رضا سلامي در يادداشتي كه براي باني فيلم ارسال كرده از اين شرايط گلايه كرده است: «دربست آزادي» اينکه فيلم خوب يا بدي است در اين مجال نمي گنجد. چه گذشت بر ما بماند، چه مي گذرد بر ما باز هم بماند.... سزاوار اين همه بي مهري بوديم باز هم اهميتي ندارد.... کمي تحمل بفرمائيد..... آيا اين فيلم در فصل خوبي اکران شد؟ (جام جهاني، ماه رمضان، تعطيلات دانشگاه ها) آيا مسئوليني که بر مسند قضاوت نشسته اند اگر در چنين پروژه اي سهيم بودند اين گونه رفتار مي کردند؟ آيا کوچکترين ابزار تبليغاتي را از آن دريغ مي کردند؟!!!! شايد نمي دانند که فيلم هايي از اين جنس به نام مستقل در چه شرايطي توليد مي شوند، حتما نمي دانند با چه مشقتي در بخش خصوصي ساعت ها به سرعت مي گذرند و عرصه را تنگ تر مي کنند، هزينه هاي: پيش توليد، توليد، پس توليد، پخش و.... فارغ از هرگونه فرافکني.... داريوش عياري عزيز، اسحاق خانزادي مهربان، ستار اورکي شريف، فرامرز هوتهم صبور، مهرشاد کارخاني مانده در تعهد، مگر مي شود اين همه اسم، تخصص و تجربه منجر به توليد فيلمي شود که اثر قابل دفاعي نباشد؟ شرم کن سينما.... مرا در اولين آغازم به ورطه نابودي کشاندي.... صرف نظر از غير دولتي بودن فيلم، هر آنچه که استحقاق فيلم هاي سخيف است در سينما براي ما زياد بوده... سپاس از آقاي سعيدي پور مديريت محترم پرديس آزادي، پخش کنندگان محترم: علي الموتي، سعيد پاکستاني و محسن صادقي که صادقانه کوشيدند که فيلم از شرايط بهتري برخوردارشود. تشکر و قدرداني صميمانه از اساتيد هميشگي ام آقايان: مسعود کيميايي، جمشيد ارجمند و جواد طوسي که مردانه مرا همراهي کردند. مجري طرح و سرمايه گذار دربست آزادي
