ماشین بیهوشی (بخش پنجم)

BMEcenter.ir

خطوط انتقال هوا در تنفس مصنوعی

مرگ و میر حاصل از عفونت‌های تنفسی بیمارستانی بین ۵۰-۳۰ درصد متغیر است و این ارقام هنگام دستکاری مجاری تنفسی به مراتب افزایش می‌یابد، که علت آن را روش‌های غیراصولی و کمبود تجهیزات و امکانات جهت تخیله ترشحات تنفسی می‌دانند. بنابراین جهت مراقبت از بیماران خصوصاً دربخش مراقبت‌های ویژه به تکنولوژی جدیدی نیاز است تا بتوان آنها را از خطر مرگ نجات بخشید و بیماران را در وضعیت مناسب نگه داشت.

لوله تراشه لوله‌ای تنفسی است که به طور موقت برای کمک به تنفس فرد کار می‌رود و می‌تواند مسیر تفسی را باز نگه دارد. این لوله خمیده از راه بینی یا دهان وارد نای می‌شود و به عنوان یک مسیر هوایی محسوب می‌شود. سر دیگر این لوله به ونتیلاتور یا کیسه هوایی (احیاکننده دستی) متصل می‌شود و از طریق آن مسیری برای عبور اکسیژن و هوا به ریه‌ها فراهم می‌کند.
تجمع ترشحات در مجرای تنفسی می‌تواند سبب انسداد مجاری هوایی شود و در نتیجه فشار اکسیژن کاهش و فشار شریانی افزایش می‌یابد و باعث تضعیف مراکز تنفسی و اسیدوز می‌شود. همچنین ممکن است باعث نارسایی تنفس یا قلب شده و منجر به مرگ شود.
هرگاه دستگاه تنفسی بیمار دچار انسداد مکانیکی و یا احتباس ترشحات و سرفه غیر مؤثر شود، برای نجات جان بیمار و ادامه حیات او لوله‌گذاری داخل تراشه انجام می‌گیرد.
همچنین زمانی که عمل سرفه کردن در تخلیه ترشحات مجاری هوایی مؤثر واقع نشود، لازم است برای تمیز کردن مجاری هوایی برنامه دیگری تدوین و اجرا شود، که یکی از بهترین روش‌های تخلیه راه‌های هوایی استفاده از لوله‌گذاری تراشه است. ساکشن لوله تراشه یک روش مناسب برای تخلیه ترشحات داخل برونش بیمارانی است که به هر علتی، رفلکس سرفه در آنها دچار اختلال شده است.
لوله تراشه معمولاً فقط برای زمان کوتاه که بیمار قادر به تنفس نیست استفاده می‌شود. اگر بیمار برای مدتی بیشتر از چند روز نیاز به استفاده از لوله تراشه داشته باشد پزشک یک لوله موقت tracheosiomy در گردن بیمار قرار می‌دهد که به مراتب راحت‌تر از لوله تراشه است.
موارد کاربرد لوله تراشه• اتصال به ونتیلاتور در صورتی که خود بیمار قادر به تنفس نباشد.
• بازنگه داشتن نای
• خارج کردن محافظ از ریه‌ها در بیمارانی که قادر به سرفه کردن نیستند.
کاف لوله تراشه با مدل Mallinckrodt Hi-Loیکی از انواع کاف لوله تراشه، مدل mallinckrodt Hi-Lo است. این مدل دارای مزیت‌هایی نسبت به سایر مدل‌های لوله تراشه است، که در ادامه به معرفی آن خواهیم پرداخت:
۱- کاف با جداره نازک (mm 05/0): مطابق با سطوح ناهموار نای است و برای تولید seal با فشار کم به کار می‌رود. بنابراین خطر micro-aspiration (پریدن یک شی کوچک به داخل نای در حین تنفس) را کاهش می‌دهد.
۲- قطر استراحت (Resting) بیش از ۵/۱ برابر قطر نای: برای رسیدن به فشار پایین seal، استفاده از یک کاف با قطر بیشتر از ۵/۱ برابر قطر نای توصیه می‌شود. نای تا حد کمی به دلیل تغییر در فشار مسیر هوا، منقبض و منبسط می‌شود. کاف نیز باید قادر به انقباض و انبساط همزمان با نای باشد و در عین حال فشار پایین seal هم حذف شود.
۳- حجم استراحت زیاد: به دلیل توزیع فشار کاف درونی در سطح وسیعی از نای، طول زیاد و حجم استراحت (Resting) زیاد برای کاف ضروری است. این حجم زیاد در ترکیب با قطر استراحت بزرگ در رسیدن به فشار پایین seal در نای مؤثر است که باعث حفاظت تنفسی بهتر در مسیرهای هوایی پایین‌تر می‌شود.
۴- خاصیت ارتجاعی بالا: یک کاف با خاصیت ارتجاعی بالا به اندازه کافی نرم و الاستیک است. این ویژگی باعث می‌شود هنگام خالی شدن تا حد ممکن به جداره‌ تیوپ بچسبد، بنابراین دید بهتری را از طناب‌های صوتی در مدت زمان گذاشتن و برداشتن لوله فراهم می‌کند.
۵- فشار پایین کاف درونی: کاف با فشار بالا موجب انسداد خون در طول بافت‌های نای می‌شود. کاف با فشار پایین خطر آسیب‌رسانی به بافت نای را کاهش می‌دهد.
سیستم Lanz کنترل خودکار و محدود کردن فشار کاف در طول دوره بیهوشی و ونتیلاسیون مانیتورینگ فشار کاف درونی به ویژه در دوره‌های طولانی مدت برای رفع مشکلات بیماران مهم است. سیستم Lanz برای کنترل خودکار و تنظیم فشار کاف درونی بدون نیاز به مانیتورینگ اضافی طراحی شده است.
عملکرد سیستم Lanz: ۱) برای رساندن فشار کاف درونی به ۲۵-۲۲ میلی‌متر جیوه (۳۴-۳۰ سانتی‌متر آب)، سیستم Lanz به کمک سرنگ تا تقریباً ۴۰ میلی‌لیتر از هوا پر می‌شود.
۲) بعد از برداشتن سرنگ سیستم به طور خودکار فشار کاف را در سطح ثابتی زیر ۲۵ میلی‌متر جیوه (۳۴ سانتی‌متر آب) حفظ می‌کند. (میانگین فشار شریانی در دیواره داخلی نای حدود ۳۵ میلی‌متر جیوه است)
۳) دریچه کنترل ویژه همانطور که در شکل نشان داده شده است، فشار داخل کاف را به طور خودکار تنظیم می‌کند.


مزایا و ویژگی‌ها• بالن Lanz و دریچه کنترل مرتباً فشار کاف را تنظیم می‌کنند.
• حذف کنترل دستی فشار کاف لوله تراشه به طوری که در مواقع نیاز کنترل دستی نیز انجام‌پذیر است.
• کاهش خطر پریدن شی خارجی در حین تنفس به داخل نای
• حفظ فشار کاف در هنگام تغییرات دامنه در طول انتقال هوا
• سیستم Lanz یک جزء مکمل برای لوله تراشه است که از گسستگی و خطرات ناشی از آن جلوگیری می‌کند.
• همه مراقبت‌های مربوط به لوله تراشه در سیستم Lanz موجود هستند.
لوله تراشه برای ونتیلاسیون طولانی مدت Hi-lo LANZ (High Volume-low Pressure)کاف Hi-lo کمک می‌کند تا مطمئن شویم، فشار کاف به اندازه کافی پاینی است و آسیبی به بافت نای وارد نمی‌سازد. همچنین لوله Hi-lo دارای دریچه تنظیم فشار LANZ نیز موجود است. روکش خاص سر لوله باعث امنیت و راحتی بیمار در حین لوله‌گذاری می‌شود. این لوله‌گذاری می‌تواند از طریق دهان یا بینی انجام گیرد.


لوله Hi-lo Evac
Evac لوله تراشه‌ای است که از یک لوله اضافه برای دسترسی و تخلیه بهتر فضای زیر زبانی تشکیل شده است. یکی از دلایل اصلی عفونت‌های برونکوپالمونری (broncho-pulmonary)، در بیماران تحت ونتیلاسیون طولانی مدت، پرش یک ماده از فضای زیر زبانی به داخل نای است. تخلیه پیوسته و منظم فضای زیر زبانی ، باعث کاهش خطر آسیب در مسیر هوایی می‌شود. مطالعات علمی نشان داده‌اند، که تخلیه منظم فضای زیر زبانی با استفاده از Hi-Lo Ecac در لوله‌گذاری‌های طولانی خطر عفونت‌های تنفسی را تا‌۵۰٪ کاهش می‌دهد. لوله اضافه برای دسترسی بهتر به فضای زیر زبانی است که به جداره لوله تراشه متصل می‌شود و این لوله وظفه مکش ترشحات از داخل نای و فضای زیر زبانی را بر عهده دارد. لوله اضافه می‌تواند به یک دستگاه ساکشن پیوسته یا متناوب متصل شود تا مکش فضای زیر زبانی به طور خودکار انجام گیرد. در این مدل برای تعیین موقعیت لوله یک مارکر اشعه X در انتهای آن (نزدیک کاف) قرار داده شده است. Hi-Lo Evac همچنین می‌تواند به دریچه تنظیم فشار LANZ متصل شود، که تحت عنوان Hi-Lo Evac/LANZ مورد استفاده قرار می‌گیرد، سیستم LANZ به طور خودکار، فشار درون کاف را تنظیم می‌کند.
Stain-soft Hi-Lo : لوله تراشه برای لوله‌گذاری کوتاه مدت و میان مدتدر این مدل ازماده نرم‌تری استفاده می‌شود، که برای لوله‌گذاری از طریق بینی مناسب‌تر است. این ماده نیمه شفاف است و امکان دید بهتری در لوله‌گذاری را فراهم می‌کند. همچنین با استفاده از کاف Hi-Lo فشار پایین مناسب تنظیم می‌شود و بیشترین حفاظت از نای در حین ونتیلاسیون انجام می‌گیرد. به علاوه این سیستم قابلیت ارتباط با دریچه تنظیم فشار LANZ را نیز دارد.



BMEcenter.ir

لارنگوسکوپ

کلمه ‏Laryngoscope‏ از دو جزء ‏Larynx + Scope‏ تشکیل شده است. این وسیله برای مشاهده حنجره، تارهای صوتی و مجرای بین آنها استفاده می شود. به طور کلی دو نوع لارنگوسکوپ وجود دارد. نوع سخت و نوع قابل انعطاف.
لارنگوسکوپ سخت
این نوع لارنگوسکوپ برای مشاهده مستقیم مجرای صوتی استفاده می شود. دستگاه متشکل است از یک دسته بلند ( که چند باتری در آن قرار می گیرد) و یک تیغه که در نوک آن منبع نوری کوچکی تعبیه شده است. تیغه ها بر دو نوعند. تیغه ‏Macintosh‏ که حالتی خمیده دارد و تیغه ‏Miller‏ که مستقیم است. تیغه‏‎ Macintosh ‎آسان تر کار گذاشته می شود، در حالی که تیغه ‏Miller‏ دید بهتری از تارهای صوتی در اختیار پزشک قرار می دهد. تیغه ‏Miller‏ معمولا در کودکان استفاده می‌شود برای جایگزاری لارنگوسکوپ بیمار باید به پشت دراز بکشد. سپس دستگاه از راه دهان وارد شده و از روی زبان به سمت حنجره رانده می شود تا حدی که تارهای صوتی قابل مشاهده باشند.
از لارنگوسکوپ معمولا در هنگام لوله گذاری در داخل گلو استفاده می شود. این فرآیند غالبا بسیار دردناک و ناراحت کننده است و به همین دلیل در بیماری که به هوش باشد انجام نمی شود. یکی از مشکلاتی که ممکن است در اثر کارگذاری نادرست لارنگوسکوپ رخ بدهد، وارد آمدن آسیب به داندان های بالایی بیمار است. استفاده از لارنگوسکوپ در هنگام لوله گذاری، مرحله ای از بیهوشی عمومی محسوب می شود. لارنگوسکوپ توسط ‏Manuel Garcia‏ اختراع شد که پروفسور موسیقی و مدرس آواز بود!
لارنگوسکوپ قابل انعطافاین نوع از لارنگوسکوپ برای معاینه های داخل مطب استفاده می شود. در طی معاینه بیمار کاملا به هوش است بنا براین می توان تارهای صوتی را حین صحبت کردن مشاهده کرد. این دستگاه ممکن است به ابزارهایی کوچک برای نمونه برداری از بافت های مشکوک مجهز باشد.


منبع:انجمن مهندسی پزشکی