امام علی علیه السّلام فرمودند: وَ لَقَد کانَ [رسول الله صلّی الله علیه و آله] یُجاوِر فِی کُلِّ سَنَه بِحِراءَ فَأراهُ و لا یَراهُ غَیری؛ پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله) در هر سال، مدّتی را (برای عبادت) در غار حراء به سر می برد، پس تنها من او را مشاهده می کردم و کسی جز من وی را نمی دید. نهج البلاغه/ ص 300
امام باقر علیه السّلام فرمودند: إنَّ أعْمالَ الْعِبادِ تُعْرَضُ عَلی نَبیِّكُمْ كُلَّ عَشیَّهِ خَمیس، فَلْیَسْتَحِ أحَدُكُمْ أنْ یُعْرِضَ عَلی نَبیِّهِ الْعَمَلَ الْقَبیح؛ همانا تمام كارها و حركات بندگان در هر شب جمعه بر پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) عرضه می گردد، پس حیاء كنید از این كه عمل زشت شما را نزد پیامبرتان ارائه دهند. وسائل الشّیعه، ج 11، ص 391
امام صادق علیه السّلام فرمودند: تَصَدَّقَ رَسُولُ اللّه ِ (صلى الله عليه و آله وسلم) بِأموالٍ جَعَلَها وَقفا ؛ پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله وسلم) اموالى را صدقه داد و آنها را وقف كرد . دعائم الاسلام، ج 2، ص 341
امام رضا علیه السّلام فرمودند: اِنّا اَهلُ بَيْتٍ نَرى وَعدَنا عَلَينا دَينا كَما صَنَعَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ؛ ما اهل بيت، وعده هاى خود را براى خودمان، بدهى و دِين حساب مى كنيم، چنانكه رسول اكرم صلى الله عليه و آله چنين مى كردند. تحف العقول، ص 446.
امام صادق علیه السّلام فرمودند: کانَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله علیه و آله یداعِبُ وَ لا یقولُ اِلاّ حَقّـا؛ رسول اکرم صلى الله علیه و آله شوخى مى کردند ولى جز حقّ چیزى نمى گفتند. مستدرک الوسائل، ج 8 ، ص 408
امام علی علیه السّلام فرمودند: حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) با شكم گرسنه از دنيا رفت و با سلامت جان و روح به آخرت وارد شد ، سنگى روى سنگ نگذاشت ، تا آنكه راه خود را پيمود و دعوت پروردگارش را اجابت نمود. غررالحکم ، باب حضرت محمد ص
امام صادق علیه السّلام فرمودند: خدای بزرگ پیامبر خود را تربیت کرد و چون ادب را در او به کمال رساند، فرمود: همانا تو دارای خلقی عظیم هستی، آنگاه کار دین و امت را به او سپرد تا بندگانش را اداره کند. اصول کافی، ج1، ص 266.
حضرت فاطمه علیها السّلام فرمودند: مَنْ سَلَّمَ عَلَيْهِ اَوْ عَلَيَّ ثَلاثَةَ أيّام أوْجَبَ اللّهُ لَهُ الجَنَّةَ، قُلْتُ لَها: في حَياتِهِ وَ حَياتِكِ؟ قالَتْ: نعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنا ؛ هر كه بر پدرم ـ رسول خدا ـ و بر من به مدّت سه روز سلام كند خداوند بهشت را براي او واجب مي گرداند. راوي گويد: عرضه داشتم: آيا در زمان حيات و زنده بودن؟ فرمودند: چه در زمان حيات ما باشد; و يا پس از مرگ. بحارالأنوار، ج 43، ص 185، ح 17
حضرت فاطمه علیها السّلام فرمودند: أبَوا هِذِهِ الاْمَّةِ مُحَمَّدٌ وَ عَلی، یُقْیمانِ أَودَّهُمْ، وَ یُنْقِذانِ مِنَ الْعَذابِ الدّائِمِ إنْ أطاعُوهُما، وَ یُبیحانِهِمُ النَّعیمَ الدّائم إنْ واقَفُوهُما ؛ حضرت محمّد صلی الله علیه و آله و علی علیه السلام، والِدَین این امّت هستند، چنانچه از آن دو پیروی کنند، آنها را از انحرافات دنیوی و عذاب همیشگی آخرت نجات میدهند و از نعمتهای متنوّع و وافر بهشتی بهرهمندشان میسازند. بحارالأنوار، ج 23، ص 259، ح 8
امام کاظم علیه السّلام فرمودند: کانَ النَّبىُّ صلى الله علیه و آله اِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلى رُؤوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ؛ هرگاه صبح مى شد، پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله دست نوازش بر سر فرزندان و نوه هاى خود مى کشیدند. عدة الداعى، ص 79.
