حتی مرگم را هم شكست به حساب نمی آورم. به جای آن تنها حسرت ترانه ای ناتمام را با خود به گور خواهم برد. ارنستو چه گِوارا
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻠﺒﻪ ﯼ ﺩﻧﺠﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ... ﮔﺎﻩ ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﻋﺠﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﻬﯽ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﮔﺎﻩ ﺧﺸﮏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﻬﯽ ﺷﺮ ﺷﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺍﺭد ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻥ ﮔﻞ ﺳﺮﺧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺑﻮﯾﯽ ﯾﮏ ﺳﺮﺍﻏﺎﺯ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ دارد ﺩﻝ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ ؛ ﮔﻞ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﺩ ؛ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﻧﮓ ﺧﺰﺍﻥ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ ؛ ﻫﻤﻪ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﺖ ؛ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻮﭺ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻠﭽﻠﻪ ﻫﺎﺳﺖ ... ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ... ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ...
خیلی راحت میشه از خیلی چیزها لذت برد، از خیلی چیزها که حواسمون بهش نیست، از مسیج های دلگرم کننده یک دوست ندیده ی راه دور از یک سوال تکرای که خوبی؟ نگرانت بودم.. از صدای مهربان مادر، از یک مواظب خودت باش کوچک، از لبخند یه عابر، از بدو بدو های خستگی ناپذیر بچه ها توی پارک از مهربانی های بی بهانه که هر چی تکرار بشن اما تکراری نمیشن… قدر خوشبختی هامونو بدونیم...! لبخند بزن جانا، لبخنـد تو یعنی عشق ...!
اگر امواج مغز انسان مثبت باشد: صدا تبدیل به موسیقی، حرکت تبدیل به رقص، لبخند تبدیل به خنده، ذهن تبدیل به مراقبه، و زندگی تبدیل می شود به جشن. چرا که ذهن قادر است ازجهنم، بهشت بسازد!
گاهی خودت رامثل یک کتاب ورق بزن، انتهای بعضی فکرهایت " نقطه" بگذار که بدانی باید همانجا تمامشان کنی. بین بعضی حرفهایت "کاما" بگذار که بدانی باید با کمی تامل ادایشان کنی . پس از بعضی رفتارهایت هم "علامت تعجب" و آخر برخی عادت هایت نیز علامت "سوال" بگذار . تا فرصت ویرایش هست... خودت را هر چند شب یکبار ورق بزن... حتی بعضی از عقایدت را حذف کن ... اما بعضی را پر رنگ... هرگز هیچ روز زندگیت را سرزنش نکن ! روز خوب به تو شادی میدهد، روز بد به تو تجربه، و بدترین روز به تو درس میدهد ...! فصلها برای درختان هر سال تکرار میشود، اما فصلهای زندگی انسان تکرار شدنی نیست ... تولد ... کودکی ... جوانی... پیری و دیگر هیچ ... تنها زمانی صبور خواهی شد که صبر را یک قدرت بدانی نه یک ضعف! آنچه ویرانمان میکند، روزگار نیست، حوصله کوچک و آرزوهای بزرگ است ...!
مهربانی دانه ایست.... حتی اگر ندانی آنرا کجا کاشتی روزی به بار مینشیند و درختی میشود و تو در سایهآن خستگی درخواهی آورد!
ادم های ترسو همیشه خواسته هاشون رو پشت سرشون جا میذارن و فقط دل پر حسرتشون باهاشون میمونه گاهی وقتا احتیاط رو باید کنار گذاشت و حرف دل رو فریاد کرد....باید چشمتو رو همه دنیا ببندی و سمت دلت بازش کنی...فقط و فقط اونوقته که معجزه های خدا رو می بینی....فقط
هیچ کس را در دنیا ملامت نکنید...! آدمهای خوب برایتان شادی می آورند آدمهای "بد" تجربه بدترین ها درس عبرت و بهترین ها خاطره می شوند.
من خانه ام را پر از رنگ می كنم پر از عطر زندگی گل می خرم نان گرم می كنم شعر می نویسم و باور می كنم كلام فروغ را: زندگی یعنی همین بهانه های كوچك خوشبختی...