به نام او چه دوران خوبی داشتیم ؛ وقتی اول به خدا اشاره می کردیم و بعد صحبت می کردیم ... دوران دانش آموزی ... با آمدنت، هیچ تخته سیاهی، دیگر سیاه نبود ... وقتی نور در دست می گرفتی و روشنایی دانش را منتشر میکردی . خود را سوختی و ما را ساختی. از لوح کلاس تا لوح وجود، روسپیدی مان را از تو داریم. روزت مبارک ؛ معلم عزیزم مسلمان کسی است که هم درد خدا را داشته باشد و هم درد خلق خدا را . دکتر مطهری دیروز میگفتم : مشقهایم را خط نزن ... گوشم را مکش مهررا در دلم جاری بکن ... جریمه مکن ... امتحان سخت مگیر اما کنون .. گوشم را بکش .. جریمه بکن .. امتحان سخت بگیر مرا یک لحظه به دوران خوب مدرسه باز گردان . . . یاد همه معلم هاي عزيزمون گرامي
من ، معـــــــــلم هستم زندگی پشت نگاهم جاریست سرزمین کلمات تحت فرمان منست قصر پنهان منست قاصدک های لبانم هرروز سبزه ی نام خدا را به جهان می بخشد من معلم هستم گر چه بر گونه ی من سرخی سیلی صد درد درخشش دارد آخرین دغدغه هایم اینست : نکند حرف مرا هیچ کس امروز نفهمید اصلا نکند حرفی ماند ؟ نکند مجهولی روی رخساره ی تن سو خته ی تخته سیاه جا مانده ست ؟ من معلم هستم هر شب از آینه ها می پرسم : به کدامین شیوه ؟ وسعت یاد خدا را بکشانم به کلاس ؟ بچه ها را ببرم تا لب دریاچه ی عشق ؟ غرق دریای تفکر بکنم ؟ با تبسم یا اخم ؟ با یکی بود و نبود ؟ زیر یک طاق کبود ؟ یا کلاغی که به خانه نرسید قصه گویی بکنم ؟ تک به تک یا با جمع ؟ بدوم یا آرام ؟ من معلم هستم نیمکت ها نفس گرم قدمهای مرا می فهمند بالهای قلم و تخته سیاه رمز پرواز مرا می دانند سیب ها دست مرا می خوانند من معلم هستم درد فهمیدن و فهماندن و مفهوم شدن همگی مال من است من معــــــــــــــلم هستم ... تبریک به جامعه فرهنگی ، معلمان و اساتید متعهد ایران زمین و معلمان آسمانی و یکتا معلم آسمانی زندگیم عموی عزیزم..
معلم مثل ادراک است لبریز از درد مثل نماز، سرشار از حضور مثل نیایش است، لبریز از نیاز مثل کتاب است، مالامال از آگاهی مثل حس اولین نمره ی بیست، سر ریز از شعف مثل خداست، آکنده از خوبی
