1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

سانتریفوژ

شروع موضوع توسط Mr Perfect ‏11/7/15 در انجمن مهندسی پزشکی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏23/6/15
    ارسال ها:
    4,491
    تشکر شده:
    6,079
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    Engineering Management
    چنانچه ذرات در یک نمونه دارای جرم های متفاوتی باشند، می توان براساس اختلاف جرم و تأثیر نیروی ثقل آنها را از یکدیگر جدا کرد. برای تسریع این عمل از روشی به نام سانتریفوژ یا میان گریزش استفاده می شود. مبنای اصلی سانتریفوژ، اصل گریز از مرکز است که یکی از اصول فیزیک دوران محسوب می شود. درحقیقت سانتریفوژ توسط نیروی گریز از مرکز، ذرات سوسپانسیون را از مایع جدا می کند. همچنین می تواند باعث تفکیک دو مایع با تراکم متفاوت شود. این مایعات می توانند مایعات بدن باشند (مانند خون، سرم و ادرار). سانتریفوژ با ایجاد نیرویی چندین برابر نیروی جاذبه، باعث افزایش سرعت طبیعی جدایی ذرات با تراکم متفاوت می شود.
    در یک نگاه، سانتریفوژ یک چرخنده فلزی است با حفره هایی که در آن نمونه های مورد نظر قرار داده می شود و دارای موتوری است که با سرعت انتخاب شده می چرخد.

    گالری تصاویر سانتریفوژهای آزمایشگاهی

    [​IMG]
    BMEcenter.ir
    [​IMG]
    BMEcenter.ir

    [​IMG]
    [​IMG]
    BMEcenter.ir
    سانتریفوژها به روش های مختلف تقسیم بندی می شوند:
    تقسیم بندی برحسب سرعت چرخش شامل موارد زیر است:
    ۱- سانتریفوژهای با دور بالا
    ۲- سانتریفوژهای با دور پایین
    ۳- سانتریفوژهای اولترا
    در گروه اول، دور دوران بین rpm 6000-2000 (دور در دقیقه = rpm) و حداکثر rpm 8000 است. در گروه دوم، دور دوران بین rpm 24000-21000 با حداکثر rpm 30000 و در اولترا rpm 100000-75000 با حداکثر rpm 120000 است.
    سانتریفوژهای دور پایین که در هر دو فرم یخچال دار و بدون یخچال موجود هستند، بیشتر برای سانتریفوژ کردن سلول های خونی یا ذرات حجیم استفاده شده و برای جداسازی ذرات ریز سرعت آن کافی نیست.
    سانتریفوژهای دور بالا برای بیشتر فراورده ها استفاده می شود و همگی یخچال دار می باشند. دو نوع سانتریفوژ با دور بالا وجود دارد: کم ظرفیت و پرظرفیت.
    سانتریفوژ کم ظرفیت با نمونه برداری گسسته می تواند میکروارگانیزم ها، سلول ها، ویروس ها و ارگان های سلولی را جدا کند. سانتریفوژ پرظرفیت مدل پیوسته برای به دست آوردن مخمر و باکتری از محیط کشت، پروتئین از نمونه ها و ویروس و باکتریوفاژ از نمونه های رقیق شده کاربرد دارد.
    سانتریفوژ اولترا، برای تفکیک مواد تشکیل دهنده سلولی کاربرد دارند و همگی دارای یخچال است. زیرا در دورهای بالا اصطکاک هوا باعث گرم شدن دستگاه و درنتیجه تخریب پروتئین ها می شود. اولتراها معمولا در مراکز تحقیقاتی استفاده می شوند.

    در تقسیم بندی دیگر، سانتریفوژها به انواع شناور، زاویه ثابت و محوری تقسیم می شوند.سانتریفوژهای شناور به نام های ذیل نیز خوانده می شوند، Swing out – Swing bucket/ Horizoatal head در این نوع سانتریفوژها (سانتریفوژهای شناور)، جایگاه قرار گرفتن نمونه ها طبق نیروی ثقل، عمود بر زمین است. اما با شروع حرکت سانتریفوژ، جایگاه نمونه ابتدا از حالت عمودی زاویه پیدا کرده و سپس کاملا شناور شده و طبق نیروی گریز از مرکز به سمت خارج و به حالت افقی با سطح زمین در می آید، لذا به آن نوع شناور یا Swing گفته می شود. به طور خلاصه در این نوع سانتریفوژ، در حالت توقف وضعیت عمودی و در حالت دوران نمونه ها وضعیت افقی با سطح زمین دارند.
    در این نوع سانتریفوژ، ذرات معلق بر اثر نیروی گریز از مرکز به بخش خارجی، یعنی انتهای لوله ها رانده می شوند و رسوب به صورت یک لایه تقریبا یکنواخت در ته لوله تشکیل می شود. در پایان عمل، لوله های حاوی نمونه مجددا به حالت عمودی درآمده، رسوب در ته لوله و محلول شفاف در بالای آن قرار می گیرد.
    در سانتریفوژهای زاویه ثابت که با نام های Fixed angle / angle head خوانده می شوند، لوله حاوی نمونه نسبت به محور دوران یک زاویه ثابت دارد. این زاویه از ۲۵ تا ۴۵ درجه می تواند متغیر باشد. در این نوع سانتریفوژ نیز ذرات معلق براثر نیروی گریز از مرکز به سمت خارج محور دوران رانده می شوند اما برخلاف سانتریفوژهای شناور رسوب در جدار و بخشی از کف لوله که در قسمت خارجی محور دوران قرار دارد، رانده می شود. البته هر قدر این زاویه نسبت به محور دوران کمتر باشد، رسوب بیشتر در جداره تشکیل می شود و اگر زاویه بیشتر باشد، رسوب بیشتر در کف تشکیل می شود.
    شکل آئرودینامیک روتور، اجازه دوران در دور بالاتر و رسوب ذرات ریزتر را می دهد. لذا میزان رسوب دهی این نوع سانتریفوژ از نوع شناور بالاتر است. اگر در نوع شناور بخواهیم مانند زاویه ثابت، از دور بالاتر استفاده کنیم در اثر اصطکاک بیشتر با هوا، درجه حرارت افزایش خواهد یافت.
    در سانتریفوژهای محوری (Axial)، در اصل لوله حاوی نمونه در طول محور عمودی خود دوران می کند (برخلاف سانتریفوژهای معمولی که در طول محور افقی دوران می کنند). این دستگاه ها به طور تجاری برای مقاصد بالینی در دسترس هستند. معمولا در تیوب های سپتوم دار وکیوم شده، خون فرد نمونه گیری می شود و سپس در جایگاه مخصوص خود به نام Axial separation module، به طور خودکار در حول محور عمودی خود شروع به دوران می کند. یک سوزن از طریق درب لاستیکی یا همان سپتوم می تواند وارد لوله شده و از قسمت مرکزی، نمونه شفاف را برداشت کند. در این روش ذرات معلق که می تواند سلول های خونی باشند، به قسمت محیطی لوله ها رانده می شوند. در این دستگاه های تجاری برای آزمایشگاه های بالینی، کل فرایند جداسازی در طی ۷۰ ثانیه کامل می شود که زمان مناسبی است.
    سانتریفوژ به سه طریقه اصلی اجرا می شود:
    ۱- رسوب دهی تمایزی (Differential pelleting)
    ۲- سرعت منطقه ای (Rate – Zonal)
    ۳- ایزوپیکریک (Isopycric)
    در روش رسوب دهی تمایزی، ابتدا ذرات تقریبا به طور یکنواخت در محلول معلق هستند. با شروع سانتریفوژ، ذرات با سرعت های متفاوت به سمت انتهای لوله یا در جهت نیروی سانتریفوژ حرکت می کنند. روش رسوب دهی تمایزی، در اصل جداسازی در محیط یکنواخت است. می توان عمل جداسازی سانتریفوژی را در محیط گرادیان نیز انجام داد. همانطور که اشاره شد سانتریفوژ به دو روش سرعت منطقه ای و ایزوپیکریک نیز اجرا می شود. در روش اول، جداسازی به سرعت نسبی مناطق مختلف بستگی دارد. اما روش دوم، به دانسیته ذرات شناور در محیط وابسته است. در روش های فوق، ذرات مختلف به صورت نوارهایی در طول گرادیان محیط در اثر سانتریفوژ جدا می شوند.
    به هرحال سانتریفوژ، دستگاهی است که برای جداسازی ذرات از محلول برحسب اندازه، شکل، دانسیته و ویسکوزیته محیط مورد استفاده قرار می گیرد. در بیولوژی، این ذرات معمولا محلول ها، ارگانل های سلولی ویروس ها، مولکول های درشت مانند پروتئین ها و اسیدهای نوکلئیک است.

    اجزاء دستگاهقسمت های اصلی تشکیل دهنده یک سانتریفوژ، شامل موتور الکتریکی، شافت و سرروتور است. روتور که لوله های حاوی نمونه را نگهداری می کند با سرعت تنظیم شده توسط موتور، می چرخد.
    روتور، برای جلوگیری از خطرات احتمالی ناشی از شکسته شدن یا موارد مشابه در یک محفظه قرار گرفته است. با توجه به حساسیت روتور در عملکرد سانتریفوژ این بخش همواره با کامپیوتر طراحی می شود، چرا که کوچک ترین عدم تعادل مانع از رسیدن به دور مورد نظر می شود. از لحاظ جنس، روتورهای سانتریفوژهای معمولی از طیف گسترده ای از مواد ساختهمی شوند (استیل، برنز یا حتی پلاستیک). هرچند امروزه سعی بر این است که از آلومینیوم یا آلیاژهای بهتری استفاده شود. روتورهای سرعت بالا، از آلیاژ آلومینیوم و تیتانیوم ساخته می شوند.
    هنگام کار کردن با روتورهای آلومینیومی همواره باید مراقب آلودگی و خوردگی این روتورها بود. آلیاژهای آلومینیوم و تیتانیوم، از استحکام کافی و حداقل وزن برخوردار هستند. قیمت روتورهای تیتانیوم گران تر است ولی در عوض از تفاوت بیشتری در برابر خوردگی برخوردارند.
    سریع برای انتقال الکتریسیته، برس هایی به بدنه روتور متصل شده اند که این برس ها نسبت به سایر قطعات باید سریعتر تعویض شوند. در برخی از سانتریفوژها، به جای برس از روش Frequency – Controlled Induction استفاده می شود.نمونه هایی که باید سانتریفوژ شوند در لوله ها، CVP، شیشه ها و اسلایدهای میکروسکوپی، فلاسک ها، میکروپلیت ها قرار گرفته و سپس در قسمت روتور سانتریفوژ قرار می گیرند.
    از دیگر قطعات اساسی یک سانتریفوژ می توان به موارد زیر اشاره کرد، کلید خاموش – روشن کردن دستگاه، ترمز،‌کنترل کننده سرعت (Potentiomenter) و زمان سنج (Techometer).
    برخی از دستگاه ها دارای کلیدی هستند که می توان توسط آنها سانتریفوژ را به طور مداوم روشن کرد یا از زمان سنج استفاده کرد. برخی دارای کلیدهای آنی بوده که امکان سانتریفوژ سریع، بلافاصله پس از فشار دادن دکمه را به وجود می آورند. غالبا امکان چرخش روتور در جهت خلاف حرکت، برای نگهداشتن سریع آن توسط ترمزهای الکتریکی وجود دارد.
    کنترل کننده سرعت، با کم و زیاد کردن ولتاژ تغذیه کننده، سرعت سانتریفوژ را تغییر می دهد. برخی از مدل ها مجهز به یک (Light emitting diode) LED و صفحه کلید بوده که امکان برنامه ریزی سرعت را به استفاده کننده می دهد. تاکومتر مشخص کننده سرعت در واحد rpm (دور در دقیقه) است. برخی از دستگاه ها، دارای تاکومتری هستند که توسط کابل با شافت به محور متصل شده و تعداد دورها را نشان می دهند. برخی از دستگاه ها نیز دارای تاکومترهای الکتریکی هستند که به واسطه یک آهنربا موجب می کند که روتور حول یک مرکز چرخیده و تولید یک جریان قابل اندازه گیری را کند. جریان موردنظر تبدیل به rpm می شود که بر روی صفحه نمایشگر قابل نمایش است.
    انواع سانتریفوژ
    سیتولوژیکال سانتریفوژ

    از سیتولوژیکال سانتریفوژ، برای قرار دادن سلول های موجود در یک مایع بر روی اسلاید میکرسکوپ استفاده می شود. در هنگام استفاده، کاربر ظرف مخصوص نمونه (قابل استفاده مجدد)، صفحه فیلتر (یک بار مصرف) و یک اسلاید را کنار هم قرار داده سپس همگی را در داخل روتور می گذارد. سپس مایع مورد نظر را در ظرف مخصوص نمونه قرار داده و دستگاه را روشن می کند. پس از فعال شدن دستگاه مایع با فشار در تماس با کمپلکس صفحه فیلتر/ اسلاید قرار می گیرد.
    با استفاده از این سیستم، سلول ها به صورت تغلیظ شده و در یک لایه (Monolayer) بر روی سطح اسلاید (در دو قسمت در تماس با دایره های موجود در روی فیلتر) قرار گرفته و مایع اطراف جذب صفحه فیلتری می شود. سپس اسلاید از دستگاه خارج می شود. بیشتر آزمایشگاه های میکروبیولوژی، ایمونولوژی – هماتولوژی، انکولوژی پیش از رنگ آمیزی اسلایدها آنها را در هوا خشک می کنند. ولی در آزمایشگاه های ستولوژی اسلایدهای حاوی نمونه را در اتانل ۹۵% ثابت می کنند. معمولا این سانتریفوژها با دور rpm 4000-200 کار کرده و زمان سانتریفوژ ۹۹-۱ دقیقه متغیر است. بیشتر پروسه ها بین ۱۰-۵ دقیقه نیاز به سانتریفوژ دارند. کاربر می تواند دور روتور را در حالت کم یا زیاد تنظیم کند. معمولا دورهای پایین برای نمونه های حاوی سلول های شکننده استفاده می شود. بیشتر سانتریفوژها دارای ضمائمی بوده که می توانند به شافت اصلی وصل شده و تبدیل به سیتولوژیکال سانتریفوژ شوند.


    سانتریفوژ هماتوکریتسانتریفوژ هماتوکریت، با استفاده از نیروی سانتریفوژی، هماتوکریت خون (نسبت حجم سلول های قرمز به حجم کلی) را مشخص می کند. این آزمایش مهم خون، در تشخیص کاهش خون و دیگر موقعیت ها مانند پلی سیتمی (افزایش بیش از حد گویچه های قرمز خون) و آنمی (کم شدن هموگلوبین زیر سطح نرمال) به کار می رود. در موارد پلی سیتمی، هماتوکریت افزایش پیدا می کند. در تشخیص آنمی، اندازه گیری هماتوکریت تنها می تواند یک شاخص ظرفیت حمل اکسیژن بوده و به تنهایی مشخص کننده آنمی نیست. روش های دستی و ماشینی متعددی برای اندازه گیری هماتوکریت خون وجود دارد. روش دستی میکروهماتوکریت و ماکروهماتوکریت موجود که در هر دو از سانتریفوژ استفاده می شود.
    در روش خودکار توسط سانتریفوژ، شمارنده ذرات الکترونیکی و تجهیزات لیزری، حجم سلول ها را اندازه گیری می کنند. روش های خودکار در غالب دستگاه های آنالایزر و هماتولوژی وجود دارد. روش میکروهماتوکریت به علت نیاز کمتر به حجم نمونه، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد و در آن از سانتریفوژهای دور بالا استفاده می شود.سانتریفوژ میکروهماتوکریت دارای روتوری است که لوله های موئین حاوی نمونه بصورت افقی روی آن قرار می گیرند. پس از انجام سانتریفوژ با مقایسه با Scale موجود، مقدار هماتوکریت به دست می آید.
    میکروسانتریفوژهامیکروسانتریفوژها، دستگاه هایی هستند که برای نمونه های با حجم کم (غالبا کمتر از ml 5/1) همانند نمونه های گرفته شده از اطفال، ساخته شده اند. میکروسانتریفوژها در مدل های دور پایین و دور بالا موجود هستند. در دور پایین حداکثر سرعت rpm 13000 بوده که برای خون و سایر محصولات خونی کاربرد دارد. در مدل های دور بالا، حداکثر سرعت rpm 28000 نیز رسیده و برای جمع آوری سلول ها و میکروارگانیزم ها و بررسی ارگانل های سلولی کاربرد دارد.
    غالبا لوله هایی که در میکروسانتریفوژها استفاده می شوند از پلاستیک یک بار مصرف ساخته شده و دارای یک سطح مقطع مخروطی، یک CUP واجد سرپوش هستند.


    سانتریفوژهای شستشودهنده سلول
    سانتریفوژ شستشودهنده سلول برای شستشو، دکانته کردن، مخلوط کردن و شستشوی مجدد گویچه های قرمز خون قبل از آزمایش آنتی گلوبین، استفاده می شوند. به علت مراحل متعدد موجود در این روش انجام دستی آن باعث اتلاف وقت می شود. آزمایش آنتی گلوبین به طور شایع در سازمان های انتقال خون، جهت شناخت Abها و جلوگیری از مشکلات تزریق خون انجام می شود. (این آزمایش در محیط invivo (آزمایش آنتی گلوبین مستقیم) یا invitro (آزمایش آنتی گلوبین غیرمستقیم) انجام می شود.آزمایش آنتی گلوبین مستقیم به پزشکان کمک می کند که بیماری های همولیتیک نوزادان، آنمی همولینیک اتوایمیون، حساس شدن RBCها توسط دارو و واکنش های تزریق خون را شناسایی کنند.آزمایش آنتی گلوبین غیرمستقیم، Abهای غیرقابل انتظار را تشخیص داده و Abهای شناخته شده را در سرم بیمار اندازه گیری می کند. این اندازه گیری به طور شایع، در هنگام تزریق آمپول روگام به زنان Rh منفی که به آنتی ژن Rh حساس شده اند استفاده می شود.

    مراحل استفاده از سانتریفوژ
    سانتریفوژها دارای یک سرپوش هستند که غالبا جهت ایجاد امنیت، در هنگام استفاده به طور خودکار قفل می شوند یا دارای یک قطع کننده جریان هستند که هنگامی که سرپوش باز است دستگاه روشن نمی شود. کنترل کننده های دستگاه، خارج از محفظه بوده یا روی یک Control Panel قرار گرفته اند. معمولا یک نمایشگر، پارامترهای کلیدی دستگاه مانند سرعت برحسب rpm، دما و زمان را پایش می کند.کاربر، نمونه ها را در محل های موجود در روتور قرار داده و سرپوش را می بندد. سپس rpm مناسب، دما (اگر دمای خنک مورد نیاز است) و زمان مورد نظر را انتخاب کرده ودستگاه را روشن می کند.
    برخی از دستگاه ها، سرعت ایستایی را نیز تنظیم می کنند و برخی دارای ریزپردازنده هایی هستند که با وارد کردن یک کد تمامی پارامترهای مورد نیاز براساس آن کد، به طور خودکار تنظم می شوند. هنگامی که کاربر با مواد خطرناک سروکار داشته باشد، رعایت اقدامات ایمنی ضروری است. علاوه بر این به غیر از سرپوش خارجی، سرپوش ایمنی داخلی نیز وجود دارد. در عین حال اهرم های مخصوص برای قرار دادن نمونه ها موجود هستند. برخی از مدل ها دارای Bowl Drainer بوده که به راحتی و به طور موثر، ذرات نمونه را بر می دارد. سایر وسایل حفاظت کننده مانند محافظ صورت و عینک، محافظ چشم نیز از دیگر وسایلی هستند که احتمال خطر در مقابل پاتوژن های موجود در فرآورده های خونی یا سایر موارد را کاهش می دهند. قسمت هایی از سانتریفوژ که در تماس با مواد خطرناک بیولوژیک بوده اند باید ضدعفونی شوند (معمولاً با هیپوکلریت ۱۰%).

    مشکلات گزارش شدهدر هر سانتریفوژ، کالیبره کردن سرعت و پایش زمان سانتریفوژ مهم است. ترمز خودکار باید کنترل شود تا بتواند در زمان تعیین شده باعث ایستادن روتور شده تا مراحل شستشو و اضافه کردن معرف ها بدون اشکال انجام گیرد. برای کالیبره کردن سرعت می توان از تاکومترهای نوری استفاده کرد.
    به علت استفاده مداوم از سانتریفوژ و خطرات احتمالی موجود، باید به طور مرتب مواردی از قبیل نشت جریان، مقاومت زمینه، برس ها، سیستم ایمنی، قفل داخل سرپوش کنترل شوند. برای کاربری مطمئن و عمر طولانی، برس ها باید قبل از تحلیل رفتن کامل عوض شوند و کربن رسوب کرده باید مرتب تمیز شود.سانتریفوژها، جریان برق زیادی را مصرف می کنند. بنابراین در خط برق وصل شده، باعث ایجاد نویز الکتریکی می شوند. در چنین حالتی دستگاه های آنالایزر مانند اسپکتروفتومترها، آنالایزرهای شیئی یا هماتولوژی تحت تاثیر قرار می گیرند. بنابراین سانتریفوژ باید به منبعی متصل شود که برای دستگاه های آنالایزری در نظر گرفته نشده است.هیچ گاه نباید دستگاه سانتریفوژ را با درب باز استفاده کرد. هر کاربر باید به لرزش و حرکت بیش از حد، که غالبا لرزش بحرانی نامیده می شود و برای هر دستگاه در سرعت خاصی ایجاد می شود آگاه باشد.این موقعیت دینامیکی که زرونانس نامیده می شود، از ترکیب ارتعاشات مکانیکی برای ذرات در حال حرکت به وجود می آید. سانتریفوژها باید با سرعتی کمتر یا بیشتر از این سرعت زرونانس استفاده شوند.
    روتورهای سانتریفوژ، مرتب باید تمیز شوند و به طور دوره ای تعویض شوند. روتور باید کاملا مناسب و اندازه باشد و نباید مدل آن تعویض شود، مگر آنکه مدلی کامل ‌برای همان سانتریفوژ طراحی شده باشد. مواد شیمیایی موجود در تمیزکننده ها ممکن است باعث سوراخ شدن یا خراشیدگی سطح چرخنده شود. بنابراین باید از مواد تمیزکننده مخصوص،‌برای تمیز نگهداشتن دستگاه استفاده کرد.


    ملاحظات خریدخریدار باید سانتریفوژی مناسب با نیازهای آزمایشگاهی خود خریداری کند. برای مثال در آزمایشگاه هایی که نمونه ها زیاد هستند، خرید یک سانتریفوژ قابل برنامه ریزی ضروری است ولی در آزمایشگاه های کوچک با تعداد کم نمونه، ضرورتی ندارد. رعایت ملاحظات ایمنی، از نکات ضروری در خرید یک سانتریفوژ است. سانتریفوژ باید دارای سرپوش ایمنی قفل شونده با سیستم قطع دستگاه، در هنگام باز شدن سرپوش باشد. از دیگر موارد ایمنی موجود، پوشش محافظ داخلی و صفحه نمایشگر هشداردهنده است. سانتریفوژ باید تمیز باشد، صفحه نمایشگر به راحتی قابل خواندن باشد، به زنگ های هشداردهنده مجهز باشد که در هنگام بد کار کردن، عدم بالانس روتور یا باز بودن سرپوش به صدا درآیند.
    در موارد خرید دستگاه سانتریفوژ، فاکتورهای ذیل از نکات مهم و قابل بررسی است:
     ابعاد: ابعاد سه بعدی دستگاه، نمایانگر حجم و جایگیری آن است.
     وزن (Weight): وزن دستگاه از فاکتورهای مهم هنگام خرید و نصب است.
     نمایشگر (Display): دیجیتال یا آنولوگ بودن نمایشگر دستگاه می تواند از جنبه فنی و دقت مورد بحث باشد.
     حداکثر سرعت (Max speed): این فاکتور معمولا در دستگاه های سانتریفوژ در حالتی که Head و Bucket از نوع استاندارد روی آنها نصب شده اند، نشان دهنده حداکثر سرعت گردش روتور سانتریفوژ است.
     (Relative Centrifugal Force) RCF: به عنوان شتاب استاندارد جاذبه است.
     حداکثر ظرفیت (Max Capacity): برای یک دستگاه سانتریفوژ، این مطلب که حداکثر چقدر بار را می تواند بدون افت زیاد دو موتور تحمل کند، مهم بوده و از لحاظ فنی موردنظر است. در ضمن این فاکتور می تواند نمایانگر بیشترین ظرفیت قرارگیری Head و Bucket از انواع آنها باشد.
     ترمز (Break): در اغلب دستگاه های سانتریفوژ آزمایشگاهی، مکانیسم ترمز الکتریکی پیش بینی نشده است. این امر با معکوس شدن جریان گذرنده از روتور میسر می شود.
     سردکننده (Cooling): وجود سردکننده در این نوع دستگاه ها، محیط سرد مناسب برای عمل سانتریفوژ کردن، در کاربردهای خاص را مهیا می سازد و از طرفی در دستگاه های با دور بالا از گرم شدن محفظه داخلی سیستم جلوگیری می کند.
     منبع تغذیه (Power Supply): مانند سایر سیستم ها از برق شهر با فرکانس مربوطه استفاده می شود.


    ایمنی
    از آنجا که دستگاه های سانتریفوژ همواره جهت آماده کردن و تهیه نمونه های خون و ادرار مورد استفاده قرار می گیرد، لذا توصیه می شود که ظرف گردنده در سانتریفوژ، سطل ها و حلقه های سر محور پیش از اینکه هرگونه سرویس دهی انجام گیرد و از آنها استفاده شود، تمیز و ضدعفونی شود.

    حفظ و نگهداری
    ۱- قفل درپوش را همواره باید کنترل شود.
    ۲- باید حلقه های سر محور و سطل ها جهت سالم بودن فلزشان مورد بررسی قرار داده شوند.
    ۳- باید لولاها، دگمه های تنظیم، پایه های لاستیکی بررسی شوند.
    ۴- باید وزن سطل ها کنترل شده و آنها را در نگهدارنده هایشان تعویض شوند. بالشتک های لاستیکی موجود در سطل ها ممکن است کم شوند یا برای تمیز کردن و جابجایی بیرون آورده شوند که در این صورت بارهای غیریکسان به وجود می آید. حتی تفاوت های کم در وزن نیز می تواند سبب فرسایش سریع و پوسیدگی یاتاقان های موتور شود.


    منبع:انجمن مهندسی پزشکی