دفتر اشعار | رحیم معینی کرمانشاهی +زندگینامه

پاسخ : اشعار برگزيده استاد رحيم معيني كرمانشاهي

دل من


افسرده از یار جدائیست دل من
سرگشته افتاده زپائیست دل من

کم دانه بریزید، که در گلشن گیتی
دل کنده زهر برگ ونوائیست دل من

مرده است دلم، قاتل او را بشناسید
خود کشته بر دست حنائیست دل من

از رهگذرم دور شوید و بگریزید
دیوانه از بند رهائیست دل من

در محفل من، گوش دل وجان بگشائید
افسونگر افسانه سرائیست دل من

با درد کشان سرکشی ای چرخ نزیبد
بر بام تو، آزاده همائیست دل من

تسلیم نصیب است و زبان بسته تقدیر
حسرت کش بی چون و چرائیست، دل من

بشکسته دلی را چو من از خویش مرانید
آئینه معشوق نمائیست دل من

عمریست دلم ساخته با هرچه بلا هست
تا عشق بداند، چه بلائیست دل من

 

پاسخ : اشعار برگزيده استاد رحيم معيني كرمانشاهي

بی اعتنا

از شرف شد ، کز صدف گوهر جدا افتاده است
گندم از عزت ، بکام آسیاب افتاده است

سرخ رو چون مس مشو ، محتاج مسگر میشوی
زر ، ز زردی بی نیاز از کیمیا افتاده است

برتری جویی سر تعظیم می ساید بخاک
سایه از افتادگی ، بی اعتنا افتاده است

شهوت دنیا پرستی برق عالمسوز شد
آتش اندر خرمن خلق خدا افتاده است

بی خرد ، با عیبجویی خود ستایی می کند
شیخ جاهل ، با عبا ، عالم نما افتاده است

طوق قمری ، رنگ خون اوست گرد گردنش
بر سر ما هر بلا از آشنا افتاده است

هر چه می گویی همان باش ای اسیر زندگی
واعظ از منبر بدامان ریا افتاده است

در میان بی هنر ها می کشم رنج هنر
گنج در ویرانه افتاد و ، بجا افتاده است

حاسد از مهر و محبتهای ما گستاخ شد
بره از نرمی بخوان اغنیا افتاده است

هر چه شب تاریکتر ، تابنده تر باشد سهیل
از حسادت بر زبانها نام ما افتاده است

هر که دارد حرص کسب زور و زر ، جز طبع من
همت عالی ، به باز بینوا افتاده است

 

پاسخ : اشعار برگزيده استاد رحيم معيني كرمانشاهي

سوال


بر دوش من این عمر ، وبال است وبال است
سودای وصال تو ، محال است محال است

تقریر کمال تو ، جنونست جنونست
تصویر جمال تو ، خیال است خیال است

هر جود که با ترک وجود است ، وجود است
هر بود که با ترس زوال است ، زوال است

ما در نظر یار ، حقیریم حقریم
اقرار بنقص ، عین کمال است کمال است

حال دل ما ، هیچ مپرسید مپرسید
بشنیدن این قصه ، ملال است ملال است

خون دل عشاق ، بنوشید بنوشید
این باده به هر بزم ، حلال است حلال است

تنها نه گدایان سر کوچه ملولند
هر چیز بخواهید ، سوال است سوال است

 

پاسخ : اشعار برگزيده استاد رحيم معيني كرمانشاهي

داوری


چند رنگان همه یکرنگ بافسونگریند
ساده لوحان همه همدرد، زخوش باوریند

گوهر از جهل فروشند و خزف بستانند
تنگ چشمان که نهان در صدف گوهریند

بزم این قوم، ز ارباب نظر خالی باد
تا که طوطی صفتان گرم زبان آوریند

گور سردی بنمایید که در خاک رویم
با متاع شرف و عشق، که بی مشتریند

تا جگر سوخته بر لب زده این قفل سکوت
ننگ نشناختگان، زنده دل از سروریند

دست گوساله پرستان که بدامان شماست
بغنیمت شمریدش که پی سامریند

خوش زبانی، زحیا ریختگان مصلحتی است
سود جویان، همه جا در پی سوداگریند

باورم گشت بدلسادگی از این همه رنگ
که ادب سوختگان، فکر هنر پرورویند

تا خلیلی نبود، معجزی از آتش نیست
دل بدریا زدگان جمله براین داوریند

گربه عابد نشود هرگز و زنگی رومی
لوتیان بر سر سجاده برامشگریند

بر من این شرم و تواضع شده تکلیف ابد
کهترانند که خلاق بسی مهتریند

آنچه تاریخ نویسان جهان نتوانند
وقعه پرداز حقیقت ، بهمین شاعریند

 

​

[TABLE]
[TR]
[TD="width: 14%, bgcolor: #ccffcc, align: right"]

​

[/TD]
[TD="bgcolor: #ccffcc, colspan: 2, align: right"]

معینی کرمانشاهی ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 29%, bgcolor: #ccffcc"]

تاریخ تولد : ............

تاریخ درگذشت : ..... ​

توضيحات - آرامگاه : .​

[/TD]
[TD="width: 57%, bgcolor: #ccffcc, align: right"]
سال 1301 خورشیدی



[/TD]
[/TR]
[/TABLE]
[TABLE="width: 35%"]
[TR]

[/TR]
[TR]
[TD="bgcolor: #ccffcc"]
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

​

زندگینامه استاد رحیم معینی ​

زندگی نامه استاد رحیم معینی (معینی کرمانشاهی) » وی فرزند «کریم خان معینی» و نوهٔ «حسین خان معین الرعیا» است. رحیم معینی، که تخلص امید را در شعر برگزید، در سال ۱۳۰۱ خورشیدی در کرمانشاه دیده به جهان گشود. پدرش کریم معینی، ملقب به سالارمعظم، مردی شجاع و دلیر بود و به واسطۀ رفاقتی که با نصرت الدّوله فیروز داشت، چندی از طرف وی به حکومت فارس منصوب شد و مدتی نیز برای سرکوبی یاغیان کردستان با سپهبد امیر احمدی همکاری کرد و پس از فوت نصرت الدّوله برای همیشه از کارهای سیاسی کناره گیری کرد و در گوشۀ انزوا به سر بُرد. نیای معینی حسین خان معین الرّعایا مردی لایق و با سواد و مردم دار بود و از نظر بخشش و کمکی که به مردم می کرد مورد توجه و احترام بود و نسبت به ائمۀ اطهار(ع) اخلاص فراوان داشت و حسینیه ای در کرمانشاه بنا کرد که اکنون هم به نام او مشهور است و در نهضت مشروطه و استبداد به دست مردی ناشناس به تحریک عده ای از مالکین کشته شد. امید از سال ۱۳۴۱ به کار نقاشی پرداخت و در این راه پیشرفت کرد و تابلوهایی نیز به یادگار گذارد که از جمله تابلو حضرت مسیح (ع) با کار سیاه قلم است و در ضمن کارهای نقاشی به نظم شعر می پردازد و قسمتی از آثار ادبی و اجتماعی او در روزنامۀ سلحشوران غرب به چاپ رسید و داستان اختر و منوچهر را در چهار تابلو به رشتۀ نظم کشید و در آن حقایقی از اجتماع زمان را مجسم کرد. امید شاعری توانا و خوش ذوق و دوست داشتنی است و ضمن سرودن شعر چندی به تصنیف سازی پرداخت و تصانیف او که توسط خوانندگان رادیو خوانده می شد از شهرت به سزایی برخوردار گردید. از آثار او چهار مجموعۀ شعر به نامهای: ای شمع ها بسوزید، فطرت، خورشید شب و حافظ برخیزطبع و نشر شد. استاد معینی کرمانشاهی قبلا "عشقی" و بعد از مدتی "شوقی" و سپس "امید" و بالأخره "معینی" را برای تخلص برگزید. -------------------------------------------------------------------------------- آثار استاد رحیم معینی (معینی کرمانشاهی): ۱ـ ای شمع ها بسوزید ۲ـ فطرت ۳ـ خورشید شب ۴ـ حافظ برخیز ۵ـ شاهکار (تاریخ ایران به نظم بر وزن شاهنامه در دوازده جلد) ۶ـ راز خلقت (گزیدۀ تصنیف ها) ۷ـ خواب نوشین (گزیدۀ تصنیف ها) فعالیت‌ها * دارای سابقه کار ادبی از سال‌های ۱۳۲۰ * مدیرروزنامه «سلحشوران غرب» در سال‌های ۱۳۳۲-۱۳۲۸ * ترانه سرایی ازاوایل دهه ۱۳۳۰ و کار در رادیو تهران و وارد کردن مضمون‌های تازه و تأکید بر تصویرسازی در ترانه سرایی. آثار به یاد کودکی، نگرانم، رفتم که رفتم (آهنگ‌ها از علی تجویدی) ، شب زنده داری و طاووس (آهنگ‌ها از پرویز یاحقی) ، ازتو گذشتم (آهنگ از حبیب الله بدیعی) ، انسان (با اجرای داریوش اقبالی) وی در کنار استاد تجویدی ۴۰ ترانهٔ ماندگار بر جای گذاشته و با اساتیدی چون پرویز یاحقی و همایون خرم نیز همکاری داشته دیوان اشعار * ای شمع‌ها بسوزید * فطرت * دوره تاریخ ایران (منظوم) * خورشيد شب