هشتـادونهمیــن دوره جوایــز اسکــار هشتـم اسفنــد (۲۶ فوریــه) با اجــرای جیمــی کیــمـل در لس‌آنجلس برگزار خواهد شد. دقیقا یک ماه دیگر تا برپایی بزرگترین جشن سینما فاصله داریم. جشنــی به وسعــت تاریــخ سینما، شب طلایــی ستاره هــای نامـدار سینمای آمریکا و جهان. اسکار امسال باز هم مهمــان اصغـر فرهادی کارگــردان مولف ایرانی است، وی با این نامزدی در رشتــه بهترین فیلم غیر انگلیسـی زبان، تنها سینماگـر ایرانی اسـت که بـرای دومین بار قدم بر فرش قرمز اسکار می گذارد. اخبار و نقد فیـلم های حاضر در اسکار هشتـاد و نهم در این مقاله به اطلاع شما دوستان خواهد رسید.
نامزدهای هشتادونهمین دوره جوایز اسکار عبارتند از: بهترین فیلم: «ورود»، «حصارها»، «هکسا ریج»، «حتی اگر سنگ ببارد»، «چهره‌های پنهان»، «لالا لند»، «شیر»، «منچستر کنار دریا» و «مهتاب» بهترین کارگردان: دنیس ویلنو برای «ورود»، مل گیبسون برای «هکسا ریج»، دیمین شزل برای «لالا لند»، کنت لونرگان برای «منچستر کنار دریا» و بری جنکینز برای «مهتاب» بهترین بازیگر مرد: کیسی افلک در «منچستر کنار دریا»، اندرو گارفیلد در «هکسا ریج»، رایان گاسلینگ در «لالا لند»، ویگو مورتنسون در «کاپیتان فانتاستیک» و دنزل واشنگتن در «حصارها» بهترین بازیگر زن: ایزابل هوپر در «او»، روت نگا در «لاوینگ»، اما استون در «لالا لند»، ناتالی پورتمن در «جکی» و مریل استریپ در «فلورانس فاستر جنکینز» بهترین بازیگر مرد نقش مکمل: ماهرشالا علی در «مهتاب»، جف بریجز در «حتی اگر سنگ ببارد»، لوکاس هجز در «منچستر کنار دریا»، دیو پتل در «شیر» و مایکل شانون در «حیوانات شب‌زی» بهترین بازیگر زن نقش مکمل: وایولا دیویس در «حصارها»، نایومی هریس در «مهتاب»، نیکول کیدمن در «شیر»، اوکتاویا اسپنسر در «چهره‌های پنهان» و میشل ویلیامز در «منچستر کنار دریا» بهترین فیلمنامه غیراقتباسی: تیلور شریدان برای «حتی اگر سنگ ببارد»، دیمین شزل برای «لالا لند»، یورگوس لانتیموس و افتیمیس فلیپو برای «لابستر»، کنت لونرگان برای «منچستر کنار دریا» و مایک میلز برای «زنان قرن بیستمی» بهترین فیلمنامه غیراقتباسی: اریک هایسرر برای «ورود»، آگوست ویلسون برای «حصارها»، آلیسون شرودر و تئودور ملفی برای «چهره‌های پنهان»، لوک دیویس برای «شیر» و بری جنکینز و تارل آلوین مک‌رینی برای «مهتاب» بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان: «زیر شن» از دانمارک، «مردی به نام اووه» از سوئد، «فروشنده» از ایران، «تانا» از استرالیا و «تونی اردمان» از آلمان بهترین انیمیشن بلند: «کوبو و دو تار»، «موآنا»، «زندگی من به عنوان یک کدو»، «لاک‌پشت قرمز» و «زوتوپیا» بهترین فیلمبرداری: «ورود»، «لالا لند»، «شیر»، «مهتاب» و «سکوت» بهترین مستند کوتاه: «۴.۱ مایل»، «Extremis»، «ویولن جو»، «سرزمین مادری من واتانی» و «کلاه سفیدها» بهترین مستند بلند: «آتش در دریا»، «من کاکا سیاه تو نیستم»، «زندگی، انیمیشنی»، «او.جی: ساخت آمریکا» و «سیزدهم» بهترین طراحی لباس: جوانا جانستون برای «متفقین»، کالین اتوود برای «جانوران شگفت‌انگیز و زیستگاه آنها»، کانسولاتا بویل برای «فلورنس فاستر جنکینز»، مادلین فونتین برای «جکی» و مری زوفرس برای «لالا لند» بهترین موسیقی متن: میکاچو برای «جکی»، جاستین هورویتز برای «لالا لند»، داستین اوهالوران و هاوشکا برای «شیر»، نیکلاس بریتل برای «مهتاب» و توماس نیومن برای «مسافران» بهترین ترانه: «مصاحبه» در «لالا لند»، «نمی‌توانم جلوی احساسم را بگیرم» در «ترول‌ها»، «شهر ستاره‌ها» در «لالالند»، «صندلی خالی» در «جیم: داستان جیمز فلوی» و «چقدر دور می‌روم» در «موآنا» بهترین تدوین صدا: «ورود»، «دیپ‌واتر هورایزن»، «هکسا ریج»، «لالا لند» و «سالی» بهترین میکس صدا: «ورود»، «هکسا ریج»، «لالا لند»، «روگ وان: داستانی از جنگ ستارگان» و «سیزدهم» بهترین طراحی صحنه: «ورود»، «جانوران شگفت‌انگیز و زیستگاه آنها»، «درود بر سزار»، «لالا لند» و «مسافران» بهترین انیمیشن کوتاه: «پیر سیدر و سیگارها»، «وایشای نابینا»، «زمان قرضی»، «مروارید» و «پایپر» بهترین تدوین: جو واکر برای «ورود»، جان گیلبرت برای «هکسا ریج»، جیک رابرتس برای «حتی اگر سنگ ببارد»، تام کراس برای «لالا لند» و جوی مک‌میلون و نت سندرز برای «مهتاب» بهترین جلوه‌های ویژه تصویری: «دیپ‌واتر هورایزون»، «دکتر استرنج»، «کتاب جنگل»، «کوبو و دوتار» و «روگ وان: داستانی از جنگ ستارگان» بهترین چهره‌پردازی: «مردی به نام اووه»، «پیشتازان فضا: ماوراء»، «جوخه انتحار» بهترین فیلم کوتاه: «دشمنان درون»، «زن و ت ژ و»، «شب‌های آرام»، «آواز» و «تایم‌کد»
پاسخ : فستـيوالـی به رنگــ طلا (ویژه نامه اسکـار 2017) Arrival ساخت فیلم « ورود » که تقریباً با پنهان کاری همراه شده بود، پس از شروع تبلیغات بزرگ میدانی با یک جنجال عجیب و بزرگ آغاز شد و آن اشتباه طراح پوستر در درج المان های هنگ کنگ در صحنه مربوط به حضور موجودات فضایی در این منطقه بود. در واقع طراحان پوستر فیلم اشتباهاً تصویری از شانگهای را منتشر کرده بودند اما در پوستر آن منطقه نام هنگ کنگ درج شده بود که همین امر باعث هجوم کاربران هنگ کنگ به صفحات اجتماعی فیلم شد. داستان فیلم درباره فرود موجودات ناشناخته بر روی سطح سیاره زمین است. اهالی زمین اطلاعی از انگیزه موجودات فضایی ندارند و در واقع نمی دانند که آیا آنها قصد نابودی زمین را دارند یا برای گفتگو به این سیاره آمده اند. در این وضعیت ارتش به سراغ دکتر لوئیس بنکس ( اِمی آدامز ) که استاد زبان شناسی است می رود تا بتواند با کمک او، ارتباطی میان انسانها و موجودات فضایی شکل دهد. تلاش های دکتر بنکس برای ارتباط با موجودات فضایی بسیار سخت پیش می رود و از طرف دیگر چین و روسیه اعلام کرده اند که بزودی جنگی را علیه موجودات فضایی آغاز خواهند کرد و... در سالهای اخیر آثار فراوانی در ارتباط با حضور موجودات فضایی بر روی سیاره زمین ساخته شده که رویکرد اغلب آنان وقوع درگیری میان فضایی ها و ساکنین زمین بوده است. اما در فیلم « ورود » خبری از این حجم از خشونت ها نیست و اثر با مقدمه ای تاثیرگذار و هیجان انگیز آغاز می شود که طی آن سفینه های عجیب و غریب بی آنکه حرکت غیرمعقولی انجام دهند، به زمین رسیده و بصورت ثابت در آن قرار می گیرند تا مخاطب درگیر یک حس کنجکاوی قوی درباره دلایل حضور آنها بر روی زمین باشد. عنصر کنجکاوی و تعلیق در فیلم « ورود » در اوج خود قرار دارد و دنیس ویلنوو به بهترین شکل ممکن مخاطب را تشنه یافته حقیقت درباره موجودات ناشناس نگه می دارد. با اینحال تمرکز فیلم نه بر روی موجودات فضایی بلکه بر روی شخصیت هایی است که به داستان وارد می کند و آنان را درگیر ارتباط با فضایی ها می نماید که در راٌس این هرم دکتر بنکس قرار دارد. ویلننو در ابتدای فیلم وضعیت او را در چند نما به تصویر می کشد تا مخاطب بداند که او فقدان بزرگی را تجربه می نماید و از لحاظ روحی در وضعیتی خاص قرار دارد. این خلاصه وضعیت ساده درباره دکتر بنکس در ادامه داستان و با قرارگیری این شخصیت در بطن ماجراهای مختلف به خوبی پرورش یافته و مخاطب نیز با او همراه می گردد. در واقع بنکس در مواجه با موجودات فضایی و البته افرادی که در اطرافش حضور دارند، به بلوغ می رسد که باعث می شود اثر در بخش شخصیت پردازی در اوج باشد و قهرمان داستان رها شده نباشد. « ورود » در به تصویر کشیدن موقعیت موجودات فضایی نیز جزئیات فراوانی را رعایت کرده که کمتر در یک اثر تخیلی در دوران مدرن سینما به آن توجه شده است. موجودات فضایی فیلم بی آنکه انسان نما باشند و رفتاری انسان گونه داشته باشند، کاملاً از ساختاری منحصر به فرد برخوردار هستند که کنجکاوی مخاطب درباره آنها را بر می انگیزد. آنها نه ستیزه جو هستند و نه برای موضوع کلیشه ای نظیر استفاده از هسته زمین در اینجا حضور دارند، آنها آمده اند تا با اهالی زمین ارتباط برقرار نمایند و در این راه به نظر می رسد که حوصله فراوانی هم دارند! اما شاید بتوان نقطه اوج هنر سازندگان « ورود » را در طرح مفاهیم اخلاقی در لایه های زیرین فیلمنامه عنوان کرد که در دو سال گذشته آثاری نظیر « مریخی » و « بین ستاره ای » سعی در دستیابی به آن داشتند اما به دلیل وجه بلاک باستر بودنشان این مفاهیم خیلی به چشم نیامد و در میان جلوه های ویژه و مباحث تکنیکی رنگ باخت. « ورود » با هوشمندی از گرفتار شدن در دام بسط دادن داستان به نقطه ای که هیجان و جلوه های ویژه را به روند اصلی فیلم مبدل می کند، فرار کرده و در عوض از حضور موجودات فضایی بر روی سیاره زمین به مباحث اخلاقی رسیده است. در واقع در « ورود » تماشاگر ابداً قرار نیست که شاهد یک درگیری و قطعاً پیروزی اهالی زمین با برافراشتن پرچم باشد بلکه در اینجا عشق و ارتباط و البته درد فقدان به موضوع اصلی فیلم بدل می شود و برای معدود دفعات در تاریخ سینما، حضور موجودات فضایی منجر به ایجاد بُعد احساسی فراوان در داستان می گردد که خوشبختانه توسط فیلمساز مدیریت شده و به آرامی جای خود را در دل مخاطب ایجاد می نماید. « ورود » تلنگری به مخاطب بابت قضاوت ها و عدم درک متقابل و بطور کل، خودشناسی می زند که می تواند عواقب فراوانی داشته باشد. ویلنوو در ساخته قبلی اش به نام « سیکاریو » نشان داده بود که تسلط کاملی به میزانسن و دکوپاژ آثارش دارد و این مسئله در « ورود » نیز به خوبی خودنمایی می کند. ویلنوو با بهره گیری صحیح از موسیقی متن در لحظات مختلف فیلم هیجان و آرامش را به اندازه به مخاطب ارائه می کند. فیلمبرداری اثر نیز تماشایی است و در فیلم خبری از برش های ناگهانی و تکانهای شدید دوربین درلحظات حساس نیست. هوشمندی فیلمبرداری مخصوصاً در قاب بندی ها ، « ورود » را به یک گزینه محتمل برای رقابت اسکار تبدیل می نماید. در میان بازیگران فیلم نیز بازی های یکدستی به چشم می خورد. اِمی آدامز در نقش اصلی فیلم بهترین انتخاب برای بازی در نقش دکتر بنکس بوده است. آدامز به خوبی توانسته در لحظاتی از فیلم ویرانی احساستش را به تصویر بکشد و در لحظاتی دیگر درماندگی اش بابت نحوه ارتباط با موجودات فضایی را مجسم نماید. جرمی رینر و فارست ویتاکر نیز به خوبی اِمی آدامز را در فیلم همراهی کرده اند. « ورود » قطعاً یکی از برترین آثار تاریخ سینما درباره حضور موجودات بیگانه بر روی سیاره زمین است. کریستوفر نولان اگرچه در « بین ستاره ای » تا حدودی موفق شده بود قدرت عشق و انسانیت را در یک سوم پایانی به تصویر کشیده و مخاطب را درگیر واکنش های احساسی نماید، اما هرگز به بلوغی که دنیس ویلنوو در « ورود » به آن دست یافته نرسیده است. ویلنوو با « ورود » اثری را به ارمغان آورده که مخاطب را غرق در احساساتی خواهد کرد که هرگز ، موجودات بیگانه فضایی قادر به رقم زدن آن نبوده اند! کمتر در تاریخ سینما شاهد اثری تخیلی بوده ایم که منجر به تفکر عمیق مخاطبش شود؛ « ورود » یکی از این معدود آثار است و احتمالاً در آینده آثاری با الهام از این فیلم ساخته و روانه سینما خواهد شد.
Fences اسکار 2016 به دلایلی چون استفاده از بازیگران سفیدپوست به جای افراد رنگین‌پوست و غلبه‌ی چشمگیر سفیدپوستان در محصولات سینمایی مطرح و شاخص، دچار حواشی بسیاری شد. اسامی حاضر در فهرست‌های مختلف جوایز امسال توانسته این کمبود را جبران کند. یکی از شاخص‌ترین آثار امسال فیلم "حصارها" است که از نمایشنامه اثر «آگوست ویلسون» و برنده‌ی جایزه پولیتزر و تونی در سال 1983 اقتباس شده. تمامی بازیگران فیلم سیاه‌پوست هستند که فستیوالی از بازی‌های خوب و دیدنی، و دیالوگ‌هایی تکان‌دهنده و هوشمندانه به تماشاگران تقدیم کرده‌اند. اگرچه می‌توان ضعف نسبی فیلم را در انتقال خام اتمسفر تئاتری نمایشنامه به فضای سینمایی آن نامید، اما جنس اثر به قدری متقاعدکننده از آب درآمده که توجه بیننده از نمایشنامه به خود فیلم متمرکز شود. "حصارها" سومین تجربه‌ی پشت دوربین «دنزل واشنگتن» محسوب شده که بعد از قریب به یک دهه سکان هدایت فیلمی را بر عهده گرفته. شش سال زمان برده که «واشنگتن»، نمایش را از صحنه‌ی تئاتر (که خود او در سال 2010 نقش اصلی را در برادوی به عهده داشت) به دنیای سینما انتقال دهد. سبک کارگردانی او کاملا به ذات نوشته وفادار است که البته این رویکرد عامدانه بوده و موفق هم به سرانجام رسیده. همچنین هنرنمایی این بازیگر توانمند در این فیلم را می‌توان در ردیف آثاری چون شکوه، مالکوم‌ایکس و روز تمرین نشاند که می‌توان از آنها به عنوان مثالی از استعداد و تطبیق‌پذیری یک بازیگر نام برد. داستان فیلم در پیتسبرگ (شهرستانی در ایالت پنسیلوانیا) در اواخر دهه 1950 رخ می‌دهد. "حصارها" با وجود وفاداری به نمایشنامه‌ی ویلسون، از فرهنگ آفریقایی-آمریکایی در پس‌زمینه بهره برده و موضوعاتی چون حقوق مدنی و تغییرات نژادی را مطرح می‌کند. شخصیت اصلی، «تروی (دنزل واشنگتن)»، بازیکن سابق لیگ بیسبال سیاه‌پوستان بوده که قبل از الغای قانون حذف تبعیض نژادی و تاسیس لیگ اصلی بیسبال فعالیت کرده. او افسوس می‌خورد که چرا هرگز فرصت بازی در مسابقات مهم‌تر با پول بیشتر را نداشته. اکنون که 53 سال سن دارد و هجده سال از ازدواجش با «رز (وایولا دیویس)» گذشته، هنوز هم اشتیاقی برای بیان اصطلاحات بیسبال در وجودش به چشم می‌خورد. هنوز هم از اصطلاحاتی چون حمله، توپ و بیرون استفاده می‌کند. تروی در بخش زباله مشغول به کار است و آرزویش ارتقا از پشت کامیون، جایی که سال‌هاست با دوستش «بونو (استفن هندرسون)» در آن جا کار می‌کند، به سِمَت راننده است که اگر این اتفاق بیفتد او اولین راننده‌ی سیاه‌پوست ماشین حمل زباله خواهد بود. این مرد با همسرش رز و پسر دبیرستانی‌شان «کوری (جووان آدپو)» در خانه‌ای کوچک زندگی می‌کند. تروی همچنین از ازدواج قبلیش یک پسر بزرگ به نام «لیون (راسل هرنزبی)» دارد. برادرش «گابریل (مایکلتی ویلیامسون)» در جنگ مجروح شده و تا یافتن مکانی برای خودش در خانه‌ی او سکونت یافته. داستان "حصارها" نگاهی به اتفاقات و بحران‌های موجود در زندگی تروی می‌اندازد. رابطه‌ی او با کوری سفت و سخت پیش می‌رود (همانند رابطه‌ی خیل عظیمی از پدران و پسران نوجوان کله‌شق)، و بارها مشکلات خود با والدینش را برای کوری تعریف می‌کند. وارد یک رابطه‌ی غیرقانونی شده که منجر به بارداری ناخواسته گردیده و همین مشکلاتش را دوچندان می‌کند. صحنه‌ای که نزد رز به خیانت خود اعتراف می‌کند (که برای شرح لغزش و خطای خود از اصطلاحات بیس‌بالی بهره می‌برد)، یکی از احساسی‌ترین و قدرتمندترین لحظات فیلم است. با وجود این که واشنگتن در این لحظه فوق‌العاده است، اما وایولا دیویس صحنه را از آن خود کرده و از حالا می‌توان مجازا تضمین کرد که در مراسم اسکار 2017 در جایگاه مخصوص تحویل جایزه بایستد و سخنرانی خود را ادا کند (کمپانی پارامونت قصد دارد نام او را در شاخه بهترین بازیگر نقش مکمل زن جا کند، شاید چندان درست به نظر نرسد ولی این شیوه سال قبل برای آلیشیا ویکاندر جواب داد؛ چرا امسال برای دیویس جواب ندهد؟). دیالوگ‌های فیلم به زیبایی نوشته و پرداخته شده که هم با شرایط آن دوران همخوانی دارد هم با شرایط ذهنی شخصیت‌های فیلم. به نظر من «مرگ فروشنده» و «گلن‌گری گلن راس» بهترین مثال‌هایی هستند که می‌توان نمایشنامه‌ی مرجع این اثر را با آنها مقایسه کرد. واشنگتن توانسته گرایش‌ها، اعتقادات و تنش حاکم بر روابط شخصیت‌های فیلمش را به خوبی به تصویر بکشد. شاید "حصارها" همانند دیگر فیلم‌های درام صادقانه و مستقل که از سر و صدای زیاد برای جلب تماشاگر استفاده نمی‌کنند، در یافتن مخاطب خود دچار مشکل باشد. اما این فیلم که از فیلمنامه‌ای هوشمندانه و نقش‌آفرینی‌هایی قوی بهره می‌برد، شایستگی آن را دارد که توسط تمام کسانی که به بازی‌های خوب و تاثیرات احساسی آثار سینمایی اهمیت می‌دهند مورد توجه قرار گیرد. هنگامی که در اوایل سال 2017 نامزدهای اسکار معرفی شوند، مسلما نام "حصارها" با شایستگی خواهد درخشید.
ک فهرست از غافلگیری‌های اسکار 2017 نامزدهای مراسم اسکار هر ساله مورد بحث و جدل علاقمندان سینما بوده و هشتاد و نهمین اسکار نیز از این قاعده مستثنی نیست. پس از اعلام نامزدهای اسکار 2017 که البته همراه با خبری خوش برای ما بود و فیلم فروشنده در میان نامزدها قرار گرفت، برخی نامهای بزرگ سینما و فیلم‌هایی که انتظار می‌رفت شانس اسکار داشته باشند توسط آکادمی علوم و هنرهای سینمایی که مسئول برگزاری این مراسم است کنار گذاشته شده‌اند. فیلم لا لا لند با کسب ۱۴ نامزدی در کنار فیلم‌های تایتانیک و All About Eve به عنوان فیلمی که بیشترین نامزدی اسکار را در تاریخ به دست آورده قرار گرفته است. بعد از همه‌ی بحث و جدل‌هایی که در اسکار سال گذشته مبنی بر کنار گذاشتن بازیگران سیاه‌پوست بالا گرفت، امسال ۳۵ درصد از نامزهای اسکار (از جمله دنزل واشینگتون برای فیلم Fences و اکتاویا اسپنسر برای فیلم Hidden Figures) سیاه‌پوست هستند. در لیست زیر نگاهی خواهیم داشت به نام‌هایی که جایشان در نامزدهای اسکار 2017 خالی است و البته به نامزدهایی که کمتر انتظار موفقیتشان می‌رفت نیز اشاره می‌کنیم. ایمی آدامز برخلاف انتظارها، نام بازیگر نقش اول فیلم تحسین‌شده‌ی Arrival در میان هشت نامزدی که این فیلم کسب کرد به چشم نمی‌‌خورد. از دیگر شگفتی‌های جایزه‌ی بهترین بازیگر نقش اول زن، روث نگا بود که تنها نامزدی فیلم Loving را به دست آورد. ایزابل اوپرت بازیگر فرانسوی فیلم Elle که جایزه‌ی گلدن گلوب را نیز از آن خود کرده بود در بین نامزدها دیده می‌شود. اما استون برای فیلم لا لا لند، ناتالی پورتمن برای فیلم جکی و مریل استریپ برای فیلم فلورنس فاستر جنکینز نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن شدند. این بیستمین نامزدی اسکار برای استریپ به حساب می‌آید. مل گیبسون بسیار گمان می‌کردند مل گیبسون بالاخره به دوران اوج خود بازمی‌گردد و اعضای آکادمی باز هم روی خوشی به او نشان خواهند داد. فیلم جنگی Hacksaw Ridge یا ستیغ اره‌ای بالاخره آکادمی را مجاب کرد تا نام گیبسون را در میان بهترین کارگردان‌های سال ۲۰۱۷ بیاورد. آخرین باری که گیبسون نامزدی اسکار را کسب کرد و برنده نیز شد به سال ۱۹۹۶ و فیلم شجاع دل برمی‌گردد. اندرو گارفیلد نیز برای ایفای نقش در این فیلم نامزد کسب اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شده است. Deadpool اگر ددپول، قهرمان بدهن قرمزپوش به لیست نامزدهای اسکار راه پیدا می‌کرد مایه‌ی شگفتی بسیاری می‌شد اما با در نظر گرفتن اینکه احتمال می‌رفت این فیلم ابرقهرمانانه‌ی بزرگسالانه در بین نامزدهای بهترین فیلم دیده شود (با توجه به دو نامزدی گلدن گلوب)، جای تعجب دارد که ددپول در هیچ رشته‌ای حتی جایزه‌های فنی نامزد دریافت اسکار نشده است. مارتین اسکورسیزی انتظار می‌رفت فیلم Silence، اثر حماسی/مذهبی اسکورسیزی در فصل جوایز رقیب قدری برای سایر فیلم‌ها باشد اما آخرین ساخته‌ی کارگردان کارکشته‌ی هالیوود حداقل در این زمینه ضعیف عمل کرده و تنها یک نامزدی برای بهترین فیلمبرداری کسب کرده است. The Wolf of Wall Street فیلم قبلی اسکورسیزی در سال ۲۰۱۴ موفق شد پنج نامزدی اسکار کسب کند. ویگو مورتنسن با اینکه مورتنسن برای جایزه‌های گلدن گلوب و بفتا نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد شده بود، اما در هر صورت نامزدی بازیگر Captain Fantastic با وجود کنار گذاشته شدن تام هنکس برای بازی در فیلم Sully، از آن اتفاقاتی است که فقط در اسکار می‌افتد. Passengers فیلم علمی تخیلی مسافران با بازی جنیفر لانرس و کریس پرت با اینکه در گیشه موفق بود اما اصلا‌ً نتوانست نظر منتقدان را جلب کند و غیبت آن در اسکار جای تعجبی ندارد، اما این فیلم موفق شده دو نامزدی اسکار حداقل در بخش‌های فنی کسب کند. گای هندریکس دایس، طراح صحنه‌ی مسافران که پیشتر برای فیلم اینسپشن نامزد اسکار شده امسال نیز این نامزدی را کسب کرده و توماس نیومن، آهنگساز فیلم چهاردهمین نامزدی اسکار خود را برای این فیلم کسب کرد. تام هنکس تام هنکس، برنده‌ی دو جایزه اسکار امسال باید از خانه به تماشای مراسم اسکار بنشیند. بازی او در نقش چلسی سالنبرگر در فیلم Sully اثر کلینت ایستوود، تحسین منتقدان را به همراه داشت اما آکادمی اسکار نقش‌آفرینی او را لایق نامزدی بهترین بازیگر نقش اول مرد ندانستند. فیلم زندگی‌نامه‌ای ایستوود بر اساس کتاب «معجزه روی هادسون» ساخته شده که یک نامزدی برای بهترین تدوین صدا دریافت کرده است. Finding Dory انیمیشن «در جستجوی نمو» اولین فیلم پیکسار بود برای این استودیو جایزه‌ی اسکار را به ارمغان آورد. اما امسال از آن سال‌هایی است که یک انیمیشن از پیکسار به نامزدی بهترین انیمیشن راه پیدا نکرده است. «در جستجوی دوری» با اینکه عملکرد بسیار خوبی در باکس آفیس داشت و منتقدان هم روی خوشی به آن نشان دادند اما نتوانست از پس دیگر انیمیشن‌های شرکت صاحب‌اش (موانا و زوتوپیا) بربیاید. مایکل شنون تنها نامزدی اسکار فیلم تحسین‌شده‌ی حیوانات شب‌خیز یا Nocturnal Animals به مایکل شنون در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل مرد رسید. نکته‌ی جالب اینجاست که شنون به هم‌بازی‌اش یعنی ارون تیلور جانسون در این بخش ترجیح داده شد، او در مراسم گلدن گلوب برنده‌ی همین جایزه شده بود. فیلم تام فورد در اسکار ۲۰۱۷ عملکرد ضعیفی داشت و انتظار می‌رفت شاهد نامزدی‌های بیشتری برای این فیلم باشیم. Elle فیلم فرانسوی «او» ساخته‌ی پاول ورهوون در حالی از لیست بهترین فیلم‌های خارجی‌زبان اسکار کنار گذاشته شد که در گلدن گلوب 2017 توانست جایزه‌ی این بخش را مال خود کند. اما فیلم همچنان شانس برنده شدن یک اسکار به وسیله‌ی ایزابل اوپرت، بازیگر نقش اول آن دارد. اما از طرفی فیلم فروشنده نماینده‌ی ایران نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی شده که البته شانس پیروزی آن در مقابل رقیبانی چون تونی اردمن آلمانی، چندان زیاد به نظر نمی‌رسد.
مل‌گیبسون به روزهای اوج سینما بازگشت به نقل از فاکس نیوز، با جای گرفتن نام مل گیبسون در میان نامزدهای بخش بهترین کارگردانی سرانجام روشن شد که این کارگردان موفق شده است تا دوباره به جمع کارگردان‌های مطرح روز باز گردد و هالیوود پس از ۱۰ سال نادیده گرفتن و بایکوت کردن، وی را بخشیده است. در عین حال دو روز پیش از اعلام نام نامزدهای اسکار، اعلام شد این کارگردان برای نهمین بار پدر شده است. گیبسون ۶۱ ساله از همسر ۲۶ ساله‌اش صاحب فرزند شده است. این فرزند پسر لارس جرارد گیبسون نامیده شد. یک منبع خبری با اعلام این خبر گفت: مل روی ماه سیر می‌کند. گیبسون از همسر سابقش ۷ فرزند دارد و از همسر دومش یک فرزند دختر داشت. این بازیگر با شریک زندگی‌اش در مراسم گلدن گلوب حضور یافته بود. گیبسون که سال ۱۹۹۶ برای «شجاع دل» برنده اسکار شد در فیلم جدیدش با عنوان «هکساو ریج» یا «ستیغ اره‌ای» مبارزه سربازارن آمریکایی با ژاپنی‌ها را در صخره‌های اوکیناوا ترسیم کرده و در این میان یک سرباز به دلیل تعلیمات مذهبی حاضر به دست گرفتن اسلحه و کشتن سربازان نیست و به جای آن با از خودگذشتگی موفق می شود تا جان بیش از ۷۰ تن از هم قطارانش را نجات دهد. فیلم جدید گیبسون در مجموع در ۶ بخش شامل بهترین فیلم، کارگردانی، بازیگر مرد برای اندرو گارفیلد، تدوین، تدوین صدا و صداگذاری نامزد شده است. گیبسون سال ۲۰۰۶ به جرم توهین به افسر پلیسی که او را در حین مستی متوقف کرده بود، بازداشت شد و در حین بازداشت این کار را توطئه «یهودی‌های لعنتی» خواند و با درز کردن این خبر با واکنش سریع صنعت سینمای هالیوود روبه رو شد و یک دهه تقریبا در بایکوت کامل به سر برد.
اصغر فرهادی در اسکار شرکت می‌کند یا خیر؟ مدیر روابط عمومی فیلم «فروشنده» اعلام کرد که اصغر فرهادی منع قانونی برای حضور در اسکار هشتادونهم ندارد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اصغر فرهادی نامزد جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان اسکار شده، اما پس از فرمان جنجالی ترامپ برای ممنوعیت اعطای ویزا به اتباع ایران، نگرانی‌هایی درباره حضور او در این مراسم به وجود آمده است. روابط عمومی «فروشنده» اعلام کرد، اصغر فرهادى براى سفر به آمريكا منع قانونى ندارند، اما تصميمش براى حضور يا عدم حضور در مراسم را تا چند روز آينده به طور رسمى اعلام خواهند كرد. دونالد ترامپ رییس‌جمهور آمریکا ورود اتباع هفت کشور مسلمان از جمله ایران را به آمریکا ممنوع کرده است. این اقدام ترامپ حضور اصغر فرهادی کارگردان ایرانی برنده اسکار در این مراسم را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است. «فروشنده» به کارگردانی اصغر فرهادی نماینده ایران در هشتادونهمین دوره اسکار به جمع پنج نامزد نهایی جایزه راه یافته است. هواداران فیلمساز سرشناس ایرانی که سال ۲۰۱۲ با فیلم «جدایی نادر از سیمین» برنده اسکار شد، نگرانند که قانون ممنوعیت ورود اتباع هفت کشور مسلمان، سد راه حضور او در مراسم معرفی برندگان و اعطای جوایز اسکار شود. برخی از کاربران توییتر در این شبکه اجتماعی نوشتند که این قانون شامل اصغر فرهادی هم خواهد شد. برای نمونه تریتا پارسی در توییتر نوشت: «اصغر فرهادی اجازه نخواهد داشت که برای شرکت در اسکار به آمریکا وارد شود. او نامزد جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان است.» این توییت را بسیاری از جمله جی‌کی رولینگ خالق هری پاتر بازنشر کردند. بر اساس فرمان تازه ترامپ در ۹۰ روز آینده هیچ ویزایی برای اتباع کشورهای ایران، عراق، لیبی، سومالی، سودان و یمن صادر نخواهد شد. البته منابعی در روزهای گذشته تایید کردند که اصغر فرهادی گرین کارد آمریکا دارد و به این ترتیب برای ورود به آمریکا با مشکل مواجه نخواهد شد.
حمایت آکادمی اسکار از اصغر فرهادی آکادمی علوم و هنرهای سینما با انتشار یک بیانیه آکادمی علوم و هنرهای سینما به خبر احتمال ممنوعیت ورود اصغر فرهادی به آمریکا برای شرکت در مراسم اسکار واکنش نشان داد. در متن این بیانیه آمده است: «آکادمی علوم و هنرهای سینما از دستاوردهای هنر فیلمسازی که در پی درنوردیدن مرزها و سخن گفتن با تماشاگران در سراسر جهانند، تجلیل می‌کند و در این مسیر تفاوت در ملیت، نژاد و دین را نادیده می‌گیرد. ما به عنوان پشتیبان فیلمسازان و حقوق بشر مردم سراسر جهان بسیار آزرده‌خاطر و نگرانیم که احتمال دارد از ورود اصغر فرهادی کارگردان برنده جایزه اسکار و گروه سازنده فیلم «فروشنده» به آمریکا جلوگیری شود.» ترامپ جمعه فرمانی اجرایی را امضا کرد که بر اساس آن شهروندان کشورهای ایران، لیبی، سوریه، سودان، عراق، سومالی و سودان تا ۹۰ روز اجازه ورود به آمریکا را ندارند. با در نظر گرفتن اینکه مراسم اسکار هشتادونهم در تاریخ هشتم اسفند برگزار خواهد شد در رسانه‌های مختلف از احتمال عدم حضور فرهادی در اسکارر سخن به میان آمد. ترانه علیدوستی بازیگر فیلم «فروشنده» پنجشنبه در توییتر اعلام کرد که در اعتراض به این امر در مراسم اسکار ۲۰۱۷ شرکت نخواهد کرد. فرهادی سال ۲۰۱۲ با فیلم «جدایی نادر از سیمین» برنده جایزه اسکار شد. او این بار نیز با فیلم «فروشنده» نامزد جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان شده است.
اصغر فرهادی: امسال در مراسم اسکار حاضر نخواهم بود اصغر فرهادی با نگارش یادداشتی که در نیویورک تایمز منتشر شد، اعلام کرد امسال در مراسم اسکار حضور نخواهد داشت، او همچنین در این یادداشت رویکردهای افراطی سیاسیون و تندروها را نقد کرد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ترجمه نوشته اصغر فرهادی در نیویورک تایمز به این شرح است: متاسفم که از طریق این نوشته اعلام می‌کنم در مراسم اسکار امسال در کنار دیگر اهالی سینما شرکت نخواهم کرد. در روزهای گذشته علی‌رغم شرایط غیرمنصفانه‌ای که برای ورود مهاجران و مسافران چند کشور به ایالات متحده پیش آمد، همچنان تصمیمم بر حضور در این مراسم بود و ابراز نظراتم به رسانه‌ها درباره این شرایط و به هیچ عنوان قصد عدم حضور و یا تحریم مراسم را به نشانه اعتراض نداشتم چون آگاهم که بسیاری از اهالی سینمای آمریکا و اعضای آکادمی مخالف افراطی‌گری و تندروی‌هایی هستند که این روزها بیش از گذشته در حال اعمال است و همان‌گونه که روز اعلام نتایج آکادمی به پخش‌کننده‌ام در آمریکا اعلام کردم به همراه مدیرفیلمبرداری‌ام در این مراسم حضور خواهیم داشت، همچنان تصورم همراه بودن در این اتفاق بزرگ فرهنگی بود. اما امروز به نظر می‌آید که این امکان حضور با اما و اگرهایی همراه است که برایم به هیچ عنوان پذیرفتنی نیست حتی اگر برای سفر من به آمریکا استثنایی قایل شوند. پس مایلم آنچه را که قرار بود در فرصت سفرم بیان کنم در اینجا ابراز نمایم. تندروها علی‌رغم جنگ‌ها و دعواهای سیاسی‌شان در همه جای دنیا، بسیار شبیه به هم به جهان می‌نگرند. آنها برای درک جهان چاره‌ای ندارند جز تقسیم آن به دو بخش ما و دیگران تا همواره با ساختن تصویری هولناک از دیگران، مردم کشورشان را دچار ترس از آنها بکنند. این فقط محدود به آمریکا نیست. در کشور من نیز تندروها اینگونه‌اند. سال‌هاست در دو سوی اقیانوس عده‌ای تندرو تلاششان بر آن است تا از مردم کشور مقابل تصویری غیرواقعی و هولناک بسازند و از تفاوت‌های بین ملت‌ها و فرهنگ‌ها اختلافات، و از اختلافات دشمنی‌ها، و از دشمنی‌ها ترس ایجاد کنند. ترس مردم ابزار مهمی‌ست برای توجیه افراطی‌گری و تندروی صاحبان ذهن‌های بسته. حال آنکه من باور دارم شباهت‌های بین انسانها در روی این کره‌ی خاکی در سرزمین‌ها، فرهنگ‌ها و ادیان مختلف بسیار گسترده‌تر از تفاوت‌هاست. من باور دارم ریشه بسیاری از خشونت‌های امروز جهان در میان ملت‌ها را باید در تحقیرهای دو سویه دیروزشان جستجو کرد و تحقیرهای امروز ملت‌های دیگر به یقین بذری‌ست برای خشونت‌های فردا. تحقیر ملت‌های دیگر به بهانه حفظ امنیت مردم یک کشور پدیده تازه‌ای در جهان نیست و همواره خود زمینه‌ای برای ایجاد شکاف و دشمنی در آینده بوده است. من از این طریق انزجار خود را از شرایط تحمیل شده ناعادلانه‌ای که برای ورود قانونی بعضی از هموطنانم و همچنین مردم شش کشور دیگر به ایالات متحده در حال اعمال است ابراز می‌کنم و امیدوارم این شرایط منجر به شکاف بیشتر بین ملت‌ها نشود.
از لس‌آنجلس تایمز تا فیگارو همگی از فرهادی گفتند نامه اصغر فرهادی درباره تصمیمش جهت حضور نیافتن در مراسم اسکار نخستین بار در «نیویورک تایمز» منتشر شد، اما به فاصله‌ای کوتاه رسانه‌های جهانی این نامه را در صدر اخبار خود قرار دادند. کارگردان فیلم سینمایی «فروشنده» بعد از آنکه با تصمیمات رئیس جمهور آمریکا در زمینه ورود ایرانیان به این سرزمین روبرو شد، تصمیم گرفت تا با نگارش نامهای اعلام کند به دلیل شرایط ایجاد شده، مایل نیست امسال در مراسم اسکار حاضر باشد.او این موضوع را به واسطه یادداشتی که در روزنامه «نیویورک تایمز» منتشر شد، اعلام کرد و انتشار این خبر واکنش‌های گسترده‌ای در رسانه‌ها به همراه داشت. نه فقط رسانه‌های داخلی، بلکه به دلیل اهمیت موضوع و جایگاه فرهادی این موضوع در اغلب رسانه‌های معتبر آمریکایی و اروپایی بازنشر داده شد. نشریات انگلیسی و پرسابقه گاردین و اسکرین دیلی نامه فرهادی را منتشر کردند و در فرانسه نیز فیلگارو نامه فرهادی را مورد توجه قرار داد. در کنار آن لوموند و ال پائیس نیز از تصمیمی که کارگردان «فروشنده» گرفته، غافل نشد و متن نامه این کار را منتشر کرد. گاردین در بخشی از مطلب خود نوشت: «مراسم اسکار 2017 به زمینی برای نبرد علیه قانون جنجالی ترامپ برای ممنوعیت ورود اتباع هفت کشور مسلمان به آمریکا شده است، زیرا برخی از فیلمسازهای سرشناس تحت تاثیر این قانون قرار گرفته‌اند.» اسکرین دیلی هم در تحلیلی نامه فرهادی را حمله‌ای ظریف و در عین حال ویرانگر به قانون جدید ترامپ درباره ممنوعیت ورود اتباع هفت کشور مسلمان به آمریکا توصیف کرده است. در آمریکا اما توجه بسیار گسترده‌تری به نامه فرهادی صورت گرفت از هالیوود ریپورتر، ایندی وایر، ورایتی و لس‌آنجلس تایمز تا سایت‌های خبری ABC نیوز و هافینگ‌تن پست همگی در مطالبی تصمیم کارگردان ایرانی را برای حضور نداشتن در مراسم اسکار مورد توجه قرار دادند. اصغر فرهادی در این نامه دلیل حاضر نشدن خود را در مراسم اسکار چنین شرح داده بود: «در روزهای گذشته علی‌رغم شرایط غیرمنصفانه‌ای که برای ورود مهاجران و مسافران چند کشور به ایالات متحده پیش آمد، همچنان تصمیمم بر حضور در این مراسم بود و ابراز نظراتم به رسانه‌ها درباره این شرایط و به هیچ عنوان قصد عدم حضور و یا تحریم مراسم را به نشانه اعتراض نداشتم چون آگاهم که بسیاری از اهالی سینمای آمریکا و اعضای آکادمی مخالف افراطی‌گری و تندروی‌هایی هستند که این روزها بیش از گذشته در حال اعمال است و همان‌گونه که روز اعلام نتایج آکادمی به پخش‌کننده‌ام در آمریکا اعلام کردم به همراه مدیرفیلمبرداری‌ام در این مراسم حضور خواهیم داشت، همچنان تصورم همراه بودن در این اتفاق بزرگ فرهنگی بود. اما امروز به نظر می‌آید که این امکان حضور با اما و اگرهایی همراه است که برایم به هیچ عنوان پذیرفتنی نیست حتی اگر برای سفر من به آمریکا استثنایی قایل شوند. پس مایلم آنچه را که قرار بود در فرصت سفرم بیان کنم در اینجا ابراز نمایم.» براساس این تصمیم فرهادی با وجود آنکه یکی از پنج نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان است، اما اسفند ماه به آمریکا سفر نخواهد کرد تا مراسم اسکار بدون حضور یکی از مدعیان اصلی این مجسمه طلایی برگزار شود.
