غريب مدينه ...

ما را غلام کوی حسن آفریده اند​

مبهوت و مات روی حسن آفریده اند​

ما را پیاله نوش شرابش رقم زدند​

مست از خم و سبوی حسن آفریده اند​

خورشید را به این همه نقش و نگارها​

از طلعت نکوی حسن آفریده اند​

روشن ز نور روی مهش گشته روزها​

شب را اسیر موی حسن آفریده اند​

آری ز مقدمش همه جا بوی گل گرفت​

گل را ز رنگ و بوی حسن آفریده اند​

از انبیاء و اولیا همه را صف به صف ببین​

مدهوش خلق و خوی حسن آفریده اند​

میل نگاه هر چه گدایان شهر را​

ولله سمت و سوی حسن آفریده اند​

شعر از : ‌میلاد یعقوبی​