سفر > گردشگری- مهدیا گل محمدی : درست در همان روز*هایی که پاییز هزاررنگ چمدانش را می*بندد، در کویر و تالاب میقان اراک همراه زمستان یکرنگ اندک**اندک سروکله پرنده*ها و پرنده*نگر*ها نیز پیدا می*شود؛ 2 گروهی که خوب می*دانند تالاب میقان نیز این*روز**ها سفیدپوش است اما نه از برف و سرما که از گنبد*ها و فلس*های نمکی زیبایی که اطرافش را آبی زلال و گیاهانی از گونه*های شورپسند و خشکی*پسند مانند جلبک*های آب*شور فراگرفته است. اینجا که در گذشته به نمکزار فراهان مشهور بوده حالا منطقه شکارممنوع است و دیگر از شکارچی و صدای تفنگش خبری نیست.گهگاه آوای فوجی از مرغابی*ها و فلامینگو*ها به گوش می*رسد که به پرواز درآمده و گاهی با درنا*ها روی زمین فرود می*آیند. همینجا بود که آمد و رفت حدود 10هزار قطعه درنا*ی خاکستری 15آبان را برای پرنده**نگر*ها به روز درنا بدل کرد. هرچند فقط درنا*ها نیستند، در مجموع 30هزار قطعه پرنده در تالابی که گاهی گستره*اش به 30هزار متر می*رسد دور هم می*آیند تا فراهان سفلی را به*عنوان مقصد گردشگر*ها همچنان حفظ کنند.بد نیست بدانیم براساس استانداردهای جهانی تالاب*ها، هر تالاب که یک درصد از یک گونه پرنده را در خود پذیرا باشد در مختصات جهانی و بین*المللی قرار می*گیرد و تالاب میقان اراک در کنار تالاب گاوخونی اصفهان تنها پذیرای پرندگان مهاجر در مرکز کشور به*منظور زمستان*گذرانی به شمار می*آید. خاک این منطقه نیز از مارن و رس بوده و در هوای مرطوب و بارانی نرم می*شود. هنگامی که رطوبت هوا کم می*شود قدرت تبخیر آب افزایش می*یابد و پس از آن طبقات و لایه*های نمکی تمامی سطح دریاچه را می*پوشاند.این تالاب به وسعت 25*هزار هکتار در 15*کیلومتری شمال*شرقی شهر اراک و در مجاورت روستاهای میقان، داوودآباد، ده*نمک و طرمز قرار دارد.همشهری
