کفپوش اتاق عمل وسیله ای برای جلوگیری از انفجار

جرقه ای کوچک در اتاق عمل می تواند باعث ایجاد انفجار بزرگی گردد. همانطور که میدانید به علت وجود گازهای بیهوشی و دستگاههایی با فرکانس بالا در اتاق عمل، جرقه ای کافی است تا همه چیز را نابود کند. اما به نظر شما کفپوش اتاق عمل نقشی در ایجاد انفجار دارد؟ پاسخ این سوال را باید در ادامه مطلب بخوانید:

حتما برای شما هم پیش آمده در حالی‌ که روی فرش منزلتان راه می‌روید، با وسیله ای تماس پیدا میکنید و در یک لحظه‌ که یک دست شما با آن تماس پیدا می‌کند ، احساس برق گرفتگی در شما رخ می‌دهد.
این پدیده همان چیزی است که در فیزیک به آن ESD یا (Electro Static Discharge) یعنی تخلیه الکتریسیته ساکن گفته می‌شود.
یکی از مسائلی که در اتاق عمل با آن مواجه هستیم وجود الکتریسیته ساکن است. به دلیل رفت و آمد‌های زیادی که به اتاق عمل صورت می‌گیرد ، بر اثر پدیده مالش بین زمین و مواد پلاستیکی مانند دمپایی یا چرخ تخت‌های جراحی ، الکتریسیته ساکن در روی زمین ایجاد شده و بنا به خاصیت استاتیکی آن ، در همان محل باقی می‌ماند.



روش‌های از بین بردن الکتریسیته ساکن در اتاق عمل
وجـود الـکـتـریـسـیـتـه سـاکـن در اتـاق عـمـل کـه در مـجاورت با گازهای بیهوشی و دسـتـگـاه‌هـای High Frequency اسـت مـی‌تواند خطر انفجار را به همراه داشته باشد. بـنـابراین برای از بین بردن آن باید تدابیری اندیشیده شود که از جمله آن استفاده از کـفـپـوش‌هـای آنـتـی اسـتـاتـیـک و کـانـداکـتـیـو در اتـاق عـمـل اسـت. این کفپوش‌ها بار الکترواستاتیکی که در اثر حرکت وسایل و رفت و آمد افراد به وجود آمده را به حداقل می‌رسانند و مقاومت الکتریکی آنان نیز کنترل شده است.
حذف یا کاهش ولتاژ و بار روی محصولات لاستیکی از طریق ایجاد منافذ و راه‌هایی که بار را پراکنده می‌سازد، در بسیاری موارد از اهمیت بالایی برخوردار است. ویژگی آنتی استاتیک هر ماده تحت تاثیر خصوصیات بار الکترواستاتیک آن است.
افزودن مقدار کافی کربن سیاه به یک پلیمر، یک شبکه رسانا از ذرات کربن به وجود می‌آورد که درون مخلوط شکل می‌گیرد و موادی با رسانایی الکتریکی وسیع تولید می‌شود. شبکه رسانا نسبت به کشش حساس است و مقاومت الکتریکی ماده بنا به درجه کشش، زمان کشش و درجه حرارت پس از کشش متغیر است.
استاندارد بین‌المللی ۲۸۷۸ ISO در مورد روش‌های استفاده از همین راه‌های انتشار بار بحث می‌کند. این استاندارد در واقع یک روش آزمایشی است برای تعیین مقاومت الکتریکی مواد آنتی استاتیک و کاند الکتیو و محصولاتی که تماما یا قسمتی از آن‌ها از لاستیک تشکیل شده است و مقاومت الکتریکی آن‌ها در محدوده معینی اندازه‌گیری شده و رسانایی آن‌ها با افزودن کربن سیاه یا دیگر مواد مناسب به کل ماده ناشی می‌شود.
آزمـایـش بـا اسـتـفـاده از یـک سـیـستم الکترودی مشخص، بر روی محصول انجام می‌شود.
این استاندارد بین‌المللی باید به همراه ۲۸۸۲ ISO و ۲۸۸۳ ISO که محدوده مقاومت را برای محصولات تعیین می‌کند استفاده شود.

استاندارد بین المللی: ۲۸۸۲ ISO

این استاندارد بین‌المللی محدودیت‌های مقاومت الکتریکی را برای محصولات آنتی استاتیک و کانداکتیو جهت استفاده بیمارستانی، تعیین می‌کند. این محدودیت معمـولا بـرای محصـولات نـام بـرده شـده در جـدول زیر منـاسبند و مقاومت الکتریکی محصول پس از تولید باید با موارد جدول زیر تطابق داشته باشد.
نکته قابل توجه این است که مقاومت الکتریکی محصولات آنتی استاتیک برای استفاده در مناطق anaesthetizing بیمارستان‌ها نباید در طول مدت استفاده بیش از ۱۰۸ اهم باشد.
نکته هشدار دهنده: ‌محصولاتی که ویژگی استاتیکی خود را از یک پوشش نازک رسانا به دست می‌آورند ، در نتیجه فرسودگی یا اثر حلال حین استفاده ممکن است ویژگی آنتی استاتیکی خود را از دست بدهند.



استاندارد بین المللی: ۲۸۸۳ ISO

این استاندارد محدودیت‌های مقاومت الکتریکی را برای محصولات آنتی استاتیک و کانداکتیو جهت استفاده صنعتی تعیین می‌کند.
مقاومت الکتریکی محصول پس از تولید باید مطابق جدول زیر باشد.
نکته هشدار دهنده: مقاومت الکتریکی لاستیک‌های آنتی استاتیک با افزایش مدت زمان استفاده از آن‌ها افزایش می‌یابد. حد ماکزیمم مجازی که از این افزایش ناشی می‌شود بستگی به نوع استفاده از محصول دارد.



ابزارهای آزمایشآزمایش باید توسط وسیله‌ای با ولتاژ ظاهری مدار باز ۵۰۰ Vdc ، ترجیحا یک تستر عایق (اهم متر) یا با هر وسیله دیگری که نتایج قابل مقایسه را بیان کند انجام شود.
ایــن وسـیـلــه بــایــد بـه قـدری دقیـق بـاشـد کـه مقاومت را تا ۱۰% تعیین کند. مقادیر به‌دست آمده برای مقاومت نسبت به ولتاژ به کار برده شده مـتـغییر است و زمانی که از ولتاژهای پایین در آزمایش استفاده می‌شود، امکان خطا وجود دارد هنگام تحلیل مدار ولتاژ به کار برده شده برای محصول نباید کمتر از ۴۰ ولت باشد.
روش آزمایش کفپوش بدین صورت است کـه الـکـتـرودهـا را در دو مـنـطـقـه مـربـع شـکل با جـوانـب حـدودا ۲۵ مـیـلـی متری قرار می‌دهیم به‌طوری که بین دو لبه مقابل هم ۵+۵۰ میلی متر فـاصـلـه بـاشد. اتصالات فلزی را به الکترود‌ها وصل کرده و مقاومت را اندازه می‌گیریم.


منبع:انجمن مهندسی پزشکی