ماهی مون هی می خواست یه چیزی بهم بگه . تا دهنشو وا می کرد آب می رفت تو دهنش نمی تونست بگه . دست کردم تو آکواریوم درش آوردم . شروع کرد از خوشحالی بالا پایین پریدن . دلم نیومد دوباره بندازمش اون تو . اینقده بالا پایین پرید خسته شد و خوابیـــد . دیدم بهترین موقع است تا خوابه دوباره بندازمش تو آب. الان چند ساعته بیدار نشده یعنی فکرکنم بیدار شده دیده انداختمش اون تو قهر کرده و خودشو زده به خواب... . این داستان رفتار بعضی از آدم هایی است که کنارمونند. دوستشون داریم و دوستمون دارند ولی ما رو نمی فهمند و فقط تو دنیای خودشون دارند بهترین رفتار را با ما می کنند....
نیما یوشیج در جشن یک سالگی فرزندش نوشت: پسرم یک بهار یک تابستان یک پاییز و یک زمستان را دیدی ازین پس همه چیز جهان تکراریست جز مهربانی...
اتفاق بسیار دردناکی است زمانی که حس می کنی اطرافیانت تو را باور نمی کنند... دردناک تر از آن زمانی ست که متوجه می شوی اطرافیانت و باورهایشان دیگر هیچ اهمیتی برای تو ندارند جز زخم خوردگانِ این روزگار ... هیچ کس دیگری نمی فهمد ، ایمانِ یک نفر به آدم های بزرگِ زندگیش چطور به یک باره و به تمامی فرو می پاشد ....
هر گاه عیبی در من دیدی،به خودم خبر بده نه کسی دیگر را، چون تغییر آن دست من است!!! کار اولت ثواب دارد و نصیحت است، اما گزینه دوم غیبت و گناه است، چرا موقعی که چیز منفی در کسی می بینیم، جز خودش همه را خبر می دهیم؟؟؟؟؟ ما شهرت را با صحبت کردن در مورد یکدیگر می دانیم نه با یکدیگر!!! جمله ای که بر یک هتل نوشته بود شگفت زده ام کرد : "اگر سبب رضایتت شدیم از ما سخن بگو و گرنه با خود ما بگو" بر خود تطبیقش دهیم تا غیبت از میانمان از بین برود!!! نصیحت کن اما رسوا نکن!!! سرزنش کن اما جریحه دار نکن!!! بهشت وعده دور از دسترسی نیست اگر بی بهانه خوب باشیم!!!
آدم های امـروز!!! به خودشان زحمت نمی دهند یک نـفـر را کشف کنـنـد زیـبـایی هـایـش را بـیرون بکـشـنـد تـلخی هایـش را صـبـر کـنـنـد آدم های امـروز!!! دوسـتی های کـنسروی می خواهـنـد یک کنسرو کـه درش را بـاز کـنـنـد یک نـفـر شیـریـن و مهربـان از داخـلش بـیـرون بـپـرد و هـی لبخنـد بزنـد و بگـویـد حـق بـا تـوسـت!!!
پروانه به خرس گفت: دوستت دارم... خرس گفت: الان می خوام بخوابم، باشه بیدار شم حرف میزنیم... خرس به خواب زمستانی رفت و هیچ وقت نفهمید که عمر پروانه فقط 3 روز است... "همديگر را دوست داشته باشيم؛ شاید فردایی نباشد".. آدمای زنده به گل و محبت نیاز دارن و مرده ها به فاتحه! ولی ما گاهی برعکس عمل می کنیم! به مرده ها سر میزنیم و گل می بریم براشون ، ولی راحت فاتحه ی زندگی بعضیا رو می خونیم ! گاهی فرصت باهم بودن کمتر از عمر شکوفه هاست! بیائیم ساده ترین چیز رو ازهم دریغ نکنیم: محبت....
روزى مردی نزد عارف اعظم آمد و گفت من چند ماهى است در محله اى خانه گرفته ام روبروى خانه ى من يک دختر و مادرش زندگى مى کنند هرروز و گاه نيز شب مردان متفاوتى انجا رفت و امد دارند مرا تحمل اين اوضاع ديگر نيست عارف گفت شايد اقوام باشند گفت نه من هرروز از پنجره نگاه ميکنم گاه بيش از ده نفر متفاوت ميايند بعدازساعتى ميروند.عارف گفت کيسه اى بردار براى هرنفريک سنگ درکيسه اندازچند ماه ديگر با کيسه نزد من آيى تا ميزان گناه ايشان بسنجم . .مرد با خوشحالى رفت و چنين کرد.بعد از چندماه نزد عارف آمد وگفت من نمى توانم کيسه را حمل کنم از بس سنگين است شما براى شمارش بيايىد عارف فرمود يک کيسه سنگ را تا کوچه ى من نتوانى چگونه ميخواى با بار سنگين گناه نزد خداوند بروى ؟؟؟ حال برو به تعداد سنگها حلاليت بطلب و استغفارکن ..چون آن دو زن همسر و دختر عارفى بزرگ هستند که بعدازمرگ وصيت کرد شاگردان و دوستارانش در کتابخانه ى او به مطالعه بپردازند .اى مرد انچه ديدى واقعيت داشت اما حقيقت نداشت .همانند توکه درواقعيت مومنی اما درحقيقت شيطان ... بیایید ديگران را قضاوت نكنيم
گاهى خودت را مثل یک کتاب ورق بزن، انتهای بعضی فکرهایت "نقطه" بگذار، که بدانی باید همانجا تمامشان کنی. بین بعضی حرفهايت "کاما" بگذار، که بدانی باید با کمی تامل ادایشان کنی. پس از بعضی رفتارهایت هم "علامت تعجب" و آخر برخی عادت هایت نیز علامت "سوال" بگذار. تا فرصت ویرایش هست، خودت را هر چند شب یکبار ورق بزن... حتی بعضی از عقایدت را حذف کن، اما بعضی را پر رنگ.
ما آدما می خواهیم مهربان باشیم اما بعضی ها با کج فهمیشون مانع میشند . گاهی که می خواهیم بوسه بر مهربانی بزنیم کاری می کنند که فقط لبخندی تلخ نثار مهربانی کنیم .
اشکال ما آدمها این است که هر کدام به روش خود یکدیگر را دوست داریم، گاهی ظالمانه، گاهی خودخواهانه،گاهی مغرورانه، گاهی مالکانه و نیز گاهی عمیقا" عاشقانه ... و چقدر در راه و روشهای خود در نهایت دوست داشتن قلب یک دیگر را می شکنیم و احساس یکدیگر را جریحه دار میکنیم. وقتی پای رفتن پیش می آید تازه به این فکر می افتیم که کجای کار ما اشتباه بود! رفتن همیشه با یک خداحافظی اتفاق نمی افتد. گاهی رفتن در انبوهی از ماندن و بودن است...
