1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

افزایش کارایی و طول عمر ایمپلنت‌های دندانی با ابداع محققان کشور

شروع موضوع توسط Mani ‏8/4/16 در انجمن مهندسی پزشکی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏23/6/15
    ارسال ها:
    4,491
    تشکر شده:
    6,079
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    Engineering Management
    طراحی بهینه‌ ایمپلنت‌های دندانی و استخوانی یکی از اهداف مهندسی پزشکی و مهندسی بافت است و یک ‌راه ‌حل شناخته شده برای دستیابی به ایمپلنت‌های دارای خواص مکانیکی و زیستی مطلوب ، اعمال پوشش‌های نانوکامپوزیتی زیستی بر روی زیرلایه تیتانیومی است. مقاومت به خوردگی ، زیست فعالی ، استحکام چسبندگی و پایداری مکانیکی از جمله خواص مورد نظر برای دستیابی به پوششی مطلوب به شمار می‌رود ؛ از این رو تاکنون تحقیقات بسیاری بر روی بهینه ‌سازی خواص مختلف قطعات درون تنی استخوانی و دندانی صورت گرفته است.

    [​IMG]

    در این راستا ، محققان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران با بهینه‌سازی پوشش‌های نانوکامپوزیتی ، پوشش‌هایی برای ایمپلنت‌های دندانی و استخوانی تولید کردند که موجب افزایش طول عمر این ایمپلنت‎‌ها شده است. مهندس آرمان مولایی ، از محققان این طرح ، بهینه‌سازی پارامترهای فرایند پوشش دهی جهت اعمال پوشش نانوکامپوزیتی با خواص بهبود یافته بر روی قطعات تیتانیومی با روش رسوب الکتروفورتیکی را هدف از انجام این طرح تحقیقاتی عنوان کرد و افزود: توزیع یکنواخت اجزای این پوشش که با بهینه‌سازی پارامترهای فرایند تولید آن به دست آمده ، بروز خواص مطلوب و یکنواخت زیستی این پوشش‌ها در محیط بدن انسان را در پی داشته است.

    وی با اشاره به اجزای تشکیل دهنده این پوشش نانوکامپوزیتی و فرایند تولید آن ، خاطرنشان کرد: شیشه‌ زیست فعال به دلیل عملکرد زیست فعالی بسیار خوب ، هیدروکسید آپاتیت به دلیل زیست سازگاری بالا و دارای ترکیب شیمیایی نزدیک به بافت دندان و استخوان و کیتوسان دارای خواص زیست سازگاری بالا و خواص ضدمیکروبی بسیار خوب ، از جمله مواد استفاده شده در این پوشش است. مولایی در عین حال یادآور شد: علی‌رغم عملکرد زیستی قوی مواد مذکور ، این مواد خواص مکانیکی ضعیفی از خود بروز می‌دهند و به ‌منظور استفاده از خواص مختلف مواد گفته شده و همچنین غلبه بر نقص مکانیکی آنها ، این مواد به ‌صورت نانوکامپویتی با روش رسوب‌دهی الکتریکی بر روی زیرلایه‌ تیتانیوم پوشش داده ‌شده‌اند.

    این محقق در خصوص مراحل اجرای این طرح توضیح داد: در این تحقیق پوشش نانوکامپوزیت سه جزئی متشکل از زمینه‌ پلیمری از جنس کیتوسان ، میکروذرات شیشه زیست فعال و نانوذرات هیدروکسید آپاتیت بر روی زیر لایه‌ای از جنس تیتانیوم پوشش داده شد. به علت اختلاف اندازه اجزای سرامیکی ، پوشش ایجاد شده یکنواختی بسیار پایینی داشت. در ادامه با بهینه کردن پارامترهای مؤثر در فرایند رسوب دهی الکتریکی از جمله pH ، عایق سازی ، ولتاژ اعمالی و زمان رسوب‌دهی ، پوشش نانوکامپوزیتی با یکنواختی بالا حاصل شد. در نهایت مورفولوژی ، ساختار و مقاومت به خوردگی این پوشش‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمون‌ها حاکی از افزایش یکنواختی و مقاومت به خوردگی این پوشش پس از اعمال پارامترهای بهینه است.

    به گفته مجری طرح ، این پوشش‌های نانوکامپوزیتی در مقیاس آزمایشگاهی تولید شد و از آن می‌توان در تولید ایمپلنت‌های دندانی و استخوانی استفاده کرد.

    نتایج این کار تحقیقاتی در مجله‌ Ceramics International (شماره‌ی ۴۱، سال ۲۰۱۵، صفحات ۱۴۵۳۷ تا ۱۴۵۴۴) منتشر شده است. دکتر مهدی یاری و دکتر محمدرضا افشار مقدم ، اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران و آرمان مولایی ، دانش‌آموخته‌ی دوره‌ کارشناسی ارشد این دانشگاه در این مطالعات همکاری داشته‌اند.

    منبع: خبرگزاری مهر
     
    OnlineBoy از این پست تشکر کرده است.