انضباط در فوتبال از شاخصه های موفقیت است. برای بازیکن، مربی و حتی مدیریت باشگاه. این شاخصه اما در فوتبال ایران که نام حرفه ای را با خود به یدک می کشد، قریب به اتفاق اوقات رعایت نمی شود. نه بین بازیکنان ، نه مربیان و نه باشگاه ها! به گزارش "ورزش سه"، بی نظمی در تمام ارکان فوتبال ایران مشاهده می شود. نتیجه اش هم این می شود که یک بازیکن که تحت قرارداد یک باشگاه است و به این قرارداد متعهد، مدتی طولانی در تمرین تیمش شرکت نمی کند و مدیر باشگاه هم نه حرفی از جریمه می زند و نه بحث بی انضباطی بازیکنش را تایید می کند! بی خبری مهمترین جمله ای است که این روزها از زبان مدیرعامل سپاهان شنیده ایم. آن هم مقابل سوالی در مورد غیبت طولانی مدت کاپیتان محبوب این تیم. محرم نویدکیا چند روز که نه، چند هفته ای است که تمرینات سپاهان را تحریم کرده است. به چه بهانه ای کسی نمی داند، فقط خودش می داند و برخی اطرافیانش! او با اینکه قرارداد دارد اما از حضور در تمرین سپاهان سر باز زده. تعهدش را زیر پا گذاشته و در بی خبری مطلق سیر می کند. چه حرفه ای و چقدر منظم! فرسنگ ها آنطرف تر، در جنوب غربی اروپا و ایالت کاتالونیا، ستاره ای به نام لیونل مسی همه را انگشت به دهان می کند. با نبوغش ، خلاقیت مثال زدنی اش و البته انضباطش. وقتی فصل 2015-2014 به پایان می رسد، مستقیم به کوپا امریکا می رود. بدون روزی و حتی ساعتی استراحت و پس از حضور در 4 جام طاقت فرسای لالیگا، کوپا دل ری، چمپیونزلیگ و سوپرجام اروپا. در کوپا امریکا برای آرژانتین بازی می کند و با آلبی سلسته تا فینال هم پیش می رود. یعنی در حدود دو هفته 6 بازی انجام می دهد و سپس پس از چند روز استراحت به کاتالونیا باز می گردد. کادر فنی بارسلونا برای ستاره تیمشان یک مرخصی طولانی مدت در نظر گرفته بودند. مسی اما بلافاصله پس از پایان اردوی بارسلونا در امریکا و آغاز تمرینات این تیم در اسپانیا، به دوران استراحت خود پایان می دهد و راه بارسلونا را پیش می گیرد تا همراه سایر بازیکنان دورن آماده سازی اش را آغاز کند. مسی چهار روز زودتر از تاریخ پایان مرخصی اش در تمرینات بارسلونا رویت می شود. همراه با خاویر ماسکرانو، همبازی اش در بارسلونا و تیم ملی آرژانتین! دوباره فرسنگ ها اینطرف تر می آییم. از اسپانیا به ایران، از کاتالونیا به اصفهان. محرم نویدکیا را کشف نمی کنیم. نه خودش را و نه رازهایش را. او تمرین نمی کند، او از تعهدش عبور می کند، بدون بهانه ای منطقی. باشگاه واکنشی نشان نمی دهد و این همان تفاوت معروف است. تفاوت از زمین تا آسمان است. میان باشگاهی حرفه ای و باشگاهی آماتور. میان بازیکنی حرفه ای و بازیکنی که حتی اولین شاخصه حرفه ای گری را فراموش کرده است. شاخصه ای به نام انضباط!