سرمایه گذاری ناسا بر روی شش ایده اکتشافات فضایی مسؤولان ناسا با اعطای بودجه تحقیقاتی به چند شرکت خصوصی با هدف توسعه فناوری های مورد نیاز برای اکتشافات فضایی موافقت کردند. به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، شش ایده خلاقانهای که در فاز دوم برنامه مفاهیم پیشرفته نوآورانه ناسا (NIAC) انتخاب شدند، طیف متنوعی از فناوریهای مورد نیاز برای حوزه اکتشافات فضایی در آینده را در بر می گیرند. یکی از این ایده ها مربوط به تراستر لیزری برای فضاپیماها و طرح دیگر شامل توسعه ربات های کوچک با قابلیت اکتشاف بر سطح سیارات و قمرهای آنها است. «مایکل گازاریک»، مدیر بخش فناوری فضایی ناسا تأکید می کند: این ایده های خلاقانه مسیر را برای اکتشافات فضایی در آینده و درک بهتر کائنات هموار می کنند و با آغاز فاز دوم تحقیقات، این ایده ها به واقعیت نزدیک تر می شوند. در فاز دوم مطالعات، بودجه 500 هزار دلاری از سوی ناسابرای توسعه فناوری های در دو سال آینده اعطا می شود. بر اساس اعلام ناسا، بیشتر این ایده ها در مراحل اولیه قرار دارند و دست کم یک دهه تا استفاده از آنها در یک مأموریت فضایی زمان نیاز است.
بررسی چهار سایت فرود برای مأموریت مریخ 2016 محققان ناسا در حال بررسی چهار گزینه سایت فرود کاوشگر جدید مریخ در سال 2016 هستند. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، کاوشگر سه پا InSight Mars lander با هدف بررسی هسته سیاره سرخ، ماه مارس سال 2016 میلادی راهی فضا شده و شش ماه بعد بر سطح این سیاره فرود خواهد آمد. «مت گلومبک» از محققان زمین شناسی آزمایشگاه پیشرانه جت (JPL)ناسا و سرپرست تیم بررسی سایت های فرود تأکید می کند: در حال حاضر چهار سایت فرود ایمن برای این کاوشگر در نظر گرفته شده است که عمدتا صاف، دارای سنگ های اندک و شیب بسیار کم هستند. مأموریت کاوشگر InSight با بودجه 425 میلیون دلاری با هدف تعیین جامد یا مایع بودن هسته مریخ و علت فقدان صفحات تکتونیکی بر روی پوسته این سیاره عنوان شده است. چهار گزینه در نظر گرفته شده برای فرود این کاوشگر در نزدیک یکدیگر و در منطقه استوایی مریخ موسوم به Elysium Planitia قرار دارند. بر روی نقشه ناسا، سایت های احتمالی فرود در شمال دهانه گیل در نزدیکی محل فرود مریخ نورد کنجکاوی و شمال غرب دهانه گوسف در نزدیکی محل فرود مریخ نورد روح واقع شده اند. محققان ناسا برای بررسی این سایت ها از مدارگرد اکتشافی مریخ (MRO) استفاده کرده و تصمیم نهایی را در این خصوص اتخاذ می کنند. «بروس براندت» محقق اصلی این پروژه خاطر نشان می کند: اهداف علمی مأموریت کاوشگر InSight مربوط به منطقه خاصی از مریخ نیست و تمرکز اصلی در این مأموریت تنها مطالعه دقیق هسته سیاره است. علت انتخاب منطقه Elysium Planitia برای محل فرود، شانس بالای موفقیت مأموریت این کاوشگر برای بررسی هسته سیاره عنوان شده است؛ همچنین فرود کاوشگر در نزدیکی خط استوای مریخ، نور مورد نیاز برای شارژ شدن آرایه های خورشیدی را تضمین می کند. این کاوشگر مجهز به لرزه سنج و میله حفاری است که تا عمق 2.7 تا 4.5 متری داخل سیاره نفوذ می کند؛ محققان امیدوارند در این مأموریت به درک بهتر ساختار سنگی این سیاره دست پیدا کنند. مأموریت InSight یکی از چندین مأموریت ناسا برای بررسی مریخ محسوب می شود؛ مدارگرد جدید Maven اواخر سال 2013 با هدف بررسی جو سیاره سرخ راهی فضا خواهد شد. مریخ نورد جدید نیز بر پایه مریخ نورد کنجکاوی طراحی شده و تا سال 2020 راهی این سیاره خواهد شد؛ آژانس فضایی اروپا (ESA) نیز برنامه پرتاب مدارگرد جدید و یک مریخ نورد را در قالب برنامه ExoMars در نظر گرفته است. نقشه ناسا از سایت های فرود احتمالی کاوشگر InSigh طرحی از کاوشگر سه پای InSight در حال بررسی هسته مریخ
ارسال کاوشگر جدید ناسا به ماه برای بررسی پدیده طلوع غبار یک موشک بدون سرنشین مینیاتور 5 صبح امروز (شنبه) از ساحل ویرجینیا به همراه یک ماهواره کوچک علمی ناسا به سوی ماه ارسال شد. به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، فضاپیمای «کاوشگر محیط غبار و جو ماه(LADEE)» برای بررسی طلوع غبار از سطح ماه که فضانوردان ماموریت آپولو دههها پیش آنرا گزارش کرده بودند، طراحی شده است. به گفته کارشناسان ناسا، برای نخستین بار پس از 40 سال این فضاپیما امکان بررسی این معما را فراهم خواهد کرد. این فضاپیما از مدار با ارتفاع حدود 50 کیلومتری از سطح ماه به بررسی بستههای رقیق گاز در اطراف این قمر خواهد پرداخت. این جو نازک که حاوی آرگون، هلیوم، سدیم، پتاسیم و عناصر دیگر بوده، ممکن است از نشانههایی در مورد چگونگی ورود آب در دهانههای مناطق قطبی ماه برخوردار باشد. سفر 30 روزه LADEE به ماه در ساعت 3:27 بامداد با پرتاب موشک پنج مرحلهای مینیاتور که اولین پرواز آن محسوب میشود، آغاز شد. سه مرحله اول این موشک شامل موتورهای موشک بالستیک قارهپیمای از خدمت خارج شده و دو مرحله بعدی شامل موتورهای تجاری است. این پرتاب اولین ماموریت فضای عمیق فرودگاه فضایی ویرجینیا در تاسیسات پروازی جزیره والوپس ناسا محسوب میشود. سفر یک ماهه این فضاپیما به ماه شامل سه سفر بسیار بیضوی در اطراف زمین است، به شکلی که در آخرین گردش به اندازهای دور شده باشد که توسط گرانش ماه به سمت آن کشیده شود. به محض ورود LADEE در مدار ماه، دانشمندان به بررسی سه تجهیزات این فضاپیما و آزمایش یک پیشساخت سیستم ارتباط لیزر نوری خواهند پرداخت. انتظار میرود که عملیات علمی از ماه نوامبر آغاز شود. این ماموریت 280 میلیون دلاری قرار است شش ماه به طول بینجامد.
بروز مشکل تجهیزاتی در کاوشگر ماه ناسا کاوشگر رباتیک جدید ناسا که بامداد روز گذشته (شنبه) از ویرجینیا بر روی یک موشک مینیاتور پنج به سمت ماه ارسال شده بود، با مشکل تجهیزات مواجه شده است. به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، فضاپیمای «کاوشگر محیط غبار و جو ماه(LADEE)» که قرار است به بررسی جو و غبار این قمر بپردازد، با مشکل تجهیزات مواجه شد که به گفته کارشناسان ناسا در دو تا سه هفته آینده رفع خواهد شد. چرخهای واکنش LADEE برای راهنمایی فضاپیما در جهت خاص و تثبیت آن که پس از جدا شدن از مرحله نهایی موشک با سرعت فوقالعادهای میچرخید، باز شدند. اما رایانه بطور خودکار و احتمالا به دلیل جریان مازاد چرخها را خاموش کرد. محققان بر این تصورند که احتمالا چرخها با سرعت زیادی میچرخیدند. سفر یک ماهه این فضاپیما به ماه شامل سه سفر بسیار بیضوی در اطراف زمین است، به شکلی که در آخرین گردش به اندازهای دور شده باشد که توسط گرانش ماه به سمت آن کشیده شود. انتظار میرود فضاپیمای LADEE که به اندازه یک خودروی کوچک بوده، در تاریخ شش اکتبر(14 مهر) به ماه برسد. دانشمندان قصد دارند ترکیب جو ظریف ماه را شناخته و تغییرات آن در طول زمان را بررسی کنند. از دیگر معماهای مورد بررسی در این ماموریت که چندین دهه محققان را به فکر فروبرده، این است که آیا غبار از سطح ماه برمیخیزد. این ماموریت 280 میلیون دلاری شش ماه طول کشیده و با یک شیرجه انتحاری در ماه پایان خواهد یافت.
سه سیارک برای میزبانی فضانوردان تا 2021 نامزد شدند ناسا فهرستی از سیارکهای منتخب برای انجام مأموریت شکار یک سیارک و کشیدن آن به مدار ماه را اعلام کرد. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در پروژه رباتیک شکار سیارک ناسا، سنگ فضایی با عرض هفت متر با استفاده از یک فضاپیمای رباتیک شکار شده و به مدار ثابت ماه منتقل میشود. با قرار گرفتن سیارک در این مدار، فضانوردان میتوانند تا سال 2021 میلادی از طریق سیستم پرتاب فضایی (SLS) و با کمک کپسول فضایی اوریون به سیارک سفر کرده و تحقیقات خود را بر روی آن آغاز کنند. پیش از این فهرستی شامل 14 سیارک بالقوه مناسب برای اجرای این پروژه توسط محققان شناسایی شده بود و ناسا از بین این سیارک ها، سه گزینه مناسب تر را انتخاب کرد. «پاول کوداسی» از محققان ارشد دفتر برنامه اشیاء نزدیک به زمین ناسا تأکید میکند: فرصت کافی برای تعیین اندازه دقیق تمامی 14 سیارک نداشتیم و با انتخاب این سه سیارک، تحقیقات تکمیلی در خصوص آنها طی سال 2014 میلادی انجام خواهد شد. در صورت نتیجه بخش بودن تحقیقات، مناسبترین گزینه برای نخستین سفر اکتشافی فضانوردان به یک سیارک تا سال 2016 میلادی تعیین خواهد شد. بودجه اولیه تحقیقات 100 میلیون دلار و بودجه کلی پروژه 2.6 میلیارد دلار تعیین شده است؛ ناسا تاکنون بیش از 400 طرح تحقیقاتی برای مأموریت شکار سیارک ها دریافت کرده است.
دانشمندان آمریکایی کنفرانس ناسا را بایکوت کردند! » سرویس: علمي و فناوري - علمي کد خبر: 92071610187 سهشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۲ - ۰۷:۵۶ گروهی از دانشمندان آمریکایی در اعتراض به ممنوعیت حضور محققان چینی در کنفرانس ناسا، حضور در این کنفرانس را بایکوت کردند. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مرکز تحقیقات فضایی Ames ناسا در کالیفرنیا ماه نوامبر (آبان ماه) میزبان شماری از محققان آمریکایی و تیمهای بینالمللی حاضر در برنامه تلسکوپ فضایی کپلر خواهد بود. اما بر اساس تصمیم ناسا، محققان چینی از جمله افراد شاغل در دانشگاه ها و موسسات علمی آمریکا اجازه حضور در این کنفرانس را ندارند. ناسا علت عدم پذیرش محققان چینی را بدلیل قانون ی تصویب شده در مارس 2011 عنوان می کند که بر اساس آن، استفاده از بودجه دولت برای میزبانی از اتباع چین در مراکز ناسا را ممنوع اعلام میکند. اما نحوه برخورد ناسا با محققان چینی با اعتراض گسترده دانشمندان آمریکایی مواجه شده است. چهره های شناخته شده در حوزه تحقیقات سیارات بیگانه از جمله «دبرا فیشر» سرپرست تیم تحقیقاتی دانشگاه ییل و پروفسور «جف مارسی» از اساتید نجوم دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و یکی از نامزدهای احتمالی دریافت جایزه نوبل فیزیک در حوزه کشف سیارات بیگانه،حضور در کنفرانس ناسا را بایکوت کردهاند. «کریس لینتوت» از اخترشناسان دانشگاه آکسفورد که از شنیدن این خبر شوکه شده است، تأکید می کند: تیم مأموریت کپلر باید این کنفرانس را به مکان دیگری منتقل کند و امیدوارم تا انجام این اقدام، همه محققان حضور در کنفرانس ناسا را بایکوت کنند.
تغییر محل پارک فضاپیمای سایوز برای ورود خدمه جدید » سرویس: علمي و فناوري - فناوري کد خبر: 92081106457 شنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۳ سه خدمه مستقر در ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) با جدا کردن کپسول سایوز و انتقال آن به بخش دیگر ایستگاه، آماده الحاق کپسول فضایی جدید سایوز میشوند. به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، فئودور یورچیخین فرمانده ایستگاه فضایی، کارن نیبرگ فضانورد ناسا و لوکا پارمیتانو فضانورد ایتالیایی از آژانس فضایی اروپا روز جمعه اول نوامبر (10 آبان) اقدام به تغییر محل پارک فضاپیمای سایوز کردند. فضاپیمای سایوز TMA-09M از ماژول Rassvet جدا و با چرخش در فضا، مجددا به ماژول Zvezda در سمت رو به زمین ایستگاه ملحق شد. تغییر پارکینگ فضایی با هدف آمادگی مراحل الحاق کپسول فضایی جدید سایوز انجام شد. فضاپیمای سایوز TMA-11M حامل سه خدمه جدید: ریک ماستراچیو فضانورد ناسا، کوئیچی واکاتا از آژانس اکتشافات هوافضا ژاپن و میخائیل تورین کیهان نورد روس در تاریخ هفتم نوامبر (16آبان) در مدت زمان پنج ساعت پس از پرتاب از پایگاه فضایی بایکنور قزاقستان از طریق ماژول Rassvet به ایستگاه ملحق خواهد شد. با پیوستن این سه فضانورد جدید، بمدت چند روز مجموعا 9 فضانورد بطور همزمان در ISS حضور خواهند داشت. علاوه بر انتقال خدمه جدید، مشعل بازی های المپیک زمستانی 2014 سوچی روسیه نیز به فضا منتقل شده و توسط سرگئی ریازانسکی و اولگ کوتوف، کیهان نوردان روس بطور نمادین برای اولین بار در یک پیادهروی فضایی حمل میشود. این مشعل در تاریخ 10 نوامبر (19 آبان) با فضاپیمای سایوز TMA-09M و به همراه فئودور یورچیخین، کارن نیبرگ و لوکا پارمیتانو به زمین باز خواهد گشت.
فیروز نادری درپی درگذشت نخستین دانشمندایرانی ناسا: غفاری، غولی در جامعه علمی ایران بود » سرویس: علمي و فناوري - علمي کد خبر: 92081911747 یکشنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۲ - ۰۰:۴۰ در پی درگذشت استاد ابوالقاسم غفاری، نخستین دانشمند ایرانی ناسا و تنها دانشمند خارجی ماموریت «آپولو»، دکتر فیروز نادری، مدیر ایرانی آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا در پیامی کوتاه از وی به عنوان غولی در جامعه علمی ایران یاد کرد که میراثی افتخارآمیز را برای ما به یادگار گذاشته است. به گزارش خبرنگار علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، دکتر غفاری، استاد سابق دانشگاه های «هاروارد» و «پرینستون» و چهره پیشگام ایرانی در حوزه فضا، هفته گذشته در 106 سالگی در آمریکا درگذشت. این استاد پیشکسوت ریاضی که دانش آموخته دانشگاه «سوربون» فرانسه بود به همراه «مرحوم دکتر محسن هشترودی» از جمله نخستین دانشمندان ایرانی بودند که به عنوان محقق «فولبرایت» در «دانشگاه هاروارد» فعالیت داشتند. در اوایل دهه 1950، این محقق ایرانی همزمان با حضور «انشتین» در مؤسسه مطالعات پیشرفته «دانشگاه پرینستون» زیرنظر «رابرت اوپنهیمر» در زمینه «تئوری میدان منسجم جاذبه و الکترومغناطیسی» تحقیق میکرد. وی در پروژه آپولو (سفر به ماه) در محاسبات نحوه بازگرداندن ایمن فضاپیما از ماه همکاری داشت و در پی موفقیت ماموریت موفق به دریافتنشان ویژه از رییس جمهور وقت امریکا شد. دکتر فیروز نادری، مدیر ایرانی اکتشافات منظومه شمسی آژانس فضایی امریکا و برنده عالیترین نشان افتخار این سازمان در یادداشتی که در پی درگذشت استاد غفاری در پاسخ به خبرنگار علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) نگاشته، آورده است: « این توفیق را داشتم که چند سال قبل دکتر غفاری را در مراسمی ملاقات و پلاکی را برای قدرشناسی از خدمات قابل توجه او به وی اهدا کنم. او غولی در جامعه علمی ما بود که به او تکیه میکردیم.» نادری اضافه کرد:«همچنان که از فقدان دکتر غفاری در غم و اندوه هستیم، زندگی پربار او را که چنین میراثی را برای ما به یادگار گذاشت، ارج می نهیم.» «دکتر غفاری» که صد و شش سال پیش در تهران متولد شده بود پس از پایان تحصیلات خود در دارالفنون در سال 1929 با یک بورسیهی کامل برای ادامهی تحصیل در رشتهی ریاضیات و فیزیک در «دانشگاه نانسی» فرانسه به آن کشور اعزام شد. وی مدرک دکتری خود را از «دانشگاه سوربن» دریافت کرد. در سال 1936 وی در «رصدخانهی پاریس» در حوزهی «مکانیک فلکی» فعالیت میکرد که اساس کار بعدی وی محاسبهی این مطلب بود که چه مقدار نیرو برای پرتاب کردن یک راکت به مدار اطراف کرهی ماه بدون خطا کردن مورد نیاز است. «غفاری» در سال 1937 برای تدریس در دانشگاه تهران به ایران بازگشت. وی از سال 1938 تا 1941 خدمت سربازی خود را انجام داد که طی آن به سطحبندی اراضی شمال تهران برای آمادهسازی آن برای ارتش اشتغال داشت. در سال 1950 بهدعوت «دانشگاه هاروارد» و بهعنوان محقق «فولبرایت» (بورسیهی بینالمللی از کشورهای خارجی) بهعنوان استادیار پژوهشی در زمینهی «معادلات دیفرانسیل» و در ادامه در زمینهی «دینامیک گازی» فعالیت کرد. پس از پایان جنگ جهانی، وی در زمینهی تحقیقات دایما به انگلیس و امریکا سفر میکرد. در اوایل دههی 1950، این محقق ایرانی در مؤسسه مطالعات پیشرفته «دانشگاه پرینستون» در زمینهی «تئوری میدان منسجم جاذبه و الکترومغناطیسی» تحقیق میکرد و ارتباط خوبی با «رابرت اوپنهیمر»، دانشمند برجسته و رییس این موسسه داشت. «دکتر غفاری» در سال 1956 برای کسب پستی در بخش ریاضیات ادارهی ملی استانداردهای امریکا به آن کشور سفر کرد و برای همیشه ماندگار شد. بخشی از کارهای وی در آنجا شامل «محاسبات حرکت ماهوارههای زمینی مصنوعی» بوده است. در سال 1962، ادارهی استانداردها به «غفاری» مجوز آغاز کار در آژانس فضانوردی امریکا (ناسا) بهعنوان یک مشاور پارهوقت برای «مرکز پرواز فضایی گودارد» را اعطا کرد. گفته می شود «غفاری» اولین ایرانی شاغل در آژانس فضانوردی امریکا (ناسا) بوده است. از سال 1964، سه سال در برنامهی فضایی سرنشیندار و وقتی پروژههای وی در سازمان به پایان رسید دانشمند تمام وقت در «ناسا» شد و در آنجا بر روی مأموریتهای 11 و 12 آپولو مشغول بهکار شد. مسؤولیت اصلی وی این بوده است که مشخص کند چطور یک راکت به ماه فرستاده میشود. وی باید جاذبهی زمین و جاذبهی ماه را محاسبه کرده و حساب میکرد که چه مقدار و چگونه اصلاحات میان دورهای قدرتمند برای استقرار یک راکت در مدار اطراف ماه مورد نیاز است. یک اشتباه کافی بود تا راکت با ماه تصادم کند و یا از مدار خارج شده و به اعماق فضا بیافتد. همچنین برای برنامهی فضایی سرنشیندار وی باید بازگشت دوباره راکت را نیز محاسبه میکرد. در سال 1969، «غفاری» و دستیاران وی در بخش مأموریتهای آپولو از سوی رئیس جمهور وقت امریکا برای خدماتشان در مأموریت آپولو 11 مدال دریافت کردند. «غفاری» برای مشارکتهای ویژهی خود در تحصیلات هوا، فضا در طول اولین دههی اکتشافات فضایی در سال 1970 از سوی «مرکز پرواز فضایی گودارد» در «آژانس فضانوردی امریکا (ناسا)» جایزه دریافت کرد. وی در سال 1972 سه سال پس از اینکه «برنامهی آپولو» انجام شد و نخستین فضانوردان به کرهی ماه رفتند و بهسلامت بازگشتند از «ناسا» بازنشسته شد.
ناسا به دنبال پیکر متلاشیشده «آیسان» » سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان کد خبر: 92091711553 یکشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۲ - ۰۹:۴۵ با وجود تخمین 90 درصدی نابودی دنبالهدار آیسان در پی اقدام انتحاری نزدیک شدن به جو خورشید، ناسا قصد دارد با کمک تلسکوپهای پرقدرت و فضاپیماهای مختلف، جستوجو برای یافتن بقایای احتمالی این دنبالهدار را آغاز کند. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آیسان (ISON) با نام رسمی C/2012 S1 که به دنبالهدار قرن نیز شهرت دارد، روز پنجشنبه 28 نوامبر (هفتم آذر) در یک اقدام انتحاری با سرعتی بالغ بر 350 کیلومتر در ثانیه، از فاصله 1.2 میلیون کیلومتری جو خورشید عبور کرد که این اقدام باعث متلاشی شدن هسته یخی دنبالهدار شد. اغلب اخترشناسان بر این باورند که آیسان در نتیجه تحمل حرارتی بالغ بر 2760 درجه سانتیگراد بطور کامل نابود شده است؛ با این حال ناسا قصد دارد دور جدید تحقیقات خود را با هدف یافتن پارههای دنبالهدار که احتمالا نجات پیدا کردهاند، طی هفتههای آتی آغاز کند. تخمین زده میشود که از هسته یک کیلومتری آیسان، احتمالا خرده سنگهای 10 متری نجات پیدا کرده باشند. ناسا قصد دارد از دوربینهای پر قدرت فضاپیمای STEREO، فضاپیمای MAVEN که به تازگی با هدف بررسی جو مریخ راهی فضا شده است و تسهیلات تلسکوپ مادون قرمز (IRTF) در هونولولو برای یافتن بقایای احتمالی دنبالهدار استفاده کند. در بازه زمانی اواسط تا اواخر ماه جاری میلادی (دسامبر) ناسا با استفاده از تلسکوپهای هاب ل و چاندرا، جستجوهای عمق فضا را با هدف یافتن بقایای احتمالی دنبالهدار آیسان آغاز خواهد کرد؛ تلسکوپ اسپیتزر نیز از اوایل سال 2014 میلادی به این تحقیقات می پیوندد. با این حال «گرهارد شووم» مدیر بخش عملیات علوم منظومه شمسی در آژانس فضایی اروپا (ESA) معتقد است که اخترشناسان هیچ شانسی برای مشاهده مجدد آیسان ندارند و این دنبالهدار درخشان در نتیجه نزدیک شدن به خورشید بطور کامل نابود شده و بقایایی از آن به جای نمانده است.
نقشه بادهای سراسر زمین در مدل جدید ناسا » سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان کد خبر: 92091006631 یکشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۲ - ۰۹:۵۹ ناسا با استفاده از یک مدل ریاضیاتی، نقشهای از بادهای سراسر زمین را ارائه داده است. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، دانشمندان با استفاده از این مدل که نمایشدهنده حرکت بادها و دیگر پدیدههای جوی بر روی زمین از ماه مه 2005 تا مه 2007 بوده، شبیهسازی کاملی را ارائه کردهاند. به گفته بیل پونام، یکی از خالقان مدل مزبور، ایده وی و همکارانش ارائه نسخهای با تفکیکپذیری بالا از آنچه جو در هر زمانی ممکن است به نظر برسد، بوده است. در این نقشه بادهای سطحی و بادهایی که انسانها حس میکنند، به رنگ سفید نشان داده شده است. دایرههای سفید و روشن بر فراز اقیانوس اطلس و دریای چین، گردبادها هستند. همزمان، خطوط رنگی نشاندهنده بادهای سطح بالاتر در ارتفاعی حدود 10 کیلومتری بالای سطح دریاست. رنگهای بادهای سطوح بالاتر، نشاندهنده سرعت آنها هستند که طیفی از صفر تا 175 متر در ثانیه را نشان میدهند؛ در این میان، بادهای قرمزرنگ از بالاترین سرعت برخوردارند. ماهوارههای ناسا مقادیر کافی از دادههای دنیای واقعی در خصوص بادها و دیگر پدیدههای جوی کره زمین را جمعآوری میکنند. این دادهها روزی چهار بار در مدلی موسوم به «مدل سیستم مشاهده زمین گودارد» (GEOS-5) قرار داده میشود. محاسبات اضافی سپس به پرکردن باریکههای زمین که ماهوارهها آنها را پوشش نمیدهند، کمک میکند. مدل GEOS-5 همچنین دماهای سطحی بر روی زمین و حرکت غبار، بارشها، شوری دریا، کربن و سولفاتها را در سراسر زمین مدلسازی میکند. انتهای پیام Click here to view the original image of 800x420px. نقشه بادهای زمین
