انقلاب فناوری ایمنی خودروها

در گذشته تنها درجه بندی هایی که بر روی داشبورد اتومبیل دیده می شد عبارت بودند از دور موتور، کیلومتر شمار، سرعت سنج چرخ ها، درجه بنزین و درجه مربوط به دمای موتور خودرو. این بدان معنی بود که میزان اطلاعات و بازخوردی که شما از وسیله نقلیه خود در اختیار دارید، بسیار محدود است.




اما طی دهه های گذشته این موضوع تا حد زیادی متحول شده و امروزه وسایل نقلیه به سنسورهایی مجهز شده اند که اطلاعات متنوع و بیشتری را در اختیار راننده قرار می دهند تا جایی که حتی همه ما نحوه استفاده از برخی از این اطلاعات را نمی دانیم. اگرچه بسیاری از این اطلاعات مربوط به مقوله ای از امکانات تعلق دارند که رانندگان صرفا به خاطر وجود آنها در اتومبیل خود خوشحال می شوند اما به هیچ وجه نمی توان منکر آن بود که همین اطلاعاتی که امروزه در دسترس رانندگان است، جاده ها را امن تر می کند.
اخیرا ما شاهد به کارگیری تعداد زیادی فناوری های مربوط به ایمنی توسط کارخانجات تولیدکننده خودرو هستیم که با اضافه کردن برخی ظواهر و ویژگی های جدید، آنها را روز به روز ارتقاء می بخشند. در اینجا سه مثال از اینکه چگونه نوآوری ایده های بزرگ را پدید می آورد و مسیر ارتقای آن را هموار می کند، می آوریم:
1- سیستم مشاهده فشار باد تایرها (TPMS)
فشار کم باد درون لاستیک ها نه تنها مصرف سوخت را بالا می برد و طول عمر لاستیک ها را پایین می آورد بلکه حتی خطرناک نیز هست. هنگامی که فشار باد داخل لاستیک از حد کافی پایین تر رود باعث شل شدن بیش از حد آن شده که خود سبب افزایش گرما در جداره های لاستیک و در نتیجه خراب شدن زودهنگام آن می شود.

2- ایمنی به کمک چراغ و دوربین
در گذشته هنگام رانندگی اگر می‌خواستید بدانید که چه چیزی در عقب خودروی شما وجود دارد، می‌بایست گردنتان را می‌چرخاندید و از شیشه عقب به پشت سرتان نگاه می‌کردید. اگرچه این امر هنوز هم رایج است اما کارخانجات خودروسازی در حال تجهیز کردن وسایل نقلیه خود به دوربین‌هایی هستند که دید بهتر و با جزئیات بیشتری از موانع و خطرات موجود در عقب خودرو در اختیار راننده می‌گذارند. این فناوری‌ گامی بزرگ به سوی ایجاد ایمنی در صنعت خودروسازی محسوب می‌شود. این سیستم به راننده توانایی مشاهده مستقیم پشت سپرهای عقب خودرو را می‌دهد (و او را از وجود بچه‌های خردسال، حیوانات اهلی،‌ دوچرخه‌سواران یا موانع سیمانی و غیره آگاه می‌کند) و بنابراین از تصادفات خطرناک جلوگیری می‌کند. این فناوری همچنین برای وسایل نقلیه سنگین که دید پشت سر برای راننده اغلب محدود است، کاربرد دارد.
یک دوربین ساده وسیله جانبی بسیار مفیدی است که می‌‌تواند به عقب وسایل نقلیه نصب شود اما خودروسازان می‌خواهند که این ایده را به سطح جدیدتری ارتقا دهند. آنها می‌خواهند سنسورهایی در خودروها کار بگذارند که نه‌تنها دید مناسبی از عقب خودرو در اختیار راننده قرار می‌دهد بلکه به راننده از مواجه شدن با ترافیک سنگین در عقب خودرو نیز خبر می‌دهد. به‌عنوان مثال هنگامی که راننده می‌خواهد از یک مسیر فرعی و یا پارکینگ وارد خیابان شلوغی شود، سیستم مذکور قبل از اینکه راننده به‌طور مستقیم وسایل نقلیه پشت سر خود را ببیند، او را از وجود آنها آگاه می‌سازد.
طی سال‌های اخیر چند مدل خودرو نیز مشتاق به کارگیری دوربین‌ها برای ارائه نماهای مختلف از جوانب وسیله نقلیه شده‌اند ازجمله نماهای معمولی، عریض و زاویه‌دار. این ایده‌ برای مواقعی که راننده می‌خواهد واگنی به تریلر خود ببندد بسیار حائز اهمیت است. دوربین با لمس کردن دکمه‌ای مخصوصی به نماهای مختلف خود می‌رود.

3- سیستم هشدار نقطه کور:
به هنگام راندگی چک کردن نقاط کور قبل از تغییر مسیر ایده جالبی است. عدم آگاهی راننده از نقاط کور حین رانندگی علت بسیاری از تصادفات می‌باشد و به همین دلیل است که سیستم هشدار نقاط کور اهمیت پیدا می‌کند. سنسورهایی که در هر طرف وسیله نقلیه کار گذاشته شده‌‌اند به‌طور مداوم طرفین چپ و راست خود را اسکن می‌کنند و در صورت نیاز در مورد اشیایی که راننده قبل از تغییر مسیر لازم است بداند به او هشدار می‌دهند.
اکثر تولیدکنندگان، وسایل نقلیه تولیدی خود را با چراغ‌های هشداری که در کنار یا روی آینه‌های بغل کار گذاشته می‌شوند، مجهز می‌کنند. چراغ هشدار هر سمت از خودرو به هنگام ورود وسایل نقلیه دیگر به نقاط کور واقع در همان سمت روشن می‌شوند.


در صورتی که راننده نشان بدهد که قصد تغییر مسیر به آن سمت را دارد، سیستم هشدار فرض می‌کند که راننده چراغ‌های هشدار را ندیده و با ایجاد علامت هشدار صوتی، چشمک‌زن نمودن چراغ‌های هشدار و یا هر دوی این موارد به طور همزمان، به راننده هشدار می‌دهد.
شرکت هندا ایده سیستم هشدار نقاط کور را یک پله دیگر ارتقا داده است. آنها امکاناتی جدید در خودروهای خود عرضه می‌کنند که نمایی از نقطه کور سمت شاگرد در اختیار راننده قرار می‌دهد. این تصویر به کمک دوربینی که بر روی آینه سمت شاگرد نصب شده تهیه می‌شود. سیستم مورد نظر به راننده این امکان را می‌دهد که هر دو مسیر ترافیک را در نمایشگری روی داشبورد خود ببیند. دوربین‌ها هنگامی که راننده چراغ‌های راهنما را برای تغییر لاین روشن می‌کند، شروع به کار کرده و نمایی کامل از نقاط کور را در اختیارش قرار می‌دهند تا به‌هنگام تغییر مسیر با مشکلی مواجه نشود. حتی هنگامی که راننده راهنمای راست را به نشانه گردش به راست یا پارک نمودن خودرو روشن می‌کند، دوربین‌های مذکور به وی در داشتن نمایی واضح از نقاط کور رانندگی کمک می‌کنند.

منبع: مقالات کتاب اول