نظر شما در مورد هیپ هاپ فارسی و تاثیرش بر فرهنگ ایران

به نظر من موسیقی مهمترین و بیشترین تاثیر و روی سطح جامعه میزاره.
موسیقی هیپ هاپی هم که الان تو ایران وجود داره 80% اش داره مثل سم عمل میکنه.
موسیقی یکی از مهمترین عوامل شکل گیری شخصیت اجتماعیه که اینو میشه در طول تاریخ و روند سیر موسیقی در هر جامعه و فرهنگی مشاهده کرد.
من چیزی که از موسیقی هیپ هاپ ایرانی که راه افتاده دیدم چیزی جز نشر استفاده از لفظای زشت اونم در هر مکان و زمانی، به قول خودشون زندگی لش وار، استاده راحت تر از مواد مخدر ، عشقای آبکی تر بوده.
این مواردی که گفتم از روی کینه نبوده چیزهایی بوده که به وفور هر روز هر شب دارم میبینم. اتفاقا من خودم خیلی پیش میاد که بخوام از این سبک آهنگی گوش کنم ولی مطمئنا 1% احتمال داره که سراغ ایرانیش برم، دلیلشم تکراری بودن و بی تاثیر بودنشون هستش.
از لحاظ موسیقی که بخوایم در موردش صحبت کنیم که هیچی، اگر در خوش بینانه ترین حالت فرض بگیریم که دزدی نباشه فوق العاده بی تاثیرهستن و شاید تعداد کم و واقعا کمی باشن که بتونن برای چند روز حس موسیقی خوبو بدن. از دید اشعارشونم که بخوایم در نظر بگیریم شاید تعداد انگشت شماری باشن که هنوزم خاطره انگیز هستن وگرنه مابقی بی معنی و گذرا هستن.
__________________
من تو صحبتای دوستان یه مطلبیو خوندم که سوالی برام پیش اومد که دوس داشتم بپرسم.

منظور از تاثیر چی هست؟ تاثیر میتونه زیاد باشه. ولی + یا -؟
من طرفدار یا دشمن هیچکدوم نیستم، ولی باید دید خوبه یا نه!!!
الان داعش هم بیشترین تاثیرو تو منطقه داره، ولی مطمئنا خوب نیست

کلا در جامعه ما مسکن ها، لذت ها و ... گذرا داره رواج پیدا میکنه.

 

اینکه "بهرام" تاثیر خوب بزاره یا بد پای مخاطبانشه ، اینه که عجیبه
آلبوم "اشتباهخوب" هیچ تفسیر رسمی ای نداشته تا حالا ، تنها تفسیر رسمیش به قول خود بهرام اینه که خودت باید دیدت رو نسبت بهش قبول کنی نه کسی دیگه ای رو ، خدا رو خوش میاد حداقل آهنگ "لمس" رو گوش کن

دیدم که اشاره کردی به مواد مخدر ، لش بازیا و این حرفا ، خب این چیزایی که گفتی واقعا خیلی تکراری و قدیمیه و الان دیگه هرکسی جوابشو میدونه حتی "عرفان" (رپر) خودش تو یکی از مصاحبه هاش میگه :
به عنوان یه آرتیست هیپ هاپ باید استایل خوب گرفت روی یه آهنگ ، الان دیگه عصر ارتباطاته حتی اگه از مواد مخدر هم حرف بزنیم مخاطبان میتونن زندگی مارو دنبال کنن که بفهمن این فقط یه استایله که فقط به آهنگ زیبایی میده ، چه لش بازی باشه چه مواد مخدر ، از طرفی مواد داره از درو دیوار ایران بالا میره نمیشه انداخت گردن رپر ها که اینا وقتی حرفشو زدن همه معتاد شدن.

هر رپری یه سبک خاصی داره که توش خوب میتونه خودشو نشون بده ، یکی راجب مواد میخونه یکی راجب یه داستانای دیگه
اما من شخصا با این موضوع مخالفم که مواد رو تبلیغ کنم چون سبکم این نیست
در کل میشه زیر شاخه های اصلی هیپ هاپ رو به دو شکل دید ، ترانه های حقیقی و ترانه های روایی
زدبازی در آهنگ مهد کودک یه کودکیو به تصویر میکشه که از درس کنار کشیده و وارد دنیای خلاف میشه درحالی که هر عضو زدبازی مدارک تحصیلی بالایی دارن ،خیلی راحت میشه یک بار اسمشون رو در گوگل سرچ کرد و زندگیشون رو دید ، اما اکثرا با خودشون فکر میکنن پس همه این آهنگ دروغه،نه به این نوع سبک ها ، سبک های روایی میگن، یعنی شاعر یا رپر یه داستانی میسازه که خیلی جالب شه

به قول علیرضا جی جی :
یه اشتباهی که فرهنگ ایران داره بنظرم اینه که هنر و زندگی واقعی رو خیلی با هم قاطی میکنن ، هنر جای خودش زندگی واقعی جای خودش
مثلا یه کسی مثل لئو دیکاپریو ممکنه بدترین کرکتر های دنیا رو تو فیلماش بازی کنه ، آدم بکشه یا فحش بده اما تو زندگی عادیش خیلی آدم آرومی باشه.

در رابطه با فحش نظر من اینه که موردی نداره اما خیلیا میگن به فرهنگ ایرانی نمیخوره ، درسته شاید تو فرهنگ موسیقی ایرانی نبوده باشه اما نسل جوونی که هیپ هاپ گوش میدن تو صحبتاشون فحش زیاده و یه نوع لفظ عادی بین خودشونه پس وقتی توی آهنگ گوش میدن یکی با الفاظ خودشون داره رپ میکنه خیلی بیشتر حال میکنن تا اینکه آهنگ شجریان رو گوش کنن.

 

در ترانه های حقیقی هم میشه به سبک های اجتماعی ، دلنوشته ، سیاسی و ... اشاره کرد
رپر هایی مثل یاس و هیچکس اکثرا ترانه های حقیقی رو اجرا کردن یعنی از درد های جامعه به اصتلاح یا درد های خودشون رپ کردن

"بهرام" دست به کار جالبی زد
ترانه های حقیقی رو با روایی ترکیب کرد و "اشتباهخوب" رو ساخت
داستانی مانند یک فیلم که سرنوشت یک جوون به جامعه گره میخوره ، به قول خودش :
یه فیلم بر اساس واقعیته (اشتباهخوب - نگاه)
به نحوه ای خاص ، زندگی خودش رو مثل یک فیلم در قالب یک آلبوم روایی بنام "اشتباهخوب" منتشر کرد.

 

خوب موضوع تاپیک در مورد "هیپ هاپ فارسی و تاثیرش بر فرهنگ ایران" سعی میکنیم پیرامون همین مووع بحث کنیم.
موضوع موسیقی و جامعه و شکل گیری شخصیت ها کاملاً مربوط به همه.اینو میشه از طرفدارای هر سبک مثل کلاسیک، راک، هیپ هاپ و ... فهمید.
اینکه چه سبکی تو جامعه هم تاثیر داره کاملا برمیگرده به شرایط حال حاضر اون جامعه.
خوب مسلماً وقتی بیکاری و ... تو جامعه زیاد بشه مطمئناً کسانیکه گریبانگیر این مسائل هستند بیشتر دوست دارن که بشینند و این موسیقیو گوش کنند به نوعی که بشه فریاد گیر کرده در گلو آنها. خوب تا اینجای کار اگر از مسائل و اشعار و صحبت های تکراری بگذریم خوبه، به نوعی شاید باعث تخلیه لحظه ایه فرد هم بشه و باید تا چند روز دیگه آهنگ دیگه ای با همین مضمون بیاد صبر کنه(به خاطر زود قدیمی شدن آهنگها).
من یک شخص اشاره نمیکنمو در مورد کلیتش صحبت میکنم. خب خواننده مورد نظر 1/2/3 آهنگ با این مضمون میخونه و طرفداری خودشو پیدا میکنه و واقعیت اینه که تا کی میخواد این موضوعو کش بده و بخونه خوب میره سرا اشعار دیگه ای که در این سبک خونده میشه(همون مواد و ... که گفته شد). خوب اینکه یه خواننده با چند طرفداری که شاید اون شخصو خیلی هم قبول داشته باشند چشم بسته از آهنگ های دیگه شونم تاثیر بگیرن. این میشه تاثیر در جامعه.
حالا بحث جامعه و فرهنگ پیش میاد. ما تو کشوری هستیم که فاصله بین فرهنگ سنتیش(حالا مذهب، خرافات خاص منطقه ای، تعصب های کورکورانش) با فرهنگی که داره الان واردش میشه خیلی کمه، تازه مردم با خیلی چیزا مواجه میشن. و اون فرهنگی که تو غرب هست به هر شکل(خوب یا بد) به شکل تیکه تیکه و ناقص داره وارد میشه و اینجاست که جامعه در مواجهه با این سیل بزرگ داده ها دچار کج فهمی میشن.
مثلا ما میگیم موسیقی رپ داره رو لش بازی، زیاد شدن حرف های زشتی که واقعا خارج از زمان و مکانیه که استفاده میشه، مواد تاثیر زیادی داشته. چرا؟!
تو فرهنگ غرب شاید این مسائل وجود داشته باشه ولی باور بکن اگر یک اروپایی یا... بیان این وضعیت اینجارو ببینن درجا مسیرشونو کج میکنن میرن چون متوجه میشن با چه مشکلی روبرو شدن. اینجاست که این تاثیر دچار کج فهمی میشه که درصد زیادی میتونه از خود خواننده نشات بگیره.

دقیقا نباید گردن سبک رپ انداخت، دقیقا هم وجود مواد مسئله جداییه. ولی آتیش گرفتن انبار پنبه رو به نظرت تقصیر کی میتونه باشه؟ پنبه؟ آتیش؟ یا کسیکه اینارو به هم رسونده؟

اشتباه بزرگ همین شخص از اول جملش شروع شده. که دقیقا نشات گرفته از فرهنگ غلط ایرانیشه(همون کج فهمی). هنر یعنی خود زندگی و زندگی یعنی هنر. هنر از وجود آدم شکل میگیره منظورم هنریه که قابل بحث باشه نه ادا در آوردن. مثلاً همین موسیقی، شما از ابتدای زندگیت با موسیقی درگیری، با شنیدن صدای گریه خودت،محیط و ... هیچ موسیقی وجود نداره که از وجود خود آدم و طبیعت نشات نگرفته باشه. همین رپ با صدای ریتمیک دست زدن شروع شده و اون هماهنگی بین کلمات و صدا.
بازیگر اسمش روشه شغلش نقش آفرینیه. حالا اگر اون کاراکتری که بازی میکنه به شخصیت خودش نزدیک باشه بهتر میشه. نباید به صرف اینکه شخصی که حرفیو زده طرفدارشونیم یا خوشمون میاد حرفشو سند قرار داد.

فحش واقعیتش خوب نیست. چرا خوبه؟ ولی میتونه یه جاهایی تاثیرگذار باشه که بازم این به معنیه خوب نیست. استفاده نشه کسی چیزیو از دست نداده چون همه چیزو میشه از راه بهتری هم فهموند. ولی اینم شده یه قسمت از فرهنگ عجیب و جدید ایرانی که فحش باحاله، خوبه. که بر میگرده به همون تاثیره.
به قول یه کاراکتری تو فیلم demolition یه پسر بچه ای بود که هی فحش میداد بعد همین بچه به همین کاراکتر حش داد ولی این عکس العملی نشون نداد. گفت تو الکی داری فحش میدیو این خیلی حرکت بی مصرفیه باید به جاش فحش داد. مثلا تو الان به من فحش دادی من نه شوکه شدم نه تاثیری روم گذاشت!!!
تو صحبت هات از شجریان زیاد گفتی که اتفاقا من از سبکش خوشم نمیاد و شاید یه آهنگم ازش گوش ندادم. ولی 100% به عنوان یک موسیقی دان و شخصیت حرفه ای و با پرستیژ بالا که تو این زمینه از منو شما بیشتر میدونه قبولش دارم.
____________________________________
خیلی جاها بیشتر در سعی کردی که رپو معرفی کنی که خودم میشناسم این سبکو.
به عنوان شخصی که شاید اهل جماعت موسیقی دان البته به شکل علمی و آکادمیک نباشم، یا سازی بلد نباشم ولی این ادعارو دارم که 20 سال موسیقیو به شکل متفاوت تر و از یه دیدگاه دیگه گوش میکنم.
قصد من کوبوندن سبک رپ نیست. شاید پیش اومده باشه آهنگی از این سبک هم گوش بدم ولی کلیت حرف من اینه موسیقی رپ حال حاضر ایران تو شکل گیری فرهنگ بد بی تاثیر نبوده.
البته خوب از یه طرفم اینم قبول دارم که دیدگاه ها بسته به شرایط لحظه ای تو اقشار مختلف و سنین مختلف متغیره.

 

شما اگه دوست نداری میتونی گوش نکنی ولی حق نداری به من و امثال من بگی بیکار
شما اگه در طول روزت با دوستات از فحش استفاده نمیکنی میتونی رپ های رکیک رو گوش نکنی

رپ و هیپ هاپ آمریکا و اروپا خیلی بد تر از این سبک ها و خیلی سنگین تر راجب مواد صحبت میشه ولی تو اولین پستم گفتم جنبه های فرهنگی فرق داره
توپاک ، تا به حال تاثیر گذار ترین رپر تاریخ بوده ، اون ماری جوانا مصرف میکرد ، پس چرا هیچکس بهش نگفت چرا موادو تبلیغ میکنی؟
جوان ها رو به آزاد بودن و ازادی بیان تشویق کرد ، تاثیر گذار بود که ترور شد
من خودم وقتی آلبوم "بزرگ" رو از ویلسون و هیدن گوش میکنم به زندگی امیدوار میشم ، تاثیر خوبی میزاره روی من،اما خود آرتیست ها هیچ زندگیه سختی نداشتن که بخوان امیدواری بدن
تصویر سازی خیلی کار سختیه که فعلا دست رپر هاست

از طرفی تا وقتی خودتون هیپ هاپ یا کلا موسیقی کار نکنید متوجه نمشید چقدر کار سختیه تاثیر گذار بودن،اولین قدمش اینه که تاثیر پذیر نباشی

در کل ، با این وجود که هیپ هاپ در ایران مجوز نداره ، اما خیلی خوبه که به این شکل پیش میره ، ببین اگه مجوز داشت چی میشد
جوان ها هم اونقدر عاقل و بالغ هستن ماشالا که یه آهنگ حقیقی رو از یه آهنگ روایی تشخیص بدن

#بحث_خوبی_بود
#بحث_خوبی_نبود

 

بیکار؟!
بیکاری
جمله رو سرسری نخون. با دقت بخون.

به هر حال برداشتت اینه. شاید تغییر کنه شایدم نه.
منکه تاثیر خوبی ندیدم به شخصه. تفاوت طرفدارهای سبک های مختلف مشخصه.
موفق باشی

 

من راجب این سمتم یه توضیحی بدم. البته اگر اون عدد تو تو پروفایلت سنت باشه انتظار ندارم با 13/14 سال اختلا سنی نظراتو دیدگاهامون یجور بشه.
اینکه اون ماریجوانا مصرف میکرده خوب نبوده ضمن اینکه تو آمریکا تا جاییکه میدونم حداقل تو یه سری ایالتاش ماری جوانا به اندازه ی مشخص آزاده یا بوده که البته الان شدیدا داره مبارزه میشه با این آزادی.
اولین بحث در مورد این جمله، اون تو چه کشور و فرهنگی بود و کجا؟
دومیش از کجا میدونی هیچکس بهش نگفت؟
بعدش تا جاییکه میدونم زندگی توپاک دور از خلاف و تبهکاری نبوده.

بعدم اینو ملاک قرار نده.
چندتا گروهو مثال میزنم که اگر حتی تو موسیقی کار کرده باشی 100% اسمشونو شنیدی.
گروه پینک فلوید که خودش صاحب سبکه ووکال اولشون سید برت به خاطر مصرف ال اس دی از گروه بیرون کردند و الان این پینک فلوبدیو میبینی که در سنین پیری هم هنوز اجرای زنده دارن.
سید برتم بعدش که خواست تکی کار کنه نتوست موفقیتی کسب کنه.
گروه نابغه متالیکا گیتاریست خودشو به علت اعتیاد انداختن بیرون که اسمش دیو ماستین بود و این آقا بعد از ترک اعتیاد گروه موفق مگادثو راه انداخت.
تو همین گروه جیمز هتفیلد مدتیو در کمپ برای ترک الکل سپری کرد و بعد از اون به شکل موفقی به کار خودشون ادامه دادن.
اینارو گفتم تا متوجه بشی مواد و اینا استایل نیست.
گروه های بزرگ و موفقم اسم بردم

 

منم با نظر Lord of dakness موافقم...