اگر شما بمب افکن های جنگ جهانی دوم مانند B-25 یا B-17 ، یا اگر هواپیما های باربری مانند DC-3 را دیده باشید شما با چیزی آشنا می شوید که موتور ستاره ای نامیده می شود . بیشتر هواپیما ها در زمان جنگ جهانی دوم استفاده می شدند ، دارای موتور های خیلی قدرتمند ستاره ای هستند که ملخ هواپیما را می چرخاند. در این مقاله ما یاد خواهیم گرفت که موتور های ستاره ای چطور کار می کنند ، چه چیز های آنها را از ساختار موتور های دیگر متفاوت می سازد و چرا آنها برای هواپیما مناسب هستند. موتور های ستاره ای در نوع سه و نه پیستونی وجود دارند . موتور ستاره ای همانند هر نوع موتور چهار زمانه پیستونی ، پیستون ها ، سوپاپ ها و شمع دارد . تفاوت بزرگ آن در میل لنگ است . در عوض استفاده از یک شفت بلند در ماشین های چند سیلندره در آن توپی وجود دارد که همه شاتون های پیستون ها به توپی وصل شده اند . یکی از شاتون ها ثابت است که به آن شاتون اصلی (Master Rod ) گفته می شود و بقیه شاتون ها به انتهای چند ضلعی شاتون اصلی وصل می شوند که به آنها شاتون های اتصال (Articulating Rods) گفته می شود که باعث چرخش میل لنگ و حرکت پیستون ها می شود . موتور های ستاره ای چندین مزایا برای هواپیما دارند : • آنها می توانند توان زیادی تولید کنند . یک نوع موتور ستاره ای (نمونه زیر) در یک هواپیمای B-17 با نه سیلندر و حجم 1800 اینچ مکعب ( 29.5 لیتر) ، 1200 اسب بخار توان تولید می کند . • rpm ماکزیمم (دور در دقیقه) موتور های ستاره ای نسبتاً پایین است بنابراین آنها می توانند بدون هر نوع کاهش دنده ای ملخ هواپیما را بچرخانند . • همه پیستون ها این هواپیما با سیستم هوا خنک کن سرد می شوند که نسبت به سیستم های آب خنک کن وزن کمتری دارند . اوج استفاده از موتور های ستاره ای در طول جنگ جهانی دوم بود . امروزه موتور های ستاره ای یافت می شود ولی متداول نیستند . بیشتر هواپیما های امروزی اغلب از ساختار موتور های سنتی (مانند موتور های چهار سیلندر تخت) یا موتور های توربین ی گازی جدید استفاده می کنند . توربین های گازی نسبت به موتور های ستاره ای که برای تولید توان استفاده می شوند، سبکتر هستند. سنترال کلوب
