در نگاه اول بيشتر به يك ترفند گرافيكي شباهت دارد؛ تصويري كه نيمي سفيد است و نيمي تمامرنگي. انگار با استفاده از نرمافزاري خاص دو تصوير متفاوت را به دقت به هم چسبانده باشند اما داستان اين نيست. اين تصوير عجيب نمايي از يك اتاق است؛ اتاقي خاص در يك هتل كه نيمي از آن آشفتگي و هنر خياباني را به تصوير كشيده و نيمي ديگرش به سبكي مينيمال و با رنگهاي سرد طراحي شده است. پاول وتروف اوكرايني تمامي اين طرحهاي رنگ به رنگ را با اسپري كار كرده و البته با دقتي كه اين روزها خيليها را انگشت به دهان باقي گذاشته است. او چطور توانسته خط جداكننده اتاق را با اين دقت درآورد؟ اين سوالي است كه خيليها با ديدن تصوير اين اتاق خاص از خودشان ميپرسند. البته وتروف خودش جواب اين سوال را داده: «به سختي و با دقت!» پاول وتروف معتقد است نيمه رنگي در اتاق نشاني از پويايي رنگهاست و نيمه سفيدش نشاني از آرامش. او معتقد است اين سبك طراحي را ميتوان در هر خانهاي استفاده كرد؛ تلفيقي از شلوغي خياباني و آرامش محض پناهگاه. هنرمند اوكرايني تركيب نيمهرنگي و نيمه سفيد را حتي در طراحي لوازم خواب هم رعايت كرده است. به رويه بالش و ملحفه تخت دقت كنيد؛ نصف بالش سفيد است و نصف ديگرش رنگي. نمايي كه كار عجيب هنرمند اوكرايني را بيشتر بروز ميدهد، خط مياني است كه سفيدي و رنگها را از هم جدا كرده. دقت وتروف در دو نيم كردن فضاها مدتهاست كه هنر او را سر زبانها انداخته است. كتابها هم در اتاق عجيب هتل اوكرايني از نقشه دو نيمه سفید و رنگي شدن در امان نبودهاند؛ تعدادي كه بايد در نيمه سفيدرنگ قرار ميگرفتند جلدي سفيد دارند و باقي به حال خود باقي ماندهاند. تابلوي اتاق و حتي كاكتوس مصنوعي دكوري هم دو نيم شدهاند. گرافيتي وحشت و آرامش یک آرتیست فرانسوی برای اولین بار ایده نصف کردن دیوار را در یک هتل اجرا کرد. هنرمند اوكرايني با طراحي خاصش براي اتاق يك هتل حسابي سروصدا راه انداخت. خيليها مشتري كارهاي او شدند و از سرتاسر دنيا متقاضي براي داشتن اتاقي با دو نيمه خاص پيدا شد. اين وسط اعتراف پاول وتروف درباره طراحيهايش هم عجيب به نظر ميرسد. هنرمند صادقانه در اولين مصاحبهاش اعلام كرد ايده طراحي اتاق دو نيمه سفيد و رنگياش را از «تيلت» هنرمند مشهور فرانسوي گرفته است؛ همان کسی كه زماني با طراحي اتاق وحشت در يكي از هتلهاي فرانسه طراحي پستمدرن را به حد نهايت خودش رسانده بود. ايده اصلي ساختن اتاق وحشت را تيلت اولينبار در يك هتل قديمي پياده كرد؛ جايي كه اصلا قرار نبود سكنهاي داشته باشد و او بهراحتي همه اتاق را خراب كرد و از نو ساخت و طرحهاي عجيب و غريبش را روي آن كشيد. بعد از اينكه سروصداي كار خاص آقاي خاص بلند شد، آن وقت تازه مشتريها از راه رسيدند که اولينشان هم مدير هتل اويكس مارسي بود. تيلت براي تبديل اتاق به دو نيمه رنگي و سفيد ايده خاصي داشت: «من تصميم گرفتم نيمي از اتاق را با هر تصوير و نوشتهاي كه در خيابانهاي مارسي پيدا ميشد، رنگآميزي كنم. اينطوري هر كسي كه بهعنوان مهمان به اين اتاق ميآمد ميتوانست با تصاوير بفهمد كه در فرانسه به ظاهر آرام چه خبر است. آن طرف را هم سفيد باقي گذاشتم؛ سفيد و دستنخورده. اينطوري هر كسي كه دوست داشت خودش را گول بزند و باور كند كه فرانسه آرام است، ميتوانست آرام بگيرد. اين داستان زندگي ماست؛ نيمي آرام و نيمي پرتنش.» اوج هنر تيلت را خيليها در طراحي اين نخ سيگار ديدهاند؛ اينكه هنرمند به عمد سيگاري را روي ميز دكوري گذاشته و به عمد آن را هم به دو نيمه سفيد و رنگي تقسيم كرده است. «كشيدن سيگار هم دو نيمه دارد؛ نيمي از پكهاي بزرگ و نيمي ديگر وحشت و ترس.» هتل اويكس مارسي بيشتر از پنج خواب ندارد كه البته هر كدامشان به يك شكل تزيين شدهاند. در اين هتل رسم بر اين است كه هر سال مشهورترين هنرمندان دنيا دست به بازسازي و طراحي اتاقها ميزنند. درواقع صاحبان هتل هر سال از هنرمندان، طراحان، گرافيستها و نقاشان مختلف دعوت ميكنند براي اتاقهايشان فضايي فوقالعاده و جوي متمايز درست كنند. اين تصاوير يكي از اتاقها با طراحي خاص يكي از هنرمندان فرانسوي است كه البته تا سال بعد بيشتر دوام ندارد!
