکلات رفتاری به سر می برد، هیچ راه حلی برای پیشگیری از شب ادراری وجود ندارد. اگر به خاطر مشکلات آناتومی به این اختلال مبتلاست، ممکن است درمان او مدت های زیادی طول بکشد. بهترین کار این است که همین که متوجه علائم شب ادراری در کودک خود شد ، دست به کار شوید و به فکر درمان باشید.

تهیه و ترجمه : اختصاصی مجله اینترنتی نمونه ها

http://www.nemoneha.com/شب-ادراری-در-کودکان/

 

والدین موفق اول گوش می‌کنند، بعد حرف می‌زنند:

والدين موفق قبل از آن كه حرف بزنند به صحبت‌های فرزندشان گوش می‌کنند.
هر چه بیشتر گوش می‌کنند فرزندشان بیشتر برایشان تعریف می‌کند و این یک مکالمه موثر محسوب می‌شود.

آنها می‌دانند که اعتماد به نفس، سنگ بنای سلامت عاطفی و روانی است و فرزندشان در صورتی اعتماد به نفسی محکم و پایدار پیدا می‌کند که خودش انتخابگر باشد و تحت نظارت والدین، خودش تصمیم بگیرد.

وقتی می‌خواهند رفتار منفی او را تصحیح کنند لااقل دو رفتار را پیشنهاد می‌کنند تا خودش انتخاب کند.