بسم الله الرحمن الرحيم «الهي انطقني بالهدي و الهمني التقوي» حجت الاسلام قرائتی تو را به حضرت عباس، يك خرده از خواب و شعر و قصه كم كنيد، از منبريها بخواهيد، قرآن را باز كنيم و بخوانيم، ببينيم خدا چه ميگويد؟ يا روايات و نهجالبلاغه و حديث چه ميگويد. اگر جلسات ما پربار باشد، مردم جاي ديگر نميروند. ميگويند: نيم ساعت مينشينيم، پنج مطلب ياد ميگيريم، اما اگر روي منبر چيزي گير ما نيايد، فيلمها و سريالها نميگذارند مردم مسجد بيايند. بايد بجنبيم. يكوقتي رقيب ما مرشدها بودند. با پرده كنار خيابان ميخواندند. الآن رقيب شما فيلمها و سريالهاست. مسايلي هم كه ميگوييم آيات را انتخاب كنيم. الآن مثلاً آيه طلاق را نگوييم. جوان ميگويد: من هنوز داماد نشدم، تو براي من طلاق را ميگويي؟ يا ميگويد: ما با زنمان رفيق هستيم و زندگي ميكنيم، نميخواهم طلاق بدهم تو براي من از طلاق ميگويي. الآن نگاه كنيم با مشكلي كه مردم دارند، آيهاي را انتخاب كنيم كه نياز امروز اينها باشد. من فكر ميكنم ماه قرآن بايد يك نهضت قرآني شود. الحمدلله تلاوت و تجويد و حفظ راه افتاده است، بايد تدبر هم راه بيافتد. البته كار هركسي نيست. كساني كه بالاي ده سال درس خواندند بايد تفسير بگويند، آن هم با احتياط و از روي تفسيرهاي معتبر باشد. خدايا ما را مورد اين شكايت كه پيغمبر روز قيامت بگويد: مردم قرآن را رها كردند، ما را مورد شكايت قرار نده. مزهي قرآن را به ما بچشان و توفيق بده به ديگران بچشانيم. ما را از آنهايي قرار بده كه در قرآن از آنها ستايش كردهاي. هرجا ميگوييم: قرآن مراد ما قرآن و اهلبيت است. چون قرآن و اهلبيت لحظهاي از هم جدا نيستند. «والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته»
