دفتر اشعار| سيده زهرا يوسفي پور

چه عجیب است:
ـ تو ـ که « ماه » ای،
احساس مرا قدر یک تنگ می خواهی!
ـ او ـ که « ماهی » است،
احساس مرا قدر آسمان می خواهد!
..و عجیب تر اینکه:
این برای هر دو تان هیچ عجیب نیست!

 

از ایــــن روز هــــا
کـــه نقابـــــِ شبـــــ بــــه چهــــره زده انــــد،
انتظــــاری جــــز،
احتکــــارِ ـــ روشنـــــــی ـــ ،
بـــرایِ تاریکـــــی هـــایِ در راهِ فـــــردا،
نمی تـــــوان داشتــــ !

 

... امــــروز
در ایــــن لحظــــه
همیــــن جــــا
چنــــان دلتنگــــــ امـــــ و تنهــــــا! ،
کــــه می خواهمـــــ
دستِــــــ سَـــــرد امـــــ را
بــــه دستــــــِ سایـــــه امــــ داده ،
ســــــویِ
آفتابـــــــ
بدومـــــ !
.. و بغـــــض هــــایِ نشکستـــــه یِ سایــــه امــــ را ،
بـــه ابــــرهــــایِ تیــــره در آسمــــانِ ابـــری بدهمـــــ !
...
بعــــــد همــــــ خودمـــــ
تنهـــــــــایِ تنهـــــــــایِ تنهـــــــــا
ــ حتــــی بـــی سکوتـــــِ مبهمــــــِ یکــــــ سایــــه ــ
بــــه مقصـــــدِ بـــــاران
تــــا ابـــــد قدمـــــ بزنمـــــ !
...

 

انقدر سر به زیری
که سر می خورد
التماس هر نگاهم


هنوز
زود است
برای قضاوت سرنوشت


گاه سر به هوایی خوب است
مسل سرم
که گرم هوای تو نماند...

 

می توان
...مرد بود و
بی زهدان زنانه
تمام نامردمی های جهان را
باردار شد...


... می توان آیا
در اوج بکارت دخترانه
برهنگی روحی را
زنانه باردار شد ؟؟؟