عنصر«ظاهر و قيافه»در«ستاره»بودن يك بازيگر خيلي مهم است

تقريباً يك دهه از شروع بازيگري دانيال عبادي مي‌گذرد و او در اين مدت به طور ميانگين سالي دو فيلم بازي كرده است.



به گزارش سینماخبر، او كه داراي مدرك فوق‌ليسانس مديريت بازرگاني است به قول خودش با سينماي تجاري به اين عرصه قدم گذاشته، اما دوست ندارد به عنوان بازيگري كه تنها در همين ژانر توانايي دارد شناخته شود. به بهانه اكران «متل قو» گفت و گويي با او داشتيم كه حاصلش اينجاست:


***
«متل قو» آخرين فيلم اكران شده شماست، اما بعد از آن تجربه‌هاي ديگري هم داشتيد كه هنوز به نمايش در نيامده. درباره چگونگي پيوستن به «متل قو» صحبت كنيم.
-بله، فيلمبرداري اين پروژه دو سال قبل اتفاق افتاد. آقاي نوابي و آقاي امكانيان مرا به دفترشان دعوت كردند و فيلمنامه را در اختيار من قرار دادند. از ابتدا مي‌دانستم قرار است نقش اميد را بازي كنم. اين كاركتر و كليت متن البته به سليقه آقاي نوابي تا حدودي بازنويسي شد.
اكثريت قريب به اتفاق فيلم‌هاي شما در رديف آثار تجاري قرار مي‌گيرند. اين نوع از فيلم‌ها انتخاب خود شماست يا اينكه ناخواسته در شرايط پذيرش آن قرار مي‌گيريد؟
-من در سه فيلم اكران نشده بازي دارم كه مخاطب خاص دارند و حال و هواي متفاوتي بر آنها حاكم شده است. فيلم سينمايي «دويدن با شب» به كارگرداني محسن ربيعي يكي از آنهاست. فيلم سينمايي «كاغذ خروس نشان» ساخته مريم ميلاني هم اثري است كه اكران شد اما مخاطبان آن عام نبودند. اين فيلم در ژانر كودك و نوجوان ساخته شد و چند جايزه جهاني را هم به دست آورد. فیلم های «غیرمنتظره» و «امشب شب مهتابه» هم چنین شرایطی داشتند. من به عنوان يك بازيگر دوست دارم هم مورد قبول مخاطب عام باشم و هم مخاطب خاص، اما سينما دارد به سمت نوعي گروه‌گرايي مي‌رود و كارگرداناني هستند كه شاید من به عنوان یک بازیگر دوست داشته باشم در فيلم‌شان بازي كنم اما آنان انتخاب‌هاي خاص خودشان را دارند. اينكه اكثر فيلم‌هاي من آثاري تجاري و عامه‌پسند هستند در اصل شرايطي است كه من ناخواسته در آن قرار گرفته‌ام. شخصا از اينكه مورد توجه مخاطب عام هستم خوشحالم و فكر مي‌كنم اين مي‌تواند آرزوي هر بازيگري باشد، اما از طرفي امكان كسب تجربه‌هاي ديگر نيز چيزيست كه دلخواه من است و اميدوارم روزي اتفاق بيفتد. من از گذشته‌هاي دور به دنياي بازيگري علاقمند بودم. ورودم نیز به واسطه شهاب حسيني اتفاق افتاد. ايشان بود كه مرا به دکتر محمدهادي كريمي معرفي كرد و من در فيلم ايشان بازي كردم و حضورم در «غيرمنتظره» رقم خورد.
معيار شما براي انتخاب فيلمنامه از ابتداي شروع بازيگري‌تان تا امروز فرق كرده است؟
-مثل سايرين ابتدا فيلمنامه را مي‌خوانم و بعد توجه مي‌كنم به اينكه قصه را چه كسي جلوي دوربين مي‌برد. بهره‌مندي پروژه از متن جذاب و عوامل توليد حرفه‌اي معيارهايي هستند كه بعد از كسب تجربه فهميدم بايد به آنها بیشتر توجه كنم.
اين تفاوت در معيار انتخاب سال گذشته با «آتش بس 2» بارز شد، چون در اين فيلم نقش كوتاهي داشتيد.
-خانم ميلاني از دوستان خيلي خوب من هستند و حضور من در فيلم ايشان يك حضور افتخاري بود. تا امروز در 19 پروژه سينمايي و دو سریال ظاهر شده‌ام و شايد در تنها يكي دو مورد نقش اصلي را بازي نكرده‌ام. بازي در «آتش بس 2»، هرچند كه كوتاه بود اما به خاطر متفاوت بودن براي من جذاب شد.
در ابتدا وقتي قصه «متل قو» را خوانديد با توجه به جوانانه بودن اثر اين نگراني را نداشتيد كه براي مخاطب، تكراري جلوه كنيد؟ چون فيلم‌هايي با چنين شاخصه‌اي در سينماي ما به وفور وجود دارد.
-ابتدا بايد بگويم تكراري شدن يا نشدن يك فيلم سينمايي چيزي نيست كه براي ما در بدو امر پیش بینی ‌پذير باشد. از طرفي نمي‌توان فيلمنامه‌اي را صرفا به اين دليل كه محوريت آن روي چند جوان است، رد كرد. اگر اينگونه باشد كه مجبور مي‌شويم درصد خيلي بالايي از فيلم‌هاي توليد شده در چند سال اخير را كليشه‌اي بناميم، چون شاید اکثر این فیلم ها بازیگران یکسانی داشته باشند. به نظرم ترس از بروز چنين اتفاقي در سينما بي‌مورد است. ما مي‌توانيم با چند بازيگرِ به خصوص، ده‌ها فيلمنامه را با ده‌ها كارگرداني مختلف بسازيم و كاري كنيم كه حتي دو مورد آن به هم شبيه نباشد. در اصل اين كارگردان است كه بايد تلاش كند درام نمايشي خود را از ورطه تكرار برهاند و فكر نمي‌كنم «متل قو» دچار اين آسيب شده باشد.
كمدي هم بازي كرده‌ايد؟
-يكي دو بار طنز را تجربه كردم اما اينگونه نقش‌ها اولويت من نيست. صرفاً به خاطر تجربه‌گرايي بود كه حضور در آثار طنز را پذيرفتم.
به نظر مي‌رسد تأكيد زيادي داريد براي اينكه مخاطبان شما بدانند بازي در فيلم‌هاي گيشه‌پسند تنها توانايي شما نيست.
-بله. ببينيد، دو فيلم من كه با كارگرداني دكتر كريمي ساخته شد، آثاري بود كه در عرصه‌هاي جهاني هم حرف‌هايي براي گفتن داشت و مخاطباني به دست آورد. اين فيلم‌ها در جشنواره‌هاي خودمان هم حاضر بودند و اينطور نبود كه تنها با اهداف گيشه‌پسند ساخته شده باشند. بعد از آن پيشنهاد همه كارگردان‌ها از فيلم‌ اولي‌ها گرفته تا افراد صاحب‌نامي مثل تهمينه ميلاني را پذيرفتم. چيزي كه قبل از هر معيار ديگري براي من اهميت داشت خود نقش‌ها بود و اگر به خاطر داشته باشيد در فيلم آقاي ده‌نمكي‌ هم در نقش يك جوان لات ظاهر شدم. كاراكتر يك راننده تاكسي هم چيزيست كه تجربه كرده‌ام. بنابراين من هم مثل هر بازيگر ديگري دوست دارم در همه نقش‌ها ديده شوم اما پيشنهادهايي كه دريافت مي‌كنم هميشه مطابق با اين خواسته نيست. من و عده ديگري از همكارانم با آثار عامه‌پسند به اين سينما قدم گذاشتيم. در حال حاضر سينماي ما به سمت فيلم‌هاي خاص پيش رفته و مخاطبان بسيار نخبه را مورد هدف قرار داده است. از نگاه برخي از كارگردانان اين‌چنيني، سينماي عامه‌پسند سينماي ضعيفي است. من اما به عنوان يك بازيگر انعطاف‌پذير بايد بتوانم خودم را با شرايطي كه الان به وجود آمده تطبيق بدهم و به همين دليل است كه دوست دارم با ريتمي ملايم به آن سمت نيز قدم بردارم. در سال گذشته 5 فيلم سينمايي با بازي من اكران شد و اين آثار سهم قابل توجهي در رونق سينما در سال 93 داشتند. نبايد فراموش كرد كه وجود چنين فيلم‌هايي باعث چرخيدن چرخ سينما مي‌شود و الزام وجود آنها انكارناپذير است.
از نظر شما ستاره سينما چه كسي است؟
-ستاره سينما كسي است كه با نگاه مخاطب و انتخاب او متولد مي‌شود و نه صرفا با تلاش اهالی سینما. خود من با همين ستاره‌ها بود كه به بازيگري علاقمند شدم. ستاره بايد از نظر ظاهري، هنري و ... كامل باشد و بدون هر كدام از آن ويژگي‌ها نمي‌تواند با عنوان ستاره شناخته شود. ستاره كسي است كه جذابيت ظاهري و دانش بازيگري را در يك سطح متعادل داراست.
اما در تفكر عامه ستاره سينما يعني كسي كه حتما ظاهر خيلي خوبي دارد.
-بله عنصر ظاهر و قيافه در ستاره بودن يك بازيگر خيلي مهم است، اما بازيگران بزرگ تاريخ سينما بيشتر از اينكه با ظاهر خوب خود به ياد آورده شوند با كيفيت بازي‌شان در ذهن مي‌آيند. تركيب اين دو معيار با هم براي ستاره شدن چيزي است كه در سينماي جهان اثبات شده است.
ستاره‌هاي ایرانی زمان نوجواني خودتان را هم معرفي كنيد.
در گذشته نزديك نيز بازيگراني مثل جمشيد هاشم‌پور، ابوالفضل پورعرب و ... از كساني بودند كه به عنوان ستاره به آنان توجه كردم.
تا به حال در كنار مردم فيلم‌هاي خودتان را تماشا كرده‌ايد؟
-بله حتي پيش آمده در يك شهر كوچك هم به سينما بروم و فيلم خودم را با حضور مردم تماشا كنم بدون اينكه كسي مرا بشناسد. وقتي بدانند تو در سالن نشسته‌اي شايد رفتار خوب يا بد آنان حقيقي نباشد اما وقتي از دور نگاه‌شان كني با دقت كردن به چهره آنان مي‌تواني بازخورد فيلم را در ميان آنان دريابي.
جشنواره سي و سوم فجر را هم دنبال كرديد؟
-هنگام برگزاري جشنواره سال گذشته بر سر فیلمبرداری بودم و نتوانستم آثار را دنبال كنم اما فيلم‌هاي روز روي پرده را تماشا مي‌كنم و از «استراحت مطلق» و «قصه‌ها» خيلي خوشم آمد. كارگردانان آنان هم براي من بسيار محترم و عزيز هستند.
ممكن است روزي كاري غير از بازيگري را در سينما تجربه كنيد؟
-بله هميشه امكان وقوع اتفاقات غيرمنتظره وجود دارد و به قولي ته ِ همه چيز باز است.
در پايان بگوييد قصد نداريد بازي در تئاتر را تجربه كنيد؟
-چرا اتفاقاً قرار بود در نمايشي به كارگرداني خانم بروجردي حضور داشته باشم و چند جلسه هم تمرين داشتيم اما بنا به دلايلي كار آنان به تعويق افتاد و من با گروه خداحافظي كردم چون بايد در يك فيلم سينمايي بازي مي‌كردم. اميدوارم به زودي اين عرصه را هم تجربه كنم.