الزامات استاندارد برای شیر های محدود کننده ایمنی

در استاندارد ها الزاماتی برای شیر محدود کننده در نظر گرفته شده است:
-با جک بصورت مجموعه نصب شده باشد
-با اتصال فلنجی به سیلندر متصل شود
-مستقیما با اتصال رزوه ای به سیلندر متصل شده باشد
-به وسیله لوله های صلب و کوتاه تا حد ممکن نزدیک به جک نصب گردد.
آخرین گزینه در آسانسورهای هیدرولیکی با دو جک امکان کاربرد یک محدود کننده برای هر دو جک را فراهم می نماید. این امر از ایجاد نا هماهنگی بین جک ها جلوگیری می کند.
مزایا و معایب شیر محدود کننده ایمنی
محدود کننده های ساده مزیت سادگی را همراه دارند ولی افت فشار و انرژی زیادی حتی در حرکت عادی کابین بالابر هیدرولیکی ایجاد می کنند. این امر در حرکت رو به پایین مشکلی ایجاد نمیکند. البته باید اطمینان حاصل کرد که سیستم کنترل اصلی در نهایت قادر به کنترل سرعت در شرایط عادی می باشد.
به طور خاص اگر شیر محدود کننده، سرعت کابین را با ابر کامل به اندازه 0/3 m/s بیش از سرعت اسمی آسانسور محدود نماید، باید مطمئن شد که محدود کننده سرعت نشست کابین بالابر هیدرولیکی خالی را به اندازه ای محدود نکند که سیستم کنترل اصلی از مسیر خارج شده و کابین بالابر توسط شیر محدود کننده در مسیر معلق بماند.
به هر حال در حرکت رو به بالا واحد قدرت (پمپ) جریان لازم برای حرکت را بدون توجه به افت در محدود کننده تامین می کند. بدین ترتیب محدود کننده فقط یک افت فشار اضافی در سیستم ایجاد می کند. افت های انرژی ایجاد شده در سیستم باید توسط پمپ جبران شود و این موضوع از نظر میزان بهره وری در سیستم مطلوب نمی باشد.
شیر یک طرفه
یک راه حل دیگر استفاده از محدود کننده ای به نام شیر یک راهه یا یک طرفه است.
اندازه اریفیس محدود کننده برای تنظیم سرعت حرکت قابل تغییر است. در هنگام حرکت رو به پایین مسیر کنار گذر رو به بالا توسط نر بسته نگه داشته می شود. در هنگام حرکت رو به بالای بالابر مسیر کنار گذر باز شده و جریان لازم به داخل جک هدایت می شود. افت فشار ایجاد شده در مسیر فقط به علت وجود فنر نسبتا ضعیف در مسیر کنار گذر است. با این که این شیر نسبتا ساده است ولی به علت دارا بودن مکانیزم ارتباط با ایمنی کلی سیستم باید تحت آزمایشات ایمنی بر طبق الزامات استاندارد اروپایی به عنوان محدود کننده های یک طرفه مورد استفاده قرار گیرد. این قطعه در بالابر جزء قطعات دارای استاندارد اجباری است.
شیر قطع کننده مسیر جریان
این نوع شیر ایمنی با شیر های محدود کننده که میزان جریان را پایش و کنترل می کند تفاوت دارد. در واقع در حرکت رو به پایین در صورت افزایش نرخ جریان از یک حد خاص، کل جریان را قطع می کند. بر طبق استاندارد های اروپایی شیر ایمنی یاد شده نیز مانند شیر محدود کننده در صورت افزایش سرعت به اندازه 0/3 m/s بیش از سرعت نامی بالابر هیدرولیکی جریان را قطع می کند.
الزامات اتصال شیر ایمنی قطع کننده جریان مانند شیر محدود کننده است. تفاوت اصلی بین شیر ایمنی و شیر محدود کننده جریان مورد استفاده برای جلوگیری از افزایش سرعت در حرکت رو به پایین این است که شیر ایمنی با کاهش سرعت اجازه نشستن آرام کابین را با سرعت کنترل شده می دهد ولی شیر ایمنی مانند پاراشوت واقعا آسانسور را متوقف می کند. اهمیت زیادی دارد که توقف ناگهانی نباشد و در واقع بسته شدن شیر به صورت کنترل شده انجام شود. کابین باید با همان محدودیت هایی که نشستن بر روی بافر ها ایجاب میکند در مسیر خود متوقف گردد.
جلوگیری از سقوط آزاد کابین بالابر در سیستم اتصال غیر مستقیم
با درک روش های جلوگیری از افزایش سرعت کابین آسانسور هیدرولیکی به وسیله شیرهای محدود کننده و قطع کننده جریان، واضح است که در سیستم اتصال مستقیم، الزامات دیگری به جز تامین شرایط امن برای خود سیلندر حرکت وجود ندارد. در آسانسور های اروپا شیر قطع کننده جریان برای هر دو نوع آسانسور های اتصال مستقیم و غیر مستقیم کاربرد دارد.
به هر حال در سیستم با اتصال غیر مستقیم مسائل دیگری در ارتباط با کابل تعلیق نیز وجود دارد. بدون توجه به اینکه آزمایشات نشان می دهد پاره شدن کابل تعلیق بالابر بسیار بعید به نظر می رسد، قوانین الزام می نماید که آسانسور هیدرولیکی باید در مقابل سقوط آزاد در چاه کاملا ایمن باشد. در هر دو مورد سیستم با کابل تعلیق یا بدون آن، حوادثی مشاهده شده است که به دلایلی حرکت کابین متوقف شده است و میله جک همچنان به سمت پایین به مسیر خود ادامه داده است. بنابراین اهمیت زیادی دارد که کابین آسانسور هیدرولیکی در برابر سقوط آزاد ایمن شود. این امر کاربرد پاراشوت را الزامی می کند. با وجود شیر محدود کننده یا قطع کننده لزومی ندارد که پاراشوت به وسیله گاورنر فعال شود البته گاورنر برای این منظور وسیله بسیار مناسبی است. با وجود شیر محدود کننده یا قطع کننده وظیفه پاراشوت فقط جلوگیری از سقوط آزاد کابین آسانسور است و نیازی به عمل کردن آن در هنگام افزایش سرعت نیست. پاراشوت می تواند به سادگی با شل شده کابل اصلی تعلیق یا به کمک یک کابل ایمنی و یا ترکیب این دو فعال شود.
ایمنی در سیستم بالابر با دو جک هیدرولیک
در سیستمی که دو جک دارد دو یا چند شرط اضافی باید مد نظر قرار گیرد. اول از همه شیوه اتصال شیر محدود کننده یا قطع کننده به سیستم است. در سیستم بالابر که دو جک دارد بسیار مهم است که در هنگام افزایش سرعت کنترل جریان عبوری برای هر دو جک یکسان باشد. این امر برای جلوگیری از کج شدن کابین آسانسور هیدرولیکی به علت تفاوت در سرعت جمع شدن جک ها و یا توقف فقط یکی از جکها الزامی است. روش معمول اتصال یک شیر به هر دو جک است. این اتصال بوسیله لوله کشی صلب با مسیر کوتاه و اتصالات جوشی، فلنچی یا دنده ای صورت می گیرد.
در سیستم با اتصال مستقیم این روش هر دو جک را تا حد ممکن به یک سیستم واحد تبدیل می کند. در یک سیستم با اتصال غیر مستقیم که دارای دو یا چند جک می باشد ممکن است که کابل تعلیق مرتبط با یکی از جک ها پاره شود. با وجود ضریب اطمینان در طراحی کابل ها احتمال کمی وجود دارد که پارگی یکی باعث پارگی دیگر کابل ها شود. این امر ممکن است منجر به تکیه کردن کابین آسانسور هیدرولیکی به یکی از جک ها شود، بنابراین باید در صورت پارگی یکی از کابل ها پاراشوت فعال شود.

لینک منبع:بالابر آسیابرج
http://asiabalabar.com/