به گزارش تسنيم، دومين جلسه از سير جديد حلقه نقد فيلم سفير با حضور مهدي زمانپور کياسري، مستندساز برگزار شد. در اين جلسه که با حضور جمعي از علاقمندان به مستندسازي در مجموعه سفيرفيلم تشکيل شد، مستند «مشتي اسماعيل» اثر تقديرشده کياسري به نمايش درآمد و سپس توسط کميل سوهاني، مستندساز نقد و بررسي شد. در ادامه کياسري پيرامون مراحل و نحوه ساخت اين مستند و موضوع «مستندسازيِ قصه گو» به بيان سخناني پرداخت و گفت: مستند محض، نوعي از مستند است که در آن از هنر خبري نيست. يعني ديگر فيلم نيست. نام فيلم گره خورده با هنر است. از اين دست مستند مي توان به مستندهاي گزارشي و خبري اشاره کرد. از سويي مستند بازسازي، عبارت است از بيان محتوايي واقعي در مورد شخصي يا مکاني و يا موضوعي که ديگر موجود نيست. در اين نوع از مستند يکي از عناصر اصلي داستان موجود نيست که آن عنصر بازسازي مي شود. مثلا مستندي راجع به مسجدي که ديگر موجود نيست. اما مستند داستاني، مستندي است که ما عناصر واقعيت مثل شخصيت و مکان را داريم. کارگردان مستند «مشتي اسماعيل» با طرح اين سوال که «تفاوت مستند داستاني و فيلم سينمايي در چيست؟» خاطرنشان کرد: در فيلمي که داستان آن براساس واقعيت باشد ما عنصر واقعيت را نداريم؛ مثلا شخصيتي که در مورد آن سخن مي گوييم. اما در مستند داستاني بايد عناصر واقعيت وجود داشته باشد. حال سوال پيش مي آيد که خيال در مستند داستاني چه جايگاهي دارد؟ اساسا تفاوت مستند داستاني با فيلم داستاني در اين است که نمي توانيم خيال را وارد کنيم. اما گاها استثنا نيز دارد. پس مي توان اين نتيجه را گرفت که «مشتي اسماعيل» نوعي مستند داستاني است که گاهي عنصر خيال نيز در آن به کار رفته است. اين مستندساز در ادامه افزود: آيا چنين چيزي تناقض نيست؟ شايد بتوان مسئله را اينگونه حل کرد. تناقض زماني به وجود مي آيد که تعاريف سخت و دقيقي ارائه کرده باشيم، اما هنر رياضيات نيست. مي توان ژانرها را در هم آميخت مرز هايشان را به هم پيوست و سبک جديدي ايجاد کرد. اما بايد به اين نکته توجه داشته باشيم که عنصر خيال مستند داستاني آنقدر غليظ نشود که از واقعيت دور شويم
