1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

سوییچ همه ی کامپیوترهای دنیا در مقابل مغز انسان

شروع موضوع توسط Mr Perfect ‏17/7/15 در انجمن مهندسی پزشکی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏23/6/15
    ارسال ها:
    4,491
    تشکر شده:
    6,079
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    Engineering Management
    در طی تحقیقاتی که بر روی گونه جدیدی از تصویربرداری توسط پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه آستنفورد انجام شد دریافتند که مغز انسان بیشتر از مجموع تمام رایانه های روی زمین راهگزین (سوییچ) دارد. در واقع یک سیناپس بسیار شبیه به یک میکروپروسسور عمل می کند.

    ** سوییچ ( راهگزین ) وسیله ای است که قسمت های یک شبکه کامپیوتری را به یکدیگر متصل می کند.

    این نتیجه گیری بر پایه کار چند سال گذشته آنها بر روی گونه جدیدی از تصویربرداری، با عنوان آرایه پرتونگاری، و ترکیب آن با برخی نرم افزارهای شمارشگر نوین قرار دارد. این کار با چسباندن بریده های تصویرها به یکدیگر انجام شد به گونه ای که عکس های سه بعدی از آنها به دست آمد که بتوان آنها را تغییر جهت داد، به درون آنها وارد شد و در آنها حرکت نمود.

    پژوهشگران در این مطالعه متوجه شدند که در واقع پیچیدگی مغز انسان بسیار فراتر از هر چیزی است که آنها پندار می کرده اند. آن گونه که استیون اسمیت، استاد فیزیولوژی مولکولی و سلولی، توصیف کرده است:

    یک سیناپس تنها بیشتر به یک میکروپروسسور (میکرو پردازشگر) – دارای عنصرهای ذخیره سازی حافظه و پردازش داده ها – شباهت دارد تا فقط یک کلید روشن و خاموش سازی. در واقع، یک سیناپس ممکن است چیزی نزدیک ۱،۰۰۰ (یک هزار) راهگزین در مقیاس مولکولی داشته باشد. یک مغز انسان به تنهایی بیشتر از تمام رایانه ها، مودم ها و اتصال های اینترنتی موجود بر روی زمین سوییچ دارد.

    [​IMG]

    ریزپرداز , ریزپردازنده یا میکروپروسسور تراشه‌های کوچکیست که می‌توانند عملیات حسابی و منطقی را انجام دهد. این تراشه‌ها از تعداد بسیار زیادی ترانزیستور ساخته شده‌اند.

    به علت پیچیدگی فرآیند طراحی و ساخت ریزپردازنده ها، همچنین پیشرفت سریع آنها از نسلی به نسل دیگر، در حاضر فناوری ساخت ریزپردازنده صرفاً در اختیار ایالات متحده آمریکا است. ریزپردازنده قلب هر رایانه دستی یا رومیزی است که به عنوان واحد پردازشگر مرکزی شناخته شده‌است. یک دستگاه محاسبه‌ای کامل است که روی یک تراشه واحد ساخته می‌شود و مجموع دستورات دستگاه را اجرا می‌کند. سه کار مهم را انجام می‌دهد یکی اینکه از واحد همبستگی منطقی/ حساب، استفاده می‌کند یعنی کارهای وابسته به ریاضی چون جمع، تفریق، ضرب و تقسیم‌کردن را انجام می‌دهد، دوم می‌تواند اطلاعات را از مکان یک حافظه به حافظه دیگر انتقال دهد و سوم اینکه می‌تواند تصمیم بگیرد و به یک سری از دستورات جدید که براساس آن تصمیمات است جهش کند.

    فناوری پردازنده‌ها بر پایه حداقل طول کانال ترانزیستورهای آنها که معمولاً “mosfet” هستند سنجیده می‌شوند. در واحدهای پردازش مرکزی P۴ عادی این مقدار ۰٫۱۸ میکرون است. در پردازنده‌های جدید این مقدار به ۳۲ نانومتر کاهش پیدا کرده‌است و هم اکنون نیز سعی بر کاهش آن است. یکی دیگر از معیارهای فناوری پردازنده‌ها حداکثر بسامد پالس ساعت (Clock Pulse) است. هرچه این مقدار بیشتر باشد واحدهای منطقی داخلی سریع تر به ورودی‌ها واکنش می‌دهند.

    یکی از مسایل مهم در طراحی ریزپردازنده‌ها، کنترل دمای داخل CPU است. بدلیل افزایش روزافزون سرعت آنها، دمای داخلی هم زیاد می‌شود و باید برای جلوگیری از سوختن آن فکری کرد. یکی از راهکارها ایجاد مکانیزمی است که بتواند حرارت داخل را به بیرون هدایت کند. از جمله نصب گرماگیر (Heatsink) روی سطح خارجی CPU و همچنین قرار دادن لوله‌های نازک دارای آب در داخل آن از این قبیل هستند.


    منبع:انجمن مهندسی پزشکی