خدا میخواست تا تقدیر عالم این چنین باشد کسی که صاحب عرش است، مهمان زمین باشد خدا در ساق عرش خویش جایی را برایش ساخت که حتّی ماورای دیدهی روح الامین باشد علی را قبل از آدم آفرید و در شب معراج به پیغمبر نشانش داد تا حقّ الیقین باشد خدا میخواست از رخسارهی خود پرده بردارد خدا میخواست تا دست خودش در آستین باشد علی حبّه جنّه، قسیم النّار و الجنّه خدا میخواست آن باشد ،خدا میخواست این باشد به جز نام علی در پهنهی تاریخ نامی نیست که بر انگشتر پیغمبران نقش نگین باشد مرا تا خطبههای بی الف راهی کن و بگذار که بعد از خطبهی بینقطه ی تو نقطه چین باشد مرا در بیت، بیت شعرهایم دستگیری کن غزل های تو بی اندازه باید دلنشین باشد غزل لطف خداوند است، شاعر ها خبر دارند غزل خوب است در وصف امیرالمؤمنین باشد التماس دعا
مگر نه اينكه هميشه خجالتم دادي چه خوب دستِ من و دامنت گره خورده با خدا بودنت مبارک عرش و تسلای زمین بزرگ بودنت زیبا بود
امشب شب شهادت حضرت امیرالمومنین امام علی علیه السلام را به همه دوستان عزیز تاپ فروم تسلیت عرض میکنم.
کیست حیدر.... کیست حیدر ؟ ، شورش این سینه هاس ?کیست حیدر ؟ ، عشق ازدیرینه هاس ?کیست حیدر ؟ ، پاکی آئینه هاست ?کیست حیدر ؟ ، گردش آدینه هاست ?کیست حیدر ؟ ، قلب عالم را شعف ?کیست حیدر ؟ ، پادشاه لوکشف ?کیست حیدر ؟ ، دست حق در دست او ?کیست حیدر ؟ ، راه حق بن بست او ?کیست حیدر ؟ ، هست من از هست او ?کیست حیدر ؟ ، می فروشان مست او ?کیست حیدر ؟ ، هستی جان من است ?کیست حیدر ؟ ، کُل ایمان من است ?کیست حیدر ؟ ، شیر شهیران عرب ?کیست حیدر ؟ ، سروری عالی نسب ?کیست حیدر ؟ ، آدمی را تاب و تب ?کیست حیدر ؟ ، نور ِتاریکی ِشب ?کیست حیدر ؟ ، غمگسار روح و جان ?کیست حیدر ؟ ، مقتدای شیعیان ?کیست حیدر ؟ ، او که دارد ذوالفقار ?کیست حیدر ؟ ، لشکری را بیقرار ?کیست حیدر ؟ ، راد مرد تک سوار ?کیست حیدر ؟ ، در ره حق جان نثار ?کیست حیدر ؟ ، او که غوغا می کند ?کیست حیدر ؟ ، کفر رسوا می کند ?کیست حیدر ؟ ، در رکابش بوذر است ?کیست حیدر ؟ ، در کنارش قنبر است ?کیست حیدر ؟ ، دشمن او اَبتر است ?کیست حیدر ؟ ، جایگاه اش منبر است ?کیست حیدر ؟ ، یک شَه والامقام ?کیست حیدر ؟ ، از خدا بر او سلام
رو سیاهیم ولی دست به دامان توایم تو اگر واسطه باشی که خدا می بخشد ابر وقتی که ببارد، همه جا می بارد پس اگر خواست ببخشد، همه را می بخشد در جواب « بهِ عَلِیٍ، بِه عَلِیّ (ع) » گفتن ما مادرت، تذکره کرب و بلا می بخشد...