زن هرچقدر هم که بزرگ شود همـسر شود مــادر شود مادربزرگ شود درونش هنوز هم "دختــــری" کوچک چشم انتظار است انتظار میکشد برای لــوس شدن، محبت دیدن، دستی میخواهد برای نوازش، و چشمی برای ستــــایش مهم نیست چند سالـه شدی زن که باشی، دنیایت هنوز صورتیست
نه . اتفاقاً نباید باشه . هر چی زمختی و زشتی و تندی و بداخلاقی و ستبری هست متعلق به مرد است و هر چی لطافت و زیبایی و ظرافت و نرمی و آرایش ، متعلق به زن می باشد . مردی که تیتیش مامانی و آرایش کرده و .... هست ؛ واقعا مرد است ؟ زنی که بد دهن و تند خو و زشت گو و خشن است ؛ واقعاً زن هست ؟ ..................... زن روح آفرینش کائنات است . اگر مرد به تنهایی جوابگوی خلقت خداوند بود همان « آدم » کافی بود اما دیدیم که نبود آدم بدون حوا همانند مخلوق بدون روح است جسم و تن بدون روح ، کالبدی بیش نیست و اون کالبد در عرض چند ساعت میگندد . زن ، موجودیتش نه قابل وصف است و نه قابل توجیه و توضیح . زن = موجودیت همه آفرینش است
حرف شما متینه و درست ، اما معنی خشن بودن من اینه که نه باس در برابر همه چی سر خم کنه، اونم واس خاطر زن بودنش.
پس در این صورت رسماً از شما عذر خواهی میکنم . و فرمایش شما را تأئید میکنم . امیدوارم به بزرگواری خودتان ، خطای بنده را ببخشید .
