تجهیزات چشم پزشکی (بخش دوم)

BMEcenter.ir

تصویر شاخص و بی ارتباط با موضوع



لنزمتر
لنزمتر (Lensmeter)، دستگاهی است که به وسیله‌ آن ، توان، محور و مقدار منشور یک عدسی تعیین می شود و یکی از وسایل ضروری هر مؤسسه عینک سازی است و در مدل‌های گوناگون یا با نام های تجاری از قبیل : لنزومتر، فراکسیونومتر، فوکومتر یافت می شود و در یک تعریف کلی می توان گفت: این گونه لنزمتر های دستی، دارای حدودا یک صد و پنجاه قطعه مکانیکی با عملکردها و حساسیت های مختلف و تقریبا دارای پانزده عنصر اپتیکی که شامل عدسی هایی با ضریب شکست های بسیارحساس و آینه‌ انعکاسی، خط کش مدرج و حدود چهار عدد شیشه‌‌ رتیکول بسیار دقیق باشند و در بعضی از لنزمتر های جدید، مقدار درصد جذب اشعه‌ی ماوراء بنفش (UV) و عدد آبه‌ (Abbe) عدسی را هم می توان مشاهده کرد. بعضی از لنزمتر ها، اتوماتیک و دیجیتالی )Autolensmeter ( هستند و توان عدسی به صورت پرینت(چاپ شده) از دستگاه خارج می شود و از ۱۲/۰ الی۳۰ دیوپتر را می توان اندازه گیری کرد. در بعضی از لنزمترها، توان عدسی از داخل و بعضی دیگر از بیرون خوانده می شود. از انواع دیگر این دستگاه، می توان از لنزمترهای تلویزیونی نام برد که صفحه‌ نمایشگر تعیین محور و توان عدسی از بیرون قابل روِیت است. بعضی دیگر، دستی هستند که نوع دستی آن بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.

پکی متری
پکی متری وسیله ای اولتراسونیک برای اندازه گیری ضخامت قرنیه است. با این وسـیـله ضخامت قرنیه در مرکز و ۸ نقطه اندازه گیری می شود. یکی از کاربردهای پکی‌متری ، بررسی پیش از عمل لیزیک است. با پکی متری می توان حداکثر ضخامت قابل برداشت توسط لیزر اگزایمر را در جریان عمل لیزیک تخمین زد.

پریمتری
پـریمتـری روشـی جهـت بـررسـی میـزان بینـایـی اسـت. انجـام این تست به صورت کامپیوتری دارای دقت و سرعت بالایی است و انجام پریمتری در بیماری های مختلف چشم به ویژه در گلوکوم (آب سیاه) و بیماری های عصب اپتیک کمک شایانی می کند. به کمک روش پریمتری اختلال میدان دید ناشی از بیماری‌های شبکیه، عصب بینائی و مسیر بینائی داخل جمجمه‌ای را تشخیص داده و پیگیری می‌کنند. باید توجه داشت که این آزمون به پاسخ‌های فرد وابسته است. دو روش اصلی برای پریمتری وجود دارد که به استاتیک و کینتیک معروف است.
در پریمتری استاتیک (ثابت)، ابتدا یک نور ضعیف را در محلی خاص نشان می‌دهند، اگر دیده نشد، بدون حرکت دادن محل نور، شدت نور را افزایش می‌دهند تا اینکه فرد آن را ببیند. این را آستانه آن محل می‌گویند. این کار را در نقاط مختلف تکرار کرده و حساسیت نوری نقاط مختلف را با هم مقایسه می‌کنند.
در پـریمتـری کینتیـک (متحـرک) ، شیء آزمودنی (با اندازه و روشنی ثابت) را در محورهای مختلف از محیط به مرکز میدان دید می‌آورند تا اینکه در هر محور فرد آن را ببیند. این نقاط سر حد بینائی را به هم وصل می‌کنند تا یک ایزوپتر )lsopter( به‌دست آید (در داخل ایزوپتر، آن هدف را می‌توان دید و در خارج آن خیر.) هر چه ایزوپتر، بزرگتر باشد میدان دید بهتر است. هر چه روشنائی شیء آزمون بیشتر باشد و اندازه شیء آزمون بزرگتر باشد، ایزوپتر ترسیمی برای آن شیء بزرگتر است. ‌سه روش فرعی نیز برای پـریمتـری وجود دارد که شامل صفحه مماسی Tangent Screen پریمتر گولدمن و پریمترهای خودکار کامیپیوتری است. صفحه مماسی ساده‌ترین وسیله پریمتری است. در این روش از سنجاق‌های سفید روی یک چوب سیاه استفاده می‌شود که در برابر یک صفحه سیاه نشان داده می‌شوند. این روش ۳۰ درجه مرکزی میدان بینایی را بررسی مــی‌کـنـد. ‌در پـریمتـر گـولـدمـن، ‌بیمـار در بـرابـر نیمکره سفید توخالی می‌نشیند و سپس میدان دید او توسط نقاط نورانی که شدت و اندازه آن ها قـابـل تـنـظـیـم اسـت به هر دو روش استاتیک و کـیـنـتـیـک بـررسـی و تـرسیم می‌شود. در روش پــریـمـتــرهــای خــودکــار کـامـپـیـوتـری بـه کـمـک کامپیوتر حساسیت آستانه هر نقطه از میدان دید (پــریـمـتــری اسـتــاتـیــک) را بــه دقـت بـه‌صـورت اعدادی مشخص می‌کنند. این دستگاه می‌تواند پـریـمـتـری بـیـمار را به‌ صورت نمودارهائی که حاصل اتصال نقاط مشابه (از نظر حساسیت) به‌ هم است، نشان دهد و همچنین نتیجه پریمتری بیمار را در حافظه خود نگه دارد.


منبع:انجمن مهندسی پزشکی