حجت الاسلام قرائتی برای اقتصاد، برای داد و ستدد، با كی قهر كنیم با كی آشتی كنیم، با كی بجنگیم، چه جور بجنگیم، چطور جامعه سقوط میكند چطور جامعه عزیز میشود، تمام این امورات توی قرآن هست ما هنوز قرآن را نشناخته ایم. در نهج البلاغه یك جا داریم كه حضرت امیر به خودش سیلی زد و فرمود قرآن غریب است و هنوز هم قرآن از غربت بیرون نیامده است به امید روزی كه سخنرانیها حذف شود و بجای آن قرآن خوانده شود یعنی دست مردم را توی دست قرآن بگذارد ولی ما الان قرآن میخوانیم تا مردم سرگرم شوند، تا مردم جمع شوند مثل تق تق رادیو ما، قرآن را جدی نگرفته ایم. مسئله توجه به قرآن شده است اما هنوز قرآن مظلوم است به امید روزی كه در جامعه ما یك فضه پیدا بشود، فضه كنیز حضرت زهرا(علیها السلام) بود بیست سال هر چه از او سوال كردند با قرآن جواب داد و بنده كه آخوند هستم یك بیستم كنیز زهرا بر قرآن تسلط ندارم حالا ما امام صادق(علیه السلام) نمیتوانیم باشیم اما. . . بنده كه آخوند هستم یك صدم كنیز حضرت زهر نمیتوانم باشم؟ پیداست كه انس با قرآن است به امید روزی كه انس با قرآن زیاد بشود این هم نه به ظاهر قرآن بلكه در آن تدبر كنیم. (والسلام علیكم و رحمه الله و بركاته)
