1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

اکسیژن هایپرباریک ، افقی جدید در درمان برخی سرطان‌ها

شروع موضوع توسط Mr Perfect ‏24/7/15 در انجمن مهندسی پزشکی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏23/6/15
    ارسال ها:
    4,491
    تشکر شده:
    6,079
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    Engineering Management
    مدیر گروه طب دریایی و هایپربار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارتش از امیدهای جدید برای درمان برخی سرطان‌ها با اکسیژن هایپرباریک خبر داد.

    [​IMG]

    ناخدایکم پزشک دکتر شهرام اولیائی اظهار کرد: آمارها نشاندهنده شیوع بالای انواع سرطان در کشور است و ضروری است یک برنامه راهبردی برای پیشگیری از آن تدوین شود که قطعاً در ذیل سیاست‌های کلی سلامت ابلاغی به آن توجه شده است. از این‌رو با تغییر الگوی زندگی و کنترل آلودگی هوا ، مبارزه با مصرف دخانیات سیگار و قلیان و افزایش سرانه مصرف آبزیان و ماهی و تغذیه مناسب خصوصاً با استفاده از غذاهای سالم در رژیم غذایی و البته توسعه فرهنگ ورزش همگانی ‌، می توان امیدوار بود از شیوع انواع سرطان ها به تدریج کاسته شود.

    وی ادامه داد: پزشکی هایپربار کاربردهای فراوانی دارد ؛ به‌ عنوان مثال در درمان بیماری های عفونی مقاوم به درمان مانند زخم های عارضه دار زخم پای دیابتیک که در نتیجه عدم درمان به موقع حتی می‌تواند منجر به قطع عضو شود یا استئومیلیت‌های مقاوم به درمان ، سوختگی های شدید ، اعمال جراحی زیبایی جهت ترمیم سریع و بی عارضه محل برش های ناشی از جراحی و یا بازتوانی سریع ورزشکاران پس از جراحت های ورزشی و اعمال جراحی برای بازگشت سریع آنها به میدان‌های و مسابقات ورزشی کاربرد دارد که همگی مورد تأیید سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) هستند.

    مدیر بخش تحقیقات طب زیرسطحی و هایپربار دپارتمان طب دریایی در ادامه به دستاوردهای جدید در زمینه درمان برخی سرطان‌ها به وسیله اکسیژن هایپرباریک اشاره کرد و گفت: بافت سرطانی اغلب بافتی فقیر از نظر میزان اکسیژن بوده و هایپوکسیک (کم اکسیژن) بودن آن سبب افزایش طول عمر سلول سرطانی ، مقاوم شدن آن جهت رشد در شرایط سخت ، افزایش آنژیوژنزیس یا رگ‌زایی ، افزایش متابولیسم گلیکولایتیک و تسریع روند متاستاز یا گسترش و انتقال سلول های سرطانی به سایر بافت های بدن می‌شود.

    اولیایی افزود: یکی از ویژگی‌های سلول‌های سرطانی ، شاخص میرایی (اندکس آپوپتوزیس) پایین آنها است. در سلول های طبیعی مرحله تولد ، رشد ، بلوغ و پیری و مرگ وجود دارد اما سلول های سرطانی تمایلی به مرگ ندارند ؛ در نتیجه شاخص آپوپتوزیس یا میرایی آنها پایین است و از همین‌رو به سرعت رشد و تکثیر می یابند و سبب اختلال فعالیت بافت‌ها ، ارگان‌ها و بالاخره مرگ بیمار می‌شوند.

    وی ادامه داد: رفتار دوگانه سلول‌های غیر کانسری و کانسری در قبال افزایش اکسیژن بافتی ، یکی از جالب ترین پدیده‌های بیولوژیک است. تحقیقات جدید در مدل‌های حیوانی و انسانی و در محیط‌های آزمایشگاهی و داخل بدن ، نشاندهنده تأثیر متفاوت اکسیژن هایپربار در بافت‌های دچار جراحت ناشی از زخم یا سوختگی و بافت های سرطانی است ؛ به طوریکه در بافت‌های دچار زخم و سوختگی افزایش اکسیژن بافتی سبب ترمیم سریع‌تر زخم و جراحت و سوختگی و نجات سلول و بافت از مرگ می‌شود ؛ حال آنکه با افزایش اکسیژن در برخی بافت‌های سرطانی به وسیله اکسیژن هایپرباریک ، با افزایش اندکس آپوپتوزیس ، مرگ سلول های سرطانی تسریع می‌شود و این به معنی کنترل و کندی رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی در برخی سرطان‌ها نظیر گلیومای مغزی و لوکمی و سرطان پستان در مدل‌های حیوانی است.

    مدیر گروه طب دریایی و هایپربار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا تصریح کرد: با افزایش اکسیژن بافتی در سلول‌های غیر کانسری ، اثر رگزایی یا آنژیوژنز تشدید و برعکس در بافت کانسری تضعیف می‌کند. تاکنون هیچ‌گونه مطالعه‌ای مبنی بر اثرات مضر اکسیژن هایپرباریک بر روند بیماری سرطان منتشر نشده و در مطالعات گذشته و اخیر هیچگونه شواهدی مبنی بر تأثیر اکسیژن هایپربار بر افزایش رشد تومور و یا افزایش تکثیر سلول سرطانی و متاستاز گزارش نشده است اما مطالعات متعدد و تحقیقات جدید بر کاهش تکثیر و رشد توده سرطانی و کاهش آنژیوژنز و کاهش احتمال متاستاز در برخی سرطان ها با استفاده از اکسیژن هایپربار تأکید دارند.

    اولیایی گفت: تحقیقات جدید نشاندهنده افزایش تأثیر شیمی درمانی در برخی سرطان‌ها بلافاصله پس از هایپرباریک اکسیژن‌تراپی است. در برخی مطالعات ، اکسیژن هایپرباریک ، جذب داروی شیمی درمانی مانند 5-FU را افزایش داده است ، زمان استقرار بیولوژیک داروی کربوپلاتین را در بیمار با تومور گلیوما طولانی‌تر کرده و یا در استئوسارکوما تأثیر کربوپلاتین را افزایش داده است.

    وی خاطرنشان کرد: اکسیژن هایپربار دو کاربرد مجزا در رادیوتراپی بیماران سرطانی دارد ؛ نخست در درمان عوارض ناشی از رادیاسیون ، در بیماران کانسرو کاربرد دارد که مورد تأئید FDA یا سازمان غذا و داروی ایالات متحده می باشد و دوم اینکه در افزایش تأثیر رادیوتراپی ، در صورتی که بلافاصله پیش از رادیوتراپی از اکسیژن هایپربار ، خصوصاً در برخی سرطان‌ها مانند تومورهای سر و گردن استفاده شود ، موجب افزایش حساسیت به رادیوتراپی می‌شود. به این ترتیب می‌توان از دُز و شدت و مدت تابش برای کنترل و کاهش عوارض کاست.

    این متخصص طب دریایی افزود: تأثیر اکسیژن هایپربار در درمان تیپ‌ها و ساب‌تایپ‌های مختلف سلول‌های سرطانی و انواع سرطان‌ها متفاوت است ؛ به طوریکه در مطالعات حیوانی تأثیر آن در درمان سرطان سرویکس و مثانه تاکنون مشخص نشده است اما در سرطان پستان که یکی از شایعترین سرطان‌ها و دربرگیرنده‌ 22.8 درصد سرطان‌های شایع در زنان سراسر جهان است ، اکسیژن هایپربار ، اثرات درمانی مطلوب و مؤثری داشته و به تنهایی در مدل‌های مطالعات آزمایشگاهی اثرات پرقدرت جهت جلوگیری از تکثیر سلول های سرطانی از خود نشان داده است یا در سرطان پروستات که دومین سرطان شایع در مردان جهان با 13.6 درصد کل موارد ابتلاست ، استفاده از اکسیژن هایپربار ، موجب کاهش سرعت رشد تومور و افزایش حساسیت به داروهای ضد سرطان مانند تاکسول و دوکسوروبایسین در تجربه آزمایشگاهی محیط خارج از بدن شده است.

    اولیایی تصریح کرد: روزنه‌های امیدبخشی در درمان برخی سرطان‌ها و کنترل سلول‌های سرطانی با استفاده از اکسیژن هایپربار به روی بیماران سرطانی گشوده شده است که به مرور افق دید ما را به این روش درمانی غیرتهاجمی و بی‌خطر و بی‌عارضه و مفید ، روشن‌تر می‌کند و بیماران سرطانی اطمینان داشته باشند که ما در پژوهشکده و مرکز تحقیقات طب دریا ، سطحی ، زیرسطحی و هایپربار نیروی دریایی راهبردی در جهت رسیدن به این افق تلاش کرده و از هیچ کوششی برای کاهش آلام و درد های ایشان فروگذار نمی‌کنیم.
    منبع: ایسنا